به گزارش "ورزش سه"، بازیکنی که میچل پیش از بازی از او بهعنوان...
به گزارش "ورزش سه"، بازیکنی که میچل پیش از بازی از او بهعنوان «یکی از سلاحهای بارسا» نام برده بود، این بار با سد محکمی روبهرو شد: آرنائو مارتینس. مدافعی که مأموریت داشت عملاً نفس لامینه را ببرد و اجازه ندهد او به بازی مسلط شود. خیرونا موفق شد گل نخست بارسلونا با ضربه سر پائو کوبارسی را جبران کند و در نهایت، دربی کاتالان را با نتیجهای جنجالی به سود خود به پایان برساند. این شکست، بارسایی را که هنوز از ضربه روحی بازی متروپولیتانو رها نشده بود، از نظر ذهنی بهشدت تحت فشار گذاشت و باعث شد صدر جدول را به رئال مادرید واگذار کند. تصمیمهای داوری سزار سوتو، با همراهی داوید گالوس در اتاق VAR، خشم بارسلونا را برانگیخت؛ بهویژه صحنهای که در آن، بازیکنان بارسا معتقد بودند کلودیو اچهوری پیش از گل دوم جیرونا روی پای ژول کُنده پا گذاشته است. علاوه بر این، اعتراضهایی هم به تکرار نشدن پنالتی لامینه مطرح شد. با این حال، این جنجالها نباید از نمایش کامل و منسجم خیرونا بکاهد؛ تیمی که با کسب سه امتیاز، فاصلهاش را با منطقه سقوط افزایش داد. میچل پیش از بازی گفته بود: «باید کمی لامینه یامال را از بازی خارج کرد.» منظور او، خالی گذاشتن فضا و قطع مسیرهای ارتباطی ستاره بارسا بود؛ برنامهای که به بهترین شکل اجرا شد. کلید این برنامه، آرنائو مارتینس بود؛ «آچارفرانسه»ای که میچل هر جا بخواهد از او استفاده میکند. با مصدومیت الکس مورنو، جیرونا مدافع چپ تخصصی نداشت و گزینههای مختلفی روی میز بود، اما میچل طبق انتظار، آرنائو را انتخاب کرد. او با وجود بازی در سمت غیرتخصصی، نمایشی بینقص ارائه داد؛ همانطور که پیشتر در سانچس پیسخوان هم نشان داده بود. آرنائو، لامینه یامال را کاملاً مهار کرد. او با زمانبندی دقیق، تکلهای حسابشده و پوشش مناسب، اجازه نداد ستاره بارسا نفوذهای همیشگیاش را انجام دهد. یامال فقط دو بار موفق به دریبل او شد، چندین بار توپ را از دست داد و در نهایت، شب تلخش با پنالتیای که به تیر دروازه خورد، کامل شد. در کنار این عملکرد دفاعی، آرنائو با توپ هم مؤثر بود؛ به داخل زمین میزد، در شروع حمله مشارکت میکرد و با برایان ارتباط خوبی ساخت. به همین دلیل، اغراق نیست اگر بگوییم او حالا مهمترین و آمادهترین بازیکن جیرونا در سیستم میچل است؛ موضوعی که خود سرمربی هم به آن اذعان کرده است. آرنائو در ۲۲ سالگی به رکورد ۱۰۰ بازی در لالیگا با پیراهن خیرونا رسید و با بازوبند کاپیتانی، نشانههای یک بلوغ زودرس و استثنایی را به نمایش گذاشت.
دیدگاهتان را بنویسید