‫به گزارش ورزش سه، آرسنال قهرمانی خود در رقابت‌های لیگ برتر...

‫به گزارش ورزش سه، آرسنال قهرمانی خود در رقابت‌های لیگ برتر انگلیس را با یک رژه باشکوه در خیابان‌های شمال لندن جشن گرفت. شاگردان میکل آرتتا موفق شدند پس از بیست و دو سال و برای اولین بار از فصل 2003-2004 با کنار زدن منچستر سیتی عنوان قهرمانی لیگ را به دست بیاورند و به حسرت طولانی‌مدت هواداران پایان دهند. با وجود دل‌شکستگی ناشی از شکست شب گذشته در فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل پاری‌سن‌ژرمن، حدود پانصد هزار هوادار پرشور به خیابان‌ها آمدند تا در کنار قهرمانان خود این موفقیت بزرگ را جشن بگیرند. ‫بازیکنان آرسنال سوار بر چهار اتوبوس روباز در خیابان‌های شمال لندن به حرکت درآمدند. در جریان این رژه شلوغ و پر سر و صدا، لئاندرو تروسار فرصت را غنیمت شمرد تا با زانوبند بن وایت شوخی کند. وایت که سه هفته پیش به دلیل مصدومیت رباط داخلی زانو فصل را از دست داده بود و در فینال مقابل نماینده فرانسه هم غایب بود با وجود مصدومیت خودش را به بوداپست رسانده بود و امروز هم نمی‌خواست جشن در کنار هزاران هوادار را از دست بدهد. تروسار بلژیکی با دیدن مشکل وایت در جابجا شدن، با دست به زانوبند او ضربه زد. وایت که شلوار بلند پوشیده بود و کلاهش را برعکس روی سر گذاشته بود و پیراهن ویژه قهرمانان را بر تن داشت با لبخند به این شوخی واکنش نشان داد و تروسار هم با خنده چند بار برای او دست زد. هواداران آرسنال که حواس‌شان به این دو نفر بود حسابی تشویق‌شان کردند. ‫در بخش دیگری از این مراسم دکلن رایس میکروفون را در دست گرفت و با تاکتیک‌های آرسنال شوخی کرد. در طول فصل صحبت‌های زیادی درباره قدرت توپچی‌ها روی ضربات شروع مجدد و اتکای آن‌ها به این تاکتیک مطرح شده بود. رایس با خواندن شعار «دوباره ضربه آزاد، اوله اوله» کرد.  آرسنال در این فصل با استفاده از ارسال‌های دقیق و کار شده آمار فوق‌العاده‌ای در گلزنی از روی ضربات ایستگاهی ثبت کرد و رایس یکی از مهره‌های کلیدی در اجرای این برنامه‌ها بود. ‫اما در این جشن و پایکوبی چهره گابریل مدافع برزیلی آرسنال بسیار مغموم به نظر می‌رسید. پس از پنالتی از دست رفته در فینال شب گذشته او در طول رژه حضور بسیار کم‌رنگی داشت و جشن‌ها را با آرامش و در سکوت تماشا می‌کرد. او که معمولا اولین نفری است که به شور و حرارت تیم اضافه می‌کند با گوشه‌گیری امروزش نشان داد که ریکاوری ذهنی بعد از آن شکست تلخ به زمان بیشتری نیاز دارد. در حالی که اتوبوس‌ها به سمت ورزشگاه امارات بازمی‌گشتند از جمعیت حاضر در خیابان‌های لندن کاسته نمی‌شد. این لحظه‌ای تاریخی برای هوادارانی بود که بسیاری از آن‌ها هرگز جام گرفتن تیمشان در لیگ برتر را ندیده بودند.