به گزارش "ورزش سه"، فوتبال ممکن است تنها پنج سال با تجربه یک انتقال...

به گزارش "ورزش سه"، فوتبال ممکن است تنها پنج سال با تجربه یک انتقال غیرممکن فاصله داشته باشد؛ یا دست‌کم، آنچه امروز غیرممکن به نظر می‌رسد. بانک آمریک تأکید می‌کند که اگر بازار با سرعت فعلی به رشد خود ادامه دهد، در سال ۲۰۳۱ ممکن است اولین انتقال ۱۰۰۰ میلیون یورویی (یک میلیارد یورویی) نهایی شود. این رقم حتی تنها با خواندش هم وحشت‌انگیز است؛ هزار میلیون برای یک بازیکن. بیش از چهار برابر مبلغی که پاریس سن ژرمن در سال ۲۰۱۷ برای نیمار پرداخت کرد که تا به امروز گران‌ترین انتقال تاریخ است. آن جابه‌جایی ۲۲۰ میلیون یورویی در آن زمان غیرقابل دسترسی به نظر می‌رسید، اما اکنون دیگر این‌طور نیست. این پیش‌بینی در گزارش «بازی زیبا» آمده است؛ گزارشی که توسط بخش تحلیل اقتصادی این بانک آمریکایی به مناسبت جام جهانی ۲۰۲۶ تهیه شده است. در این گزارش توضیح داده شده که قیمت فوتبالیست‌ها سال به سال در حال افزایش است و با حفظ این روند صعودی، بازار در نهایت یک سد تاریخی دیگر را خواهد شکست. این گزارش نشان می‌دهد که قیمت انتقال بازیکنان سالانه ۳۷ درصد افزایش می‌یابد. به عبارت دیگر، بازار بدون توقف در حال انفجار است؛ یعنی جذب یک ستاره هر بار بسیار گران‌تر از قبل تمام می‌شود. این موضوع تنها به عملکرد آن‌ها در داخل زمین مربوط نمی‌شود. بازیکنان بزرگ دیگر فقط با فوتبال بازی کردن درآمدزایی نمی‌کنند، بلکه آن‌ها پیراهن می‌فروشند، حامیان مالی را جذب می‌کنند، آمار بینندگان تلویزیونی را بالا می‌برند و تعداد دنبال‌کنندگان در شبکه‌های اجتماعی را چندین برابر می‌کنند. یک فوتبالیست اکنون تقریباً به یک برند جهانی تبدیل شده است. به همین دلیل، بانک آمریکا ایده‌ای را مطرح می‌کند که تا همین اواخر شبیه به علمی-تخیلی بود؛ اینکه بازیکنان در نهایت می‌توانند به عنوان دارایی‌های مالی برای سرمایه‌گذاری عمل کنند، تقریباً شبیه به آنچه در مورد سهام یک شرکت رخ می‌دهد. در سال‌های اخیر شایعاتی درباره جابه‌جایی‌های غول‌آسا در رابطه با عربستان سعودی به گوش رسیده است. نام‌هایی مانند وینیسیوس یا امباپه از زمان ورود صندوق ثروت ملی عربستان به فوتبال، با ارقامی سرگیجه‌آور همراه بوده‌اند. اما این گزارش، آن پیشنهادها را از ارزش «واقعی» بازار متمایز می‌داند و معتقد است بسیاری از آن مبالغ بیشتر برخاسته از یک استراتژی تبلیغاتی و قدرت بین‌المللی هستند تا قیمت ورزشی خود فوتبالیست. در واقع، خود این بانک اشاره می‌کند که عربستان سعودی کم‌کم در حال فاصله گرفتن از این سیاستِ هزینه‌کرد بدون محدودیت است؛ اتفاقی که پیش از این در ورزش‌های دیگری مانند گلف نیز رخ داده بود. اما این گزارش فقط درباره خرید بازیکن صحبت نمی‌کند، بلکه به آینده نحوه تماشای فوتبال نیز نگاهی دارد. بانک آمریکا بر این باور است که لیگ‌های بزرگ در نهایت پلتفرم‌های پخش آنلاین (استریمینگ) خود را خواهند داشت؛ چیزی شبیه به ترکیبی از نتفلیکس و لیگ برتر انگلیس که آن را «پرمفلیکس» می‌نامند. هدف این خواهد بود که مسابقات به طور مستقیم پخش خود را کنترل کنند، بدون اینکه تا این حد به تلویزیون‌های سنتی وابسته باشند. الگوی این کار در مدل‌هایی چون ان‌بی‌ای (NBA)، ان‌اف‌ال (NFL) یا حتی فرمول ۱ قرار دارد؛ مسابقاتی که توانسته‌اند با محتوای اختصاصی، مستندها، پلتفرم‌های دیجیتال و دسترسی مستقیم‌تر، به هواداران نزدیک‌تر شوند. در فوتبال اروپا پیش از این تلاش مشابهی صورت گرفته بود. شرکت «A22 Sports Management» که با سوپرلیگ در ارتباط است، در زمان خود پلتفرم «Unify» را برای پخش اختصاصی مسابقات معرفی کرد. این پروژه پس از خروج اکثریت باشگاه‌های درگیر هرگز به طور کامل به پرواز درنیامد، هرچند که این ایده همچنان روی میز است. فوتبال با سرعتی سرسام‌آور در حال تغییر است. تا همین چند وقت پیش، پرداخت ۱۰۰ میلیون برای یک بازیکن دیوانه‌کننده به نظر می‌رسید. سپس نیمار آمد و تمام مرزها را شکست. اکنون برای اولین بار، یک نهاد جرأت کرده است برای جهش بعدی تاریخ تعیین کند: ۲۰۳۱؛ سالی که بازار می‌تواند به مرز ۱۰۰۰ میلیون یورو برسد.