امروز صبح در کرمان و همزمان با مسابقات ۵ وزن دوم جام تختی، ترکیب...

امروز صبح در کرمان و همزمان با مسابقات ۵ وزن دوم جام تختی، ترکیب تیم ملی کشتی آزاد کشورمان نیز تکمیل شد. با احترام به تمام مسابقاتی که در طول سال و در کشور برگزار می‌شود، چشم همه کشتی دوستان امروز به این ۶ مسابقه در ۳ وزن بود که تلویزیون نیز به نشانه اهمیت و تفاوت، آنها را به صورت زنده از شبکه ۳ پخش کرد. مسابقات نهایی که تکلیف تیم ملی را مشخص کرد. مسابقات جهانی ۲۰۲۶ کشتی آزاد و فرنگی از دوم تا دهم آبان ماه در آستانه -پایتخت قزاقستان- برگزار خواهد شد. تیم ملی کشتی آزاد کشورمان قبلا در ۷ وزن ملی‌پوشان خود را شناخته بود و حالا با پایان مسابقات انتخابی سه وزن، ترکیب تیم ما کامل شده است. با اتفاقاتی در حاشیه و متن که از قاب تلویزیون پخش نشد. مروری فهرست وار بر آنچه امروز در سالن فجر کرمان گذشت، حتی برای کسانی که مسابقات را از نزدیک دنبال کردند، خالی از لطف نیست. این مسابقات مثل هر مسابقه دیگر، زشت و زیبا داشت که از فنون اصیل کشتی ما ایرانی‌هاست! * بالاخره پس از سال‌ها چشم کشتی دوستان به مسابقات انتخابی، آن هم در داخل کشور روشن شد. برای دهه‌ها سنت رقابت عادلانه از کشتی ما رخت بربسته و همیشه بر سر انتخاب یا حذف قهرمانان، حرف و حدیث بسیار بود. با برگزاری مسابقه رودررو بین مدعیان، آنهم پیش چشم مردم و دوربین ها در شرایط یکسان برای همه، دیگر جای حرف و حدیث نمی‌ماند. * وجه دیگر ماجرا برگزاری مسابقه در خاک کشور بود. چیزی که تا پیش از این مسئولان کشتی یا ورزش و یا حتی شورای تامین شهرها و استان‌ها از آن می‌ترسیدند و مانع می شدند! در این سال‌ها رسم بر این بود که اگر در هر نسل! دو مدعی برابر برای یک وزن ظهور می کردند، آنها را به یک تورنومنت خارجی می‌فرستادند که آنجا تکلیف معلوم شود. کاملا ناعادلانه، اغلب بدون جدال رودررو با ده‌ها المان -مثل تاثیر قرعه یا رفتار نامتعارف مربیان و همراهان آن پشت یا فرق گذاشتن و ده ها کار دیگر- که در نتیجه تاثیر و همواره کسی که از دوبنده جا می‌ماند، شاکی بود. * یک ویژگی مثبت دیگر مسابقات امروز الگوبرداری صحیح از مسابقات انتخابی در بیشتر کشورهای صاحب کشتی در دنیاست که چون در ابتدا آمریکایی‌ها مبدع این روش بودند، متاسفانه در کشور ما نادیده گرفته می‌شد. روش ۲ از ۳ که حالا با اتفاق امروز، فتح باب شده و امیدواریم بعد از این برای هر ده وزن هر سال تکرار شود. * در همه جای دنیا برای صاحب عنوان قهرمانی جهان در هر وزن امتیازاتی قائل می‌شوند. به این صورت که سایر مدعیان در جام‌ها و عرصه‌های مختلف محک خورده و کسی که در نهایت بالا می‌آید، مقابل ملی‌پوش و مدعی آن وزن قرار می‌گیرد. امتیازی که به صاحب مدال جهانی می‌دهند، این است که اگر یک کشتی از سه کشتی را ببرد، ملی پوش می‌ماند اما مدعی باید دو کشتی از سه کشتی را ببرد. اتفاقی که امروز هم در کرمان افتاد. روشی که هم احترام کسوت و عنوان را حفظ می کند و هم حق مدعی جوان را. * طبق معمول تریبون به صورت انحصاری در اختیار هادی عامل بود و او هم طبق معمول، بیشتر به جملات احساسی و حواشی می‌پرداخت تا متن و باز طبق معمول، آنقدر حواسش پرت تعریف و تمجید از مقامات و لیدرهای حاضر در ورزشگاه بود که به کشتی نگاه نمی‌کرد! و حتی نتیجه مسابقه، شرایط اخطار و تمام آنچه را که بیننده‌ها با چشم می‌دیدند را نمی‌دید! حالا دیگر سوتی‌های کلامی و اشتباه در معرفی فنون جای خود که تبدیل به امضای گزارشگران تلویزیون در همه رشته ها شده است! * با پایان مسابقات امروز یک رکورد تاریخی رقم خورد. به این ترتیب که به جز احمد محمد نژاد جوان -کشتی‌گیر اهل مشهد- ملی پوشان ۹ وزن دیگر در مسابقات جهانی مازندرانی خواهند بود و البته که باز هم مثل همیشه، جویبار پایتخت کشتی باقی ماند. با دو یزدانی، نخودی، قاسم‌پور و فیروزپور که یعنی ۵۰ درصد ملی پوشان از یک شهرستان هستند! * حسن یزدانی برای اولین بار دوبنده تیم ملی را در مسابقات جهانی در ۹۷ کیلو خواهد پوشید. این یعنی او تا المپیک لس آنجلس قصد ادامه دارد و هدفش فقط مدال نیست. صاحب رکورد ۱۰ مدال جهان و المپیک اکر فقط مدال می خواست، د. ۹۲ وارد میدان می شد که هیچ مدعی عنوان داری ندارد، اما وزن المپیکی نیست و یزدانی ترجیح داد ریسک دست خالی ماندن را به جان خریده اما در وزن المپیکی جا بیفتد. * تا امروز حسن یزدانی در ۷۰، ۷۴ و ۸۶ کیلوگرم مدال جهانی گرفته و یکی از معدود اسطوره های ماست که در ۳ وزن مدال جهان و المپیک دارد. در صورت گرفتن مدال یازدهم در قزاقستان، او یک رکورد دیگر را به نام خود ثبت می‌کند، تنها استثنای تاریخ با مدال در ۴ وزن و کمک به هدف اصلیش که کسب چهارمین مدال المپیک و تاریخسازی در تمام رشته ها برای همیشه است. * در تاریخ کشتی ایران مصدومیت کتف، همواره به منزله پایان عمر قهرمانی یک کشتی گیر بوده است. از عبدالله موحد تا علیرضا دبیر، قهرمانان بزرگ المپیک و جهان ما بودند که مثل خیلی های دیگر -حتی در سن پایین- بعد از مصدومیت کتف دیگر نتوانستند در سطح قهرمانی کشتی بگیرند. همین حالا حسن یزدانی این تابو را هم شکسته؛ او که بعد از مصدومیت کتف با عمل جراحی خود را به المپیک رساند و با ناجوانمردی رمضانوف، طلا را از دست داد. دوباره عمل کرد و جهانی ۲۰۲۵ زاگرب را از دست داد و حالا با اقتدار برگشته و دوباره ملی پوش است. * امروز امیر محمد یزدانی در ۷۴ کیلو هر دو کشتی را با اختلاف ۴ امتیاز از یونس امامی برد تا برای اولین بار پس از سال‌ها، دوبنده ۷۴ کیلو به نامی تازه برسد. یک وزن المپیکی که یزدانی نیز مثل همنام مشهورتر خود، برای مدال المپیک لس آنجلس به آنجا صعود کرد تا سومین مدال جهانی خود را انشالله در آستانه بگیرد. جوانی که بین کشتی گیرها از نظر علاقه به حواشی، بیشترین شباهت را به فوتبالیست ها دارد، بعد بردن هر دو کشتی روی تشک، دست از سنت همیشه برنداشت! * در ۹۲ کیلو امیرحسین فیروزپور دارنده مدال برنز سال قبل جهان و ملی پوش اصلی ما به یک برد نیاز داشت. او کشتی اول را در حالی که ۲-۱ جلو بود، در ۱۰ ثانیه آخر ۲-۲ مساوی باخت! در کشتی دوم همین داستان عیناً تکرار شد؛ دو کشتی گیر عینا سناریو را تکرار و با ترتیب اخطار، نتیجه همانی ۲-۱ بود اما این بار در ۱۰ ثانیه آخر فیروزپور اشتباه نکرد. * کشتی دوم ۹۲ تکلیف را معلوم می کرد. اگر مبین عظیمی برنده می‌شد، با دو برد ملی پوش جهانی بود و اگر فیروزپور می برد، ملی پوش می‌ ماند. همه چیز این دو کشتی واو به واو، عین هم تکرار شد! در هر دو کشتی دو کشتی گیر حتی یک زیر از هم نگرفتند. اخطار اول به عظیمی در وقت اول و اخطار دوم به فیروزپور در وقت دوم و سپس اخطار سوم! فقط آن اشتباه ثانیه‌های آخر تکرار نشد تا ملی‌پوش عنواندار جهانی زاگرب، میلیمتری دو بندش را حفظ کند. * یک کار خوب دیگر فدراسیون در مسابقات امروز این بود که برنده و بازنده ملی پوش می‌شدند. برنده هر سه وزن به مسابقات جهانی اعزام می‌شود و بازنده راهی بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا خواهد شد. در این ۴۰ سال معمولاً ما به خاطر مدال بازی‌های آسیایی، یک قهرمان را با وجود فاصله کم بین دو تورنومنت به هر دو اعزام و حتی اسطوره‌ای مثل سوریان را هم در این روش غلط قربانی کردیم اما هرگز درس عبرت نشد! حالا جوانان و پشتوانه‌ها که ناامید و بی‌انگیزه می‌شدند، به کنار. روشی که رسماً تمام شد و رفت. * حسن یزدانی با همان روش همیشه -گذاشتن دست چپ زیر کتف و برتری بدنی- آذرپیرای جوان را برد، اما در هر دو کشتی خاک شد تا زنگ خطر برای پهلوان پا به سن گذاشته‌ ما به صدا درآید. البته که او پس از دو سال و مصدومیت سنگین به میدان آمد و پیک آمادگی را برای جهانی گذاشته اما در مسابقات جهانی، از سعدالله اف رکورددار تا کایل اسنایدر -که یک مدال از خودش پیش افتاده- و تاج الدینف نابغه -که فقط به آذرپیرای ما در این ۴ سال باخته- و حتی آرش یوشیدا ژاپنی به علاوه ۱۵ کشتی‌گیر روس با ملیت‌های مختلف، همه در کمین مدال و افتخار بردن پادشاه کشتی دنیا هستند. * امیرعلی آذرپیرا -دارنده برنز المپیک و نقره جهان در ۹۷ کیلو- در کشتی دوم آشکارا عصبی بود. او ۳ تک پوئن از دست داده و با یک خاک، این شانس را داشت که در دقایق پایانی، یزدانی پا به سن گذاشته و خسته را با یک خروج از تشک، ببرد. نیروی جوانی به نفع او بود و یزدانی بریده، اما اشتباه کرد و بعد از یک چلنج غلط، بار دوم کشتی را بدون سوت داور رها کرد، خاک شد و کشتی را باخت و پس از آن دست به اعتراض زد، در حالی که در تکرار تصاویر تلویزیونی مشخص بود یزدانی مرتکب هیچ خطایی نشد. * بعد از فوتبالیست‌ها چشم ما به جوانان کشتی‌گیر روشن شد که بدون اعتنا به قوانین بین‌المللی، به صرف چیزی که در لحظه و تحت آن فشار بالا حس می‌کردند، کشتی را رها و بی‌نیاز از سوت داور و قضاوت او، قربانی اشتباه خود شدند و باز به خصلت جوانی این حکم را نپذیرفتند. امیدواریم جوانان ما در همه رشته‌ها یاد بگیرند که هر کس باید کار خودش را کند، از ورزشکار و مربی تا داور. * حالا در ترکیب ۱۰ نفره تیم ملی کشتی آزاد، رحمان عموزاد، کامران قاسم پور، حسن یزدانی و امیرحسین زارع، ۴ قهرمان جهان هستند و به جز سینا خلیلی در ۷۰ و میلاد والی زاده در ۵۷ کیلو، ۸ ملی پوش دیگر ما مدال جهان یا المپیک را در کارنامه دارند. * شکل برگزاری مسابقات که کاملاً با استانداردهای جهانی مطابقت داشت، از نقاط مثبت کشتی‌های امروز بود. از ۴ اسکوربرد بزرگ برای همه اضلاع سالن تا اسکوربرد متصل به سقف و کنار تشک و اطلاعات به لحظه و درست مندرج در آن، از آتش بازی، رقص نور -حین ورود و خروج کشتی‌گیران به تشک- و معرفی حماسی و البته عادلانه دو رقیب توسط گوینده سالن تا تصویربرداری و کارگردانی خوب تلویزیون. * البته که باید به شلوغی و ازدحام دور تشک هم اشاره کرد که با توجه به فرهنگ ما ایرانی‌ها، درد بی‌درمان است و انگار هرگز گریزی از آن نیست! هرکس به یک مسئول شهری و استانی نزدیک باشد، به اعتبار او می‌تواند قهرمانان را از نزدیک دیده و با آنها سلفی بگیرد! * مقررات جهانی تصریح می‌کند که بین دو کشتی بیش از ۲۵ دقیقه نباید فاصله باشد. اما با وجود اعلام قبلی که مسابقات کاملا با استاندارد بین‌المللی خواهد بود و با وجود کنداکتور پخش تلویزیونی، کشتی اول بین امیر محمد یزدانی و یونس امامی ساعت ده و نیم صبح تمام شد و همه منتظر کشتی دوم آنها در ساعت ۱۱ بودند که به حدود ۱۲ موکول شد! البته که این را هم می‌توان به حساب فرهنگ ایرانی‌ها گذاشت که با یک تلفن از مقامات عالی رتبه، قید قوانین را به راحتی می‌زنند. * و در نهایت مثل همیشه ثابت شد کشتی در رگ و خون ایرانی‌ها جایگاه ویژه دارد. در یک سالن ۴ هزار نفری بیش از ۸ هزار نفر حضور داشتند، به طوری که دیگر در راه پله‌ها و راهروها هم جایی برای ایستادن نبود و خوشبختانه این خیل عظیم جمعیت، با وجود طرفداران متعصب قهرمانان مازندرانی، کردستانی یا تهرانی، شاهد کوچکترین نزاع یا حتی بی‌احترامی کلامی نبودند. قابل توجه علاقمندان به فوتبال! بیشتر بخوانید: حسن یزدانی پس از پیروزی بزرگ: خوشحالم برای جهانی انتخاب شدم