به گزارش "ورزش سه"، نیکو ویلیامز ورزشگاه گوادالاخارا را در حالی...

به گزارش "ورزش سه"، نیکو ویلیامز ورزشگاه گوادالاخارا را در حالی ترک کرد که به‌شدت تحت تأثیر مصدومیتش بود. او با سری پایین و لنگ‌لنگان از زمین خارج شد و از همان لحظه به نظر می‌رسید حدس زده که آسیب‌دیدگی‌اش جدی است و اکنون با انتشار گزارش پزشکی رسمی تأیید شده است.وینگر اتلتیک بیلبائو که از قبل نیز با مصدومیت راهی جام جهانی شده بود، در جریان بازی مقابل اروگوئه پس از یک برخورد شدید، از ناحیه عضله پای راست دچار آسیب‌دیدگی شد.وضعیت او به روند بهبودی‌اش بستگی دارد و هرچند بازگشتش به ادامه جام جهانی بسیار دشوار به نظر می‌رسد، اما از آنجا که شدت مصدومیت متوسط اعلام شده، هنوز به‌طور کامل از ادامه مسابقات کنار گذاشته نشده است.پس از اعلام جزئیات مصدومیت، نیکو ویلیامز با انتشار پیامی طولانی در شبکه‌های اجتماعی، با ابراز ناراحتی از این اتفاق، به‌شدت از نیکولاس دلا کروز، بازیکن اروگوئه که در آن صحنه با او برخورد کرد، انتقاد کرد.پیام نیکو ویلیامز پس از مشخص شدن مصدومیتش:«امروز یکی از بدترین روزهای زندگی من است. بعد از یک سال بسیار سخت، دوباره مصدوم شدم، مصدومیت ناحیه کشاله ران بارها من را شکست داد، اما هرگز نتوانست من را از پا درآورد. با تلاش، فداکاری و مهم‌تر از همه مسئولیت‌پذیری توانستم بر آن غلبه کنم. یک سال و نیم با درد، ناراحتی، بلاتکلیفی و اضطراب زندگی کردم. نمی‌دانستم چه زمانی دوباره بدون درد فوتبال بازی خواهم کرد یا چه زمانی زندگی عادی‌ام را پس خواهم گرفت. کار به جایی رسیده بود که حتی برای کارهای ساده‌ای مثل رفتن به سرویس بهداشتی، سوار و پیاده شدن از خودرو یا لذت بردن از زندگی روزمره هم درد می‌کشیدم.بزرگ‌ترین هدفم این بود که دوباره از فوتبال لذت ببرم و لبخند بزنم، چون بدون لبخند، بدون لذت و بدون خوشحالی، نمی‌توانم بهترین عملکردم را ارائه دهم.از آن دوران عبور کردم، اما بعد مصدومیت همسترینگ سراغم آمد و دوباره من را به چالش کشید. یک بار دیگر لبخند از صورتم رفت، اما هرگز قصد نداشتم تسلیم شوم.دیروز دوباره مصدوم شدم؛ آن هم در صحنه‌ای که به نظر من کاملاً قابل پیشگیری بود. بازیکنی که مانند من فوتبالیست است، تحت تأثیر عصبانیت، نارضایتی و شرایطی که در آن قرار داشت، آن حرکت را انجام داد. به نظر من آن صحنه کاملاً غیرضروری بود و می‌شد از آن جلوگیری کرد.اما این اتفاق هم مرا متوقف نخواهد کرد. می‌دانم خدا برای من برنامه‌ای دارد و تا آخرین لحظه برای بازگشت و انجام کاری که بیش از هر چیز دوستش دارم، یعنی فوتبال بازی کردن، شاد بودن و خوشحال کردن مردم، خواهم جنگید. از صمیم قلب بابت همه پیام‌های محبت‌آمیز و حمایتی‌تان ممنونم. این داستان هنوز تمام نشده است؛ امیدوارم هرچه زودتر دوباره در همین جام جهانی شما را ببینم.»