به گزارش صدای کشتی عبدالله موحد در دوره خودش چهره ای کاریزما...

به گزارش صدای کشتی عبدالله موحد در دوره خودش چهره ای کاریزما نبود،میانه نزدیکی با رسانه ها نداشت، نه اینکه فکر کنید خودش را می گرفت ؛ نه ! کاراکتر شخصیتی اش خاص بود و برگرفته از مدل زندگی اش که سراسرش کار بود و تلاش سخت… از چهارسالگی که یتیم شد؛ قاعده بازی به هم خورد او ماند و دستان مقاومی که به جنگ زندگی رفت .شش سال مداوم طلا گرفت و یک بار خاک نشد. اخلاقیات خاصی داشت ؛ به کسی باج نمی داد قبل از انقلاب  با تیمسار حجت رئیس سازمان ورزش وقت پیش از المپیک مونیخ در اردوی تیم ملی درگیر می شود. تیمسار رو به ابراهیم جوادی می کند و می گوید کشتی گیر هستی؟جوادی گفت: بله؛ در جواب می گوید پس چرا اینقدر ریز هستی؟به انوری کشتی گیر سنگین وزن می گوید تو چرا اینقدر شکم داری؟ عبدالله موحد پاسخ می دهد :آقای تیمسار اگر اینطور نباشند پس کشتی گیر سبک وزن و سنگین وزن از کجا بیاوریم. تیمسار حجت در جواب گفت: فوضولی موقوف! موحد عصبی می شود فریاد می زند: فضول خودتی مرتیکه ؛آمده ای روحیه بدهی یا آزارمان بدهی؟ همین موضوع بعدها موجب محرومیت او شد.رفت آمریکا دست به آچارش خوب بود،مکانیک شد بی هیاهو در غربت. در دوران ریاست یزدانی خرم سراغش را گرفتند ،خواستند مربی شود اما دیر آمدند.دو سال پیش که به ایران آمد ،به یک برنامه تلویزیونی دعوت شد ؛ از کراواتش ایراد گرفتند،حاضر نشد کراوات را بردارد و اجازه ندادند در آن برنامه حاضر شود. چند سال پیش در سالن هفت تیر دیدمش،فدراسیون کشتی از وی تجلیل کرد، گرد پیری عمیق روی چهره اش نقش بسته بود ، کراوات هم نبسته بود خیلی خوب شد تنهایش نگذاشتند. حالا خبر رسیده در او در سن ۸۶سالگی فرسنگ ها دور از وطن در آمریکا جان به جان آفرین کرد. او در آمریکا سال ها زندگی کرد اما حاضر نشد هنر کشتی ایرانی را به کشتی گیران آن کشور آموزش دهد. روحش شاد و یادش گرامی