می‌دانیم که در بازی‌های دوستانه نتیجه ملاک نیست. در این گونه...

می‌دانیم که در بازی‌های دوستانه نتیجه ملاک نیست. در این گونه مسابقات، آن هم در آستانه تورنمنتی به عظمت جام جهانی، صرفاً باید بازیکنان را در پست‌های مختلف محک زد و مربیان فرصت دارند تاکتیک‌های گوناگون در سیستم‌های متفاوت را امتحان کنند. به خصوص برای تیمی مثل ما که هنوز لیست ۲۶ نفره خود را نشناخته و البته که با کمبود بازی‌های دوستانه تدارکاتی مواجه است. به این ترتیب امیر قلعه نویی در هر دو نیمه دو روش کاملا متفاوت را امتحان کرد. او در نیمه اول این ۱۱ نفر را به زمین فرستاد؛ علیرضا بیرانوند، علی نعمتی، حسین کنعانی‌زادگان، احسان حاج صفی، آریا یوسفی، سعید عزت‌اللهی، امیرمحمد رزاقی‌نیا، امیرحسین حسین‌زاده، محمد محبی، مهدی طارمی و کسری طاهری مهمترین نکته این ترکیب، حذف شجاع خلیل‌زاده و آزمایش زوجی جدید در خط قلب خط دفاعی بود، یعنی پاشنه آشیل تیم ملی در این سال‌ها که این بار هم کار دست ما داد. دو دفاع کناری جوان و با تجربه از سپاهان بودند. در مرکز میدان رزاق نیای جوان کنار عزت اللهی با تجربه ایستاده بود و حسین‌زاده و محبی، در دو سوی میدان. ستاره لیگ ما در این دو سال، جای سامان قدوس را در  گرفت. به همان اندازه که او شانس بازی در جام جهانی دارد، کسرا طاهری باید برای سفر به جام و حضور در لیست بجنگد و دیدیم که فقط یک نیمه دوام آورد. بازی با دو مهاجم حرفه‌ای، نشان داد که قلعه نویی از بازی اول با نیوزلند برد می‌خواهد، البته با ۲-۴-۴ خطی و استفاده از دو هافبک دفاعی، او مراقب هم هست که گل نخورد! اما نیمه دوم، حکایت دیگری داشت. حاج صفی بیرون رفت تا نعمتی دفاع چپ شود و شجاع با کنعانی زوج میانی، رامین هم به میدان آمد تا آریا یک خط جلوتر و به سمت چپ برود. او خیلی زود گل هم زد، گلی که حاصل همکاری او با علی نعمتی بود که این قسمت را تبدیل به محور حملات کردند. در حالی که آن طرف، رامین و محبی از هر نظر با تجربه‌تر و انتظارات از این ۲ برای گلسازی و گلزنی بیشتر بود. علیپور هم وارث شماره و جای سردار به عنوان مهاجم نوک شد و البته که طارمی مدام عقب‌تر می آمد. کاپیتان ایران در نیمه دوم، مدام جای خود را با حسین‌زاده عوض می‌کرد. یعنی از شروع نیمه دوم، سیستم بازی ما از ۴-۴-۲ خطی به لوزی تغییر کرد،  حسین‌زاده و طارمی نوبتی هافبک پشت دو مهاجم می شدند و سعید عزت اللهی تک هافبک دفاعی تا آشکارا ایران گلزنی و برتری را تمرین کند. تعویض‌های بعدی نیز در همین راستا بود، دیدیم که شهریار جای حسین زاده آمد و ترابی جای یوسفی، قربانی هم ۲۰ دقیقه آخر جای عزت اللهی محک خورد تا سیستم بازی با دو مهاجم و یک هافبک دفاعی ادامه پیدا کند. در ادامه تیم ملی توسط رامین و طارمی به گل رسید اما همانطور که از ابتدا گفتیم، نتیجه بی‌اهمیت‌ترین نکته در دیدارهای دوستانه این چنینی است.