به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی آمریکا پس از بیش از دو دهه، دلیلی برای...

به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی آمریکا پس از بیش از دو دهه، دلیلی برای لبخند زدن در یک بازی حذفی جام جهانی داشت. تیم پوچتینو در مسابقه مقابل تیم ملی بوسنی، به جایگاه خود به عنوان بخت اول پیروزی عمل کرد. با بازگشت پولیشیچ به ترکیب اصلی پس از پشت سر گذاشتن مشکلات جسمانی که شروع تورنمنت او را تحت‌الشعاع قرار داده بود و با در اختیار داشتن اکثر بازیکنان اصلی، آمریکایی‌ها موفق شدند برای اولین بار از سال ۲۰۰۲ از یک دور حذفی جام جهانی عبور کنند. بوسنی که با مهم‌ترین مسابقه تاریخ خود در اولین حضورشان در مرحله حذفی جام جهانی روبرو بود، با تیمی مواجه شد که اجازه نداد این فرصت از دست برود. بوسنی بازی را شجاعانه آغاز کرد و برنامه مشخصی داشت: واسیلی توپ‌های بلند را برای ژکو بفرستد تا او با ضربات سر (یا پاس‌کاری)، حملات را ادامه دهد. این تاکتیک به خلق اولین موقعیت بازی منجر شد که ضربه دمیروویچ به راحتی توسط ریس مهار شد. در حرکت بعدی، بوسنی سعی کرد همه را با یک گل المپیکی (مستقیم از روی نقطه کرنر) غافلگیر کند، اما دروازه‌بان آمریکایی بار دیگر هوشیار بود. با این حال، با گذشت دقایق، آمریکا شروع به در اختیار گرفتن مالکیت توپ کرد، هرچند برای اولین بار در این تورنمنت، آنها نتوانستند قبل از دقیقه پانزدهم پیش بیفتند. بالوگان اولین موقعیت جدی را برای تیم پوچتینو داشت اما نتوانست ضربه تمیزی به توپ در داخل محوطه جریمه بزند. تسلط میزبان افزایش یافت. رابینسون با یک ضربه از فاصله نزدیک که نتوانست آن را در چارچوب قرار دهد، تا آستانه گلزنی پیش رفت، در حالی که بوسنی برای برقراری دو پاس سالم تحت پرس شدید حریف، تقلا می‌کرد. بالوگان به کابوسی دائمی برای دفاع بالکان تبدیل شد. او پس از برخورد با ددیچ درخواست پنالتی داشت و کمی بعد، گلی که به ثمر رساند پس از بازپس‌گیری عالی توپ توسط تیلمن و پاس مک‌کنی، مردود اعلام شد. مهاجم این تیم بالاخره درست قبل از پایان نیمه اول پاداش خود را گرفت. تیلمن پاس فوق‌العاده‌ای ارسال کرد، رادلیچ توپ را کمی منحرف کرد و بالوگان پیش از آن که با پای چپ گل سوم خود در این تورنمنت را به ثمر برساند، توپ را محافظت کرد. در وقت‌های تلف‌ شده، خود این مهاجم نزدیک بود برتری را افزایش دهد اما ضربه او پس از ارسال دست، به تیرک دروازه برخورد کرد. نیمه دوم با یک تغییر فوری توسط باربارز آغاز شد که تنها پنج دقیقه صبر کرد تا با یک تعویض سه‌گانه، شرایط را تغییر دهد. در میان این تغییرات، قابل‌توجه‌ترین مورد، خروج ژکو بود که به دلیل ناراحتی جسمانی مجبور به ترک زمین شد، علاوه بر این که تغییری کامل در خط میانی صورت گرفت. با این حال، بازی خیلی زود تغییر غیرمنتظره‌ای پیدا کرد. بالوگان پس از دریافت کارت قرمز مستقیم به دلیل تکل خشن، از قهرمان به شرور تبدیل شد. تیم ملی آمریکا ۱۰ نفره شد و بوسنی بالاخره با بهره‌گیری از برتری عددی، کمی نفس کشید و اولین موقعیت جدی خود را در مدتی طولانی ایجاد کرد. در فاصله ۱۰ دقیقه باقی‌مانده، پولیشیچ گل دوم را به ثمر رساند اما به دلیل آفساید مردود اعلام شد. آمریکا سپس با یک ضربه آزاد درست از پشت محوطه جریمه، ضربه نهایی را وارد کرد و عملاً صعود خود به مرحله یک‌ هشتم را قطعی کرد. تیلمن پشت توپ قرار گرفت و پنالتی را به گل تبدیل کرد. او ضمن دو برابر کردن اختلاف، عملکرد درخشان خود را تکمیل کرد و تیم ملی مردان آمریکا را به دور بعد نزدیک‌تر کرد. با این پیروزی، آمریکا پس از ۲۴ سال دوباره از یک دور حذفی جام جهانی عبور کرد و در مرحله یک‌ هشتم به مصاف بلژیک خواهد رفت که یادآور دور حذفی سال ۲۰۱۴ در برزیل است که تیم ملی بلژیک در وقت‌های اضافه پیروز شد. برنده آن مسابقه احتمالاً در مرحله یک‌ چهارم نهایی با تیم ملی اسپانیا روبرو خواهد شد.