برای درخشش در فوتبال هیچوقت دیر نیست. ووزینیا، دروازهبان تیم...
برای درخشش در فوتبال هیچوقت دیر نیست. ووزینیا، دروازهبان تیم ملی کیپورد، صبح دوشنبه را بهعنوان یک دروازهبان ۴۰ ساله و کمتر شناختهشده آغاز کرد؛ بازیکنی که در انتهای دوران حرفهای ۱۹ ساله خود قرار دارد و در این مدت دستکم ۲۰۰ بازی انجام داده است (آمار دقیق برخی مسابقات او در باشگاههای پرتغال، کیپورد، مولداوی، آنگولا، قبرس و اسلواکی ثبت نشده است). او تنها یک جام در کارنامه دارد؛ قهرمانی جام حذفی قبرس در فصل ۲۰۱۹-۲۰۱۸ با تیم AEL لیماسول. همچنین از سال ۲۰۱۲ با افتخار پیراهن تیم ملی کشورش، کیپورد، را بر تن کرده است. این جام جهانی، نخستین حضور تاریخ کیپورد در این رقابتها، بدون تردید نقطه اوج دوران حرفهای اوست. ووزینیا پیش از آغاز مسابقات به ESPN گفته بود: «فکر میکنم این مهمترین لحظه زندگی ماست.» و روز دوشنبه، در دیدار مقابل اسپانیا، بزرگترین شب دوران فوتبالش رقم خورد. او در طول ۹۰ دقیقه، مقابل ۲۷ شوت اسپانیا (۷ شوت در چارچوب) ایستادگی کرد، ۷ سیو ثبت کرد و نمایشی درخشان ارائه داد. در پایان بازی، بهعنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد و با شنیدن سوت پایان مسابقه، اشک ریخت. پس از این عملکرد، تعداد دنبالکنندگان او در اینستاگرام از ۵۶ هزار نفر به بیش از ۵ میلیون نفر افزایش یافت و او به یکی از داستانهای شگفتانگیز این جام جهانی تبدیل شد. سرمربی کیپورد، بوبیستا، پس از بازی گفت: «احساسات او فوران کرده بود. ووزینیا بازیکنی باتجربه است که سالها برای رسیدن به چنین صحنهای تلاش کرده است. این اشکها، اشک مقاومت و ایستادگی بود.» ووزینیا در شهر میندلو، در کشور کیپورد (با جمعیتی حدود ۷۰ هزار نفر) به دنیا آمد. جالب اینکه قرار بود مهاجم شود. خودش میگوید: «پدرم میخواست نامم را والدانو بگذارد، به افتخار خورخه والدانو، مهاجم آرژانتینی رئال مادرید؛ اما این نام از سوی مقامات پذیرفته نشد.» در نهایت نام او «ووزینیا» به معنای «صدای کوچک» انتخاب شد. او مسیرش را بهعنوان دروازهبان ادامه داد و تازه در ۲۵ سالگی وارد فوتبال حرفهای شد؛ زمانی که در سال ۲۰۰۷ برای تیم محلی باتوکه اولین بازی رسمی خود را انجام داد. از آن زمان، مسیر حرفهای او کاملاً پرفرازونشیب بوده است. او پس از تجربه بازی در کیپورد و پرتغال، راهی آنگولا شد و سپس در تیمهایی در مولداوی، پرتغال، قبرس و اسلواکی بازی کرد. در دو سال اخیر نیز در تیم چاوز در لیگ دسته دوم پرتغال حضور داشته است. با این حال، نقطه درخشش واقعی او همیشه تیم ملی کیپورد بوده است. او در مرحله مقدماتی جام جهانی، در ۱۰ بازی، ۷ کلینشیت ثبت کرد و تنها ۸ گل دریافت کرد که چهار گل آن در یک مسابقه مقابل کامرون به ثمر رسید. او پس از بازی مقابل اسپانیا گفت: «اگر بتوانم به ووزینیای ۱۸ ساله چیزی بگویم، میگویم به خودش افتخار کند. تمام زندگیام را برای این لحظه تلاش کردهام. من ۴۰ سال دارم و در ۲۵ سالگی حرفهای شدم. بارها به ترک فوتبال فکر کردم، اما به خاطر این رویا ادامه دادم. این موفقیت متعلق به همه است؛ من بهترین بازیکن زمین شدم، اما بدون همتیمیهایم هیچچیز ممکن نبود.» در ۹۰ دقیقهای که مقابل اسپانیا در آتلانتا برگزار شد، ووزینیا عملاً غیرقابل عبور بود. اسپانیا با تمام توان حمله کرد، اما دروازهبان کیپورد بارها با واکنشهای سریع، شیرجههای تماشایی و مهارهای دقیق، دروازهاش را بسته نگه داشت. حتی ورود ستارههایی مانند لامین یامال و نیکو ویلیامز نیز نتوانست تغییری در نتیجه ایجاد کند. او بهویژه با مهار شوتهای خطرناک پدری و ضربات از راه دور، شبی بهیادماندنی رقم زد. پس از سوت پایان، در حالی زمین را ترک کرد که اشک میریخت؛ اشکهایی که خودش دلیل آن را اینگونه توضیح داد: «با پدربزرگ و مادربزرگم بزرگ شدم و آنها را از دست دادهام. آنها همهچیز زندگی من بودند و نبودشان را حس کردم. همچنین مادرم نتوانست به دلیل مشکلات ویزا در اینجا حضور داشته باشد. دوست داشتم کنارم باشد.» این عملکرد تاریخی به سرعت در فضای مجازی بازتاب گستردهای پیدا کرد. تعداد دنبالکنندگان او در اینستاگرام طی چند ساعت از دهها هزار به میلیونها نفر رسید و او به یکی از چهرههای غیرمنتظره و محبوب این تورنمنت تبدیل شد. ووزینیا پس از بازی تأکید کرد: «تمام زندگیام را برای این رویا ساختهام. نسلهای زیادی پیش از ما آرزوی چنین روزی را داشتند و به آن نرسیدند، اما حالا این رویا واقعی شده است.» او هنوز در مسیر رقابتها قرار دارد و قرار است در دیدار بعدی مقابل اروگوئه به میدان برود؛ جایی که شاید فصل دیگری از این داستان شگفتانگیز رقم بخورد. ببینید: خلاصه بازی اسپانیا ۰ - کیپورد ۰/ شگفتی رقم خورد
دیدگاهتان را بنویسید