به گزارش "ورزش سه"، انتظار می‌رفت که مسابقه بین تیم ملی سوئیس و...

به گزارش "ورزش سه"، انتظار می‌رفت که مسابقه بین تیم ملی سوئیس و تیم ملی الجزایر در مرحله یک شانزدهم جام جهانی ۲۰۲۶ هیجان‌انگیز باشد اما همه شواهد، سوئیس را به عنوان تیم مدعی نشان می‌داد. سوئیسی‌ها با فرمی عالی به این دیدار رسیدند و پس از تساوی اولیه مقابل قطر، هرگونه تردیدی را از بین برده بودند. طولی نکشید که اروپایی‌ها با یک بازی تماشایی از مانزامبی و پاس گل بعدی او به امبولو، پیش افتادند و نتیجه را ۰-۱ کردند. ریتم اولیه بازی با تسلط هیچ‌کدام از دو تیم تعریف نمی‌شد، اگرچه همه چشم‌ها به یکی از جواهرات این جام جهانی دوخته شده بود: یوهان مانزامبی. اولین حمله خطرناک از سوی الجزایر صورت گرفت، اما شوت عوار خارج از چارچوب بود. سوئیسی‌ها تحت پرس شدید آفریقایی‌ها به دردسر افتادند و خط هافبک سوئیس در دقایق ابتدایی به ندرت توپ را لمس کرد. اما حضور مانزامبی جوان در زمین بیش از حد کافی بود: یک حرکت فوق‌العاده و یک پاس گل سرنوشت‌ساز برای گل امبولو. سوئیس کم‌ کم داشت بر بازی مسلط می‌شد و زکریا تا آستانه به ثمر رساندن گل دوم پیش رفت. سپس الجزایر نمایشی از روحیه جنگندگی و سرسختی ارائه داد. موقعیت‌های اندک، بازی نه چندان روان اما میل و امید فراوان برای تغییر نتیجه بازی در ونکوور. در همین حال، زکریا همچنان یک تهدید دائمی در جناح راست بود، یک اختاپوس واقعی با پا‌هایی در همه جا. در یک چشم بر هم زدن، این مسابقه به اولین وقفه برای نوشیدن آب رسید. پس از بازگشت به زمین، الجزایر بازگشت کوتاهی را رقم زد و با زنجیره‌ای از پاس‌ها و لمس توپ به دنبال فرصتی خطرناک برای دروازه کوبل بود. با این حال، آنها موفق نبودند. دوندگی‌های وارگاس  مدام برق‌آساتر می‌شد و یورش‌های او کابوسی برای خط دفاعی الجزایر بود و چه می‌توان درباره مانزامبی گفت؟ او فقط با خطا متوقف می‌شد و حتی در آن صورت هم، حریف اغلب کارت می‌گرفت. الجزایری‌ها چند کرنر به دست آوردند اما هیچ‌کدام منجر به شوت یا موقعیت‌های مسلم گلزنی نشد. بازی بیش از حد تحت کنترل سوئیسی‌ها درآمده بود که به نظر می‌رسید به زدن گل دوم نزدیک‌ترند. کوبل در دروازه بسیار مطمئن نشان می‌داد. اندکی بعد، مازا شانس خود را با یک شوت بدقلق پای چپ امتحان کرد اما توپ از هدف دور شد. و این‌گونه، در یک چشم بر هم زدن، مسابقه با برتری جزئی سوئیس به پایان نیمه اول رسید. هنوز بازیکنان از رختکن خارج نشده بودند که سوئیس به جلو هجوم برد و اندویه روی توپ برگشتی از خط دفاعی الجزایر، گلزنی کرد. در دقیقه ۴۶، نتیجه ۰-۲ شد و کار را برای آفریقایی‌ها بسیار دشوار کرد. اروپایی‌ها پا پس نکشیدند و به فشار برای زدن گل‌های بیشتر ادامه دادند. وارگاس در محوطه جریمه کاملاً غیرقابل توقف بود و هیچ راهی برای مهار او وجود نداشت. پویایی بازی در دقایق بعدی تغییر چندانی نکرد. الجزایری‌ها کمی بیشتر مالکیت توپ را در اختیار داشتند، اما فقدان موقعیت‌های مسلم گلزنی، سنگینی زیادی بر هرگونه امید برای بازگشت به بازی وارد می‌کرد. پتکوویچ در جریان دومین و آخرین وقفه نوشیدن آب، با بازیکنانش صحبت کرد. او چند نکته را گوشزد کرد و نظاره‌گر بود که یاکین دو بازیکن کلیدی‌اش، وارگاس و مانزامبی را تعویض کرد. در حالی که سوئیس از هم‌اکنون به دور یک‌ هشتم فکر می‌کرد، الجزایر تصمیم گرفت تمام توان خود را به کار گیرد و خطری را ایجاد کند که در تمام دقایق ابتدایی مسابقه نشان نداده بود. ریدر موقعیت بسیار خوبی را از دست داد، کاملاً تنها در مقابل دروازه خالی! یک اشتباه غیرقابل توضیح که به مذاق یاکین خوش نیامد. مربی سوئیس بلافاصله دو تغییر دیگر انجام داد و ویدمر و ابیشر را به زمین آورد. جریان دقایق پایانی مسابقه تفاوت چندانی نداشت. الجزایر در زمین آشفته به نظر می‌رسید. آنها استراتژی و فوتبال مشخصی از خود نشان ندادند، چرا که می‌دانستند امروز روزشان برای به چالش کشیدن سوئیسی‌ها نیست. در پایان، آنها شش دقیقه وقت اضافه را تحمل کردند که به دلیل ناتوانی‌شان در تبدیل کردن شوت‌های خود به گل مقابل کوبل، بسیار طولانی گذشت و در نهایت با حذف‌شان همراه شد.