به گزارش ورزش سه، بازی در حالی روی صفحه نمایش پخش می‌شد که...

به گزارش ورزش سه، بازی در حالی روی صفحه نمایش پخش می‌شد که ملی‌پوشان همزمان برنامه تمرینی خود را در سالن بدنسازی دنبال می‌کردند. ترکیبی از وزنه، دوچرخه ثابت و نیم‌نگاهی به نخستین مسابقه جام جهانی؛ چیزی شبیه کاری که میلیون‌ها نفر دوست دارند انجام بدهند اما کمتر فرصت آن را پیدا می‌کنند. چهره‌ها کاملاً خونسرد است. نه خبری از هیجان گل دقیقه ۹۰ دیده می‌شود، نه واکنشی به صحنه‌های جنجالی. انگار بازیکنان ایران تصمیم گرفته‌اند انرژی احساسی خود را برای روزهای آینده ذخیره کنند. با این حال می‌شود حدس زد اکثر اعضای تیم ملی در این مسابقه کمی بیشتر از حالت عادی به مکزیک علاقه داشته‌اند. بالاخره کشوری که این روزها میزبان ایران است، زمین تمرین در اختیار تیم گذاشته، هتل فراهم کرده و شرایط آرامی برای آماده‌سازی ملی‌پوشان به وجود آورده، بی‌تأثیر در انتخاب تیم محبوب آدم نیست! نکته جالب دیگر اما به اتفاقات داخل زمین مربوط می‌شود. داور بازی افتتاحیه سه کارت قرمز از جیبش بیرون آورد تا خیلی زود یکی از پیام‌های جام جهانی ۲۰۲۶ را به همه مخابره کند؛ اینجا جای اضافه‌کاری، درگیری‌های بی‌مورد و تکل‌های از روی عصبانیت نیست. هرکس بخواهد از خط خارج شود، احتمالاً مسیر کوتاهی تا رختکن خواهد داشت. شاید به همین دلیل بعضی از ملی‌پوشان با دقت بیشتری مسابقه را دنبال می‌کردند. جام جهانی تازه شروع شده اما اولین درسش خیلی زود روی صفحه نمایش اردو ظاهر شد؛ در این تورنمنت، خونسردی هم به اندازه آمادگی بدنی ارزش دارد... و اگر از روی عکس‌ها قضاوت کنیم، حداقل در بخش خونسردی، بازیکنان ایران فعلاً نمره قبولی گرفته‌اند! شاید هم ماجرا ساده‌تر از این حرف‌هاست. وقتی خودت چند روز دیگر قرار است وارد زمین جام جهانی شوی، تماشای بازی افتتاحیه بیشتر از آنکه هیجان یک هوادار را داشته باشد، شبیه نگاه یک شرکت‌کننده است، کسی که می‌داند خیلی زود نوبت خودش خواهد رسید.