به گزارش "ورزش سه"، کاناپه خاکستری، تغییر ساختار در زمین، مشارکت...
به گزارش "ورزش سه"، کاناپه خاکستری، تغییر ساختار در زمین، مشارکت بیشتر تمام بازیکنان یا اعتمادبهنفس بالاتری که نتایج برای گرفتن تصمیمات دشوار به ارمغان میآورند؛ آلوارو آربلوا امشب در لیسبون و مقابل استاد خود، مورینیو، با یک آزمون بلوغ روبرو است. در لالیگا، تیم با بردهایی متوالی پاسخ داده است؛ پیروزیهایی که شاید همیشه چشمنواز نبودهاند، اما برای تعقیب سایهبهسایه بارسا و انتظار برای لحظه وارد کردن ضربه نهایی کافی بودهاند. شکست فاجعهبار در اولین بازی جام حذفی دیگر قابل جبران نیست، اما ضربه روحی ناشی از کشیده شدن به این مرحله پلیآف در لیگ قهرمانان، چرا. هیچکس انتظار ندارد رئال مادریدی را ببیند که همین چند هفته پیش مقابل تروبین زانو زد. مورینیو که با ستایش از آربلوا و تیم سابقش در نقش «گرگ در لباس میش» ظاهر شده بود، گفت: «این بازی کپی بازی قبل نخواهد بود. مربی توانایی تطبیق تیمش را داشته و پس از شکست مقابل بنفیکا، سه پیروزی متوالی کسب کرده است. ساختاری که مقابل والنسیا و سوسیداد دیدم متفاوت بود؛ من یک ذهنیت تاکتیکی متفاوت دیدم.» او افزود: «رئال مادرید مدعی شماره یک قهرمانی در لیگ قهرمانان است.» این ساختار تاکتیکی از میانهی زمین میگذرد؛ جایی که شوامنی، کاماوینگا و والورده در حال تثبیت خود و تقویت تیم هستند. کاماوینگا که میخواهد چراغ راه خروج توپ در رئال مادرید باشد، با اعتراف به محدودیتهایش پس از نشستن روی «کاناپه خاکستری» آربلوا (جلسات روانشناسی و تاکتیکی خصوصی مربی)، به شوخی گفت: «خیلی وقتها آنجا رفتهام. دوست دارم در پست ۶ بازی کنم، هرچند تمرکز و ثبات لازم را ندارم و گاهی مرتکب اشتباه میشوم. اما توانایی ایفای نقش بازیساز را دارم. میدانم مادریدیها هنوز نسخه کامل کاماوینگا را ندیدهاند.» بازگشت ترنت الکساندر آرنولد به پست دفاع راست، والورده را آزاد کرده و اجازه میدهد موتورخانه تیم با تعادل بیشتری کار کند. آربلوا که نمیخواست سهم دقیق تغییر ساختار یا ذهنیت بازیکنان در این پیشرفت را تعیین کند، هشدار داد: «برای پیروزی باید خیلی خوب فوتبال بازی کرد. ۹۰ دقیقه تمرکز حداکثری برای یک بازی کامل. روح بنفیکا شبیه رهبرش خواهد بود: شدت و رقابتطلبی. حتی اگر مورینیو با تیم جوانانش هم بیاید، باز هم همینگونه خواهد بود.» هرچند رئال مادرید درگیر جنگ لالیگاست، اما لیگ قهرمانان رقابت نمادین این باشگاه است که در آن حق لغزش ندارد. در واقع، این جام خارِ در گلوی مورینیو است که در آن «سالهای خشونتبار» (به تعبیر خودش) روی نیمکت برنابئو، نتوانست به آن دست یابد. آربلوا میداند که هر نتیجهای جز موفقیت، لغزشی دردناک خواهد بود که شاید آینده او را به عنوان سرمربی برای فصل بعد به خطر بیندازد. مورینیو؛ همیشه در افق در این افق، چهره کاریزماتیک مرد پرتغالی پدیدار میشود که از دوران حضورش در مادرید راضی است. او پیش از آنکه دوباره بذر تردید را بپاشد، گفت: «من هر چه داشتم به رئال مادرید دادم. کارهای خوب و بد انجام دادم، اما وقتی یک حرفهای با این احساس از باشگاهی جدا میشود، پیوندی باقی میماند. حس میکنم مرا دوست دارند، اما نمیخواهم به داستانهای خیالی دامن بزنم.» او درباره قراردادش با بنفیکا فاش کرد: «من یک سال دیگر قرارداد دارم که در شرایط خاصی امضا شده؛ به دلیل سال انتخابات، با رئیس روی کاستا توافق کردیم که اگر مدیریت جدیدی روی کار آمد، هر دو طرف حق فسخ داشته باشند.» و در نهایت با این جمله در را نیمهباز گذاشت: «میتوان به فلورنتینو نه گفت (اما سخت است).» در حال حاضر، اولویت مورینیو محک زدن رشد پروژه آربلوا در جهنم ورزشگاه دالوژ است؛ تقابلی که این بار یک نیمه دوم هم در سانتیاگو برنابئو خواهد داشت.
دیدگاهتان را بنویسید