هر روز که به نخستین بازی ایران برابر نیوزلند در جام جهانی...

هر روز که به نخستین بازی ایران برابر نیوزلند در جام جهانی نزدیک‌تر می‌شویم، به جای اخبار مثبت از آمادگی و روحیه تیم و امیدواری به پیروزی و افتخارآفرینی، این اخبار منفی است که یکی بعد از دیگری از داخل و خارج به گوش رسیده و بر حجم نگرانی‌های فوتبال دوستان می‌افزاید. و البته چون پای بازی در آمریکا و دشمنی این کشور با ما در میان است، این جام جهانی برای کسانی که علاقه‌ای به فوتبال هم ندارند، مهم شده و اخبارش را پیگیری می‌کنند. با هر کدام از این اخبار، بار دیگر همان سوال چهار ماه اخیر احیا می‌شود، اینکه هر انسانی با هر اقدامی باید کفه سود و ضرر را سنجیده و کاری که ضررش بیشتر از نفع آن است را انجام ندهد. برای مقام مسئولی که باید برای آبرو و اعتبار یک کشور تصمیم بگیرد، اهمیت این ترازوی سنجش به مراتب چند برابر می‌شود. اینکه ما با حضور در جام جهانی چه منافعی به دست می‌آوریم و در قبالش، چه چیزهایی از دست می‌دهیم؟ متاسفانه هر روز کفه ضرر حضور در جام جهانی سنگین‌تر و به جای آنکه از همین جای ضرر برگشته و منفعت کنیم، متأسفانه اصرارها بر ادامه این روال، کار را خراب‌تر می‌کند. دیدیم که آمریکا در دیرترین حالت ممکن به ما ویزا داد و جمع کثیری از کسانی که حضورشان در کنار هر تیم فوتبال -حتی آماتور- الزامی است، از همراهی تیم ملی محروم شدند. از اهمیت نقش مدیر و آنالیزور یا مدیر رسانه و افسر امنیتی، در موفقیت یک تیم و افزایش اعتماد به نفس بازیکنان که بگذریم -اساساً اگر حضور این افراد لازم نبود، فیفا برای باشگاه‌های حرفه‌ای قراردادها برای این تخصص‌ها را اجباری نمی‌کرد- مسئله قوانین فیفا و ماجرای جرایم سنگین به میان می‌آید. هر تیمی که هر کدام از این افراد را در ترکیب خود نداشته باشد، در بازی‌های رسمی جریمه می‌شود. کنفرانس مطبوعاتی سرمربی، قبل و بعد بازی یک مراسم رسمی است که به اندازه خود بازی اهمیت دارد. ژوزه مورینیو -سرمربی مشهور که اتفاقاً خبر بازگشت او به رئال مادرید، خبر روز است- جمله معروفی دارد که یک مسابقه فوتبال، نه از سوت داور بلکه از کنفرانس سرمربی قبل از بازی آغاز می‌شود و نه با سوت داور، بلکه با کنفرانس بعد از بازی مربیان به پایان می‌رسد. حالا به قوانین فیفا نگاه کنید که چنین موضوع مهمی بدون حضور مدیر رسانه هر تیم، امکان‌پذیر نیست و مدیر رسانه ما یکی از کسانی است که ویزای ورود به آمریکا نگرفته است. اما از آن بدتر، ویزا ندادن به مهدی محمد نبی -نایب رئیس اول فدراسیون و مدیر تیم ملی در سال‌های اخیر- بوده است. کسی که از زمان کیروش در همین سمت روی نیمکت می‌نشست و امید زیادی به تجربه او در این میدان مهم داشتیم تا مانع از بروز حواشی در داخل تیم شود. در یک کلام، اهمیت حضور نبی در این جام برای تیم ملی، کمتر از طارمی و قلعه‌نویی نبود. طبق قوانین فیفا یک تیم بدون مدیر نباید به زمین بیاید. حالا اگر فرض را بر این بگذاریم که با رایزنی‌های پشت پرده و دشمنی آمریکا که به مدیر تیم ما روادید نداد، ایران بتواند فیفا را راضی به این شکل از حضور کند، اما به هیچ عنوان نمی‌توان از جریمه دلاری بعد از آن فرار کرد. در جریان مسابقه کارهایی هست که فقط باید مدیر تیم انجام دهد، پس حتماً باید کسی را جانشین نبی کرد. در تهران، مسئولان ورزشی و سیاسی هنوز تلاش می‌کنند با استفاده از هر اهرم، فیفا را وادار به فشار روی آمریکا و صدور ویزا برای شخص نبی و چند نفر دیگر کنند. اما همزمان، هر انسان عاقلی باید پلن بی هم داشته باشد، یعنی زمانی که تلاش‌ها نتیجه نداد و آن وقت باید کسی جانشین افراد الزامی شود. از جمله مهدی محمد نبی یا محسن معتمد کیا به عنوان مدیر رسانه. نزدیک‌ترین و جدی‌ترین گزینه استفاده از ایرانیانی است که در کالیفرنیا یا سایر ایالات آمریکا ساکن و مشکل ویزا ندارند. در این سال‌ها از روزنامه‌نگاران ورزشی -که می‌توانند مدیر رسانه‌ای باشند- تا مدیران سیاسی با سابقه کار در فدراسیون‌های ورزشی که بازنشسته شده یا از خدمات دولتی خارج شده‌اند، افرادی هستند که به همراه خانواده خود در آمریکا اقامت و یا شهروند کانادا محسوب می‌شوند که یعنی می‌توانند به راحتی خود را به لس آنجلس و سیاتل رسانده و به صورت موقت به تیم ملی کمک کنند. صد البته باید هرچه زودتر برای این افراد احکام رسمی صادر و رزومه آنها به فیفا ارسال شود تا کارت حضور در میدان بگیرند. فرایندی که باید ماه‌ها قبل اتفاق می‌افتاد و الان به صورت قانونی امکانش میسر نیست، اما با توجه به رفتار آمریکا که قانوناً باید به همه اعضای تیم ویزا می‌داد و با توجه به قول‌هایی که مسئولان فیفا و شخص اینفانتینو در این سال‌ها به ما می‌دادند، می‌توان به استناد بند فورس ماژور کارت بازی برایشان گرفت. حالا باید دید در روزهای آینده چه اتفاقی می‌افتد. آیا تلاش‌ها از تهران نتیجه می‌دهد و نبی و معتمد کیا و سایرین می‌توانند همراه تیم از مکزیک به آمریکا بروند؟ یا اینکه پلن بی و معرفی افراد موقت در دستور کار قرار گرفته و اجرایی می‌شود که در آن صورت مسئله بررسی‌ صلاحیت افراد زیر نظر نهادهای ذی‌ربط تبدیل به اولویت اصلی تیم خواهد شد. و اگر در این مسیر یا هر کار دیگر به بن‌بست خوردیم، آن وقت باید دید طبق تهدیدهای قبلی تاج و مسئولان آیا تیم قید جام جهانی را زده و برمی‌گردد؟ یا اینکه تحت هر شرایطی به میدان رفته و جریمه‌های بعدی را به جان می‌خرد؟! بیشتر بخوانید: جزئیات یک سردرگمی عجیب؛ تیم ملی دقیقا چه مدت زمانی می‌تواند در خاک آمریکا باشد؟