به گزارش "ورزش سه"، بدترین آسیب مربوط به یرمی پینو است؛ دلافوئنته...

به گزارش "ورزش سه"، بدترین آسیب مربوط به یرمی پینو است؛ دلافوئنته با ابراز تاسف گفت: «به احتمال زیاد استخوان ترقوه او شکسته است». اما این تنها مشکل نبود؛ یک بال هجومی دیگر نیز باعث نگرانی شده است: نیکو ویلیامز 23 ساله. سرمربی تیم ملی تایید کرد: «او احساس ناراحتی دارد». روی او و یرمی، این یکشنبه در چاتانوگا آزمایش‌های پزشکی انجام خواهد شد. بیشترین میزان وخامت برای این بازیکن قناریایی یعنی یرمی پیش‌بینی می‌شود که ممکن است با جام جهانی خداحافظی کند، اما وضعیت نیکو نیز به شدت نگران‌کننده است. نیکو بازی را با لنگیدن به پایان رساند و سیگنال‌هایی که از فدراسیون فوتبال اسپانیا، هنوز در گوادالاخارا، خارج می‌شد چندان مثبت نبود. همه‌چیز با حرکات و چهره این بال هجومی بدتر به نظر می‌رسید. او ورزشگاه آکرون را با چهره‌ای بسیار بسیار جدی ترک کرد، با چشمانی نگران و در حالی که می‌لنگید از میکسدزون گذشت؛ با ذهنی مشغول به آزمایش‌هایی که قرار است در ایالات متحده انجام شود. ساعت‌های پیش رو و حس و حال کلی اصلاً خوش‌بینانه نیست. چرا که این موضوع، به مشکلات فیزیکی متعدد نیکو در این فصل اضافه می‌شود. او با اتلتیک بیلبائو ۱۰۷ روز از مسابقات را از دست داده است؛ ابتدا مصدومیت کشاله ران، سپس پوبالژی یا همان درد عضلات عانه که یک شکنجه واقعی بود و در نهایت، مسائل عضلانی. آخرین مورد، آسیب‌دیدگی عضلات همسترینگ پای چپ او بود؛ همان مصدومیت که باعث شد او با احتیاط فراوان به اردوی تیم ملی ملحق شود و قدم به قدم پیش برود، اما اکنون در خط پایان، دوباره آسیب دید؛ یک کالواری و عذاب واقعی. نیکو در شب بازی با اروگوئه گفته بود: «از نظر بدنی بسیار خوب هستم و مشکلی برای فیکس شدن ندارم». اما واقعیت این بود که او تنها برای حدود ۵۰ دقیقه آمادگی داشت، نه بیشتر. بعد از اینکه در بازی اول مقابل عربستان در دقیقه ۸۷ وارد زمین شد، در دیدار با کیپ‌ورد در دقیقه ۶۱ به میدان آمد و این بار در دقیقه ۷۶ پا به چمن گذاشت. او نشان داد که هنوز به آن جرقه و چابکی که او را متمایز می‌کند نیاز دارد، اما بدترین خبر همان ناراحتی فیزیکی بود که حضورش در ادامه تورنمنت را با علامت سؤال‌های بزرگی روبرو می‌کند؛ هم به خاطر خود مصدومیت و هم به خاطر آمادگی بدنی که به آن نیاز دارد. این یک جام جهانی طولانی است، اما برای هیچ‌کس منتظر نمی‌ماند.