تمام تیم‌های دنیا با یک کاروان کامل به جام جهانی می‌روند. هرکس...

تمام تیم‌های دنیا با یک کاروان کامل به جام جهانی می‌روند. هرکس وظیفه‌ای دارد و به کار خود می‌پردازد و همه در یک راستا هماهنگ می‌شوند تا در نهایت تیم نتیجه بگیرد. اما در تیم ما و با سیستم قلعه نویی که اتفاقاً خیلی بیشتر از حد نیاز و معمول افراد را کنار خود دارد، این کثرت و تعدد نه فقط کمکی نکرده بلکه باعث دردسر هم می‌شود. در بازی سوم و حساس جام جهانی برابر مصر که ایران برای صعود برد می‌خواست، در حالی که عقربه‌های ساعت روی دقیقه ۹۰ بود و تنها وقت‌های تلف شده را برای زدن گل برتری داشتیم، علیرضا جهانبخش لب خط آمد تا وارد میدان شود. ثانیه‌هایی که هر کدام ارزش طلا را دارند و برنامه‌هایی که قلعه نویی از قبل گفته بود برای هر لحظه بازی دارد، همه قربانی ناهماهنگی در این تعویض شدند! ابتدا شماره تابلو با شماره ۲۳ بالا رفت. رامین رضاییان لب خط آمد اما الهویی خود را به داور چهارم رساند و گفت که این شماره نباید تعویض شود. رامین برگشت و بازی ادامه پیدا کرد تا این بار عدد ۶ روی تابلو درج شود. سعید عزت اللهی هم چند قدم به سمت لب خط برداشت تا خاطره بازی قبل و تنبیه با قانون جدید تکرار نشود! اما درست به مصداق مثل قدیمی تا سه نشه بازی نشه، او هم نباید بیرون می‌آمد و تا شماره ۸ روی تابلو برود و محمد محبی خارج شود، خیلی بیشتر از ۱۰۰ ثانیه زمان از بین رفت. اما مهمتر از این زمان، سوالی بود که هنوز وجود دارد، در تیم ما چند نفر برای مسائل فنی تصمیم می‌گیرند؟ اگر فقط یک نفر بوده، مقصر این بلبشو کیست؟ چرا دوبار، دو بازیکن تیم ملی فکر کردند قرار است بیرون بیایند و در نهایت محبی خارج شد؟ مسئولیت این نابسامانی با کیست؟ بیشتر بخوانید: سرنوشت صعود تیم قلعه‌نویی به کیروش گره خورد/ کارلوس در نقش مجید جلالی!