به گزارش ورزش سه، استون‌ویلا در ویلاپارک با درخشش اولی واتکینز...

به گزارش ورزش سه، استون‌ویلا در ویلاپارک با درخشش اولی واتکینز بلیت لیگ قهرمانان را رزرو کرد و باعث شد فریاد اخراج اخراج لیورپولی‌ها خطاب به آرنه اشلوت شدیدتر از قبل شنیده شود. لیورپول امشب مقابل ویلا 4-2 باخت. اولی واتکینز با نمایشی خیره‌کننده، یادآوری به‌موقع و کوبنده‌ای برای توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس، فرستاد و استون‌ویلا را به لیگ قهرمانان اروپا پرتاب کرد. واتکینز در یک نیمه دوم نفس‌گیر، دو بار دروازه لیورپول را فرو ریخت تا ویلا با پیروزی ۴ بر ۲، جایگاه چهارم جدول را مال خود کند. این برد نه‌تنها حضور آن‌ها در فصل آینده لیگ قهرمانان را قطعی کرد، بلکه بهترین پیش‌زمینه ممکن برای فینال روز چهارشنبه لیگ اروپا مقابل فرایبورگ بود. حالا واتکینز می‌تواند در رویای به ارمغان آوردن افتخار برای ویلا در استانبول باشد و پس از آن، قطعا چمدان‌هایش را برای جام جهانی ببندد. توخل قرار است لیست نهایی خود را روز جمعه اعلام کند و بسیار بعید است که بتواند از نام مهاجم ویلا با آمار ۱۰ گل در ۱۱ بازی اخیر، به سادگی عبور کند. وقتی واتکینز در چنین فرمی باشد، مدافعان حریف هیچ راه فراری ندارند؛ او پیش از این با گل سرنوشت‌سازش در نیمه‌نهایی یورو ۲۰۲۴ مقابل هلند، ثابت کرده بود که مرد بازی‌های بزرگ و تحت فشار است. نیمه دوم طوفانی در ویلاپارک نیمه اول این دیدار کسل‌کننده و سرد سپری شد و تنها با تک گل مورگان راجرز جان گرفت. اما نیمه دوم یک جنون به تمام معنا بود. ویرژیل فن‌دایک در ابتدا و انتهای این نیمه برای قرمزها گلزنی کرد، اما در فاصله این دو گل، واتکینز دو بار و جان مک‌گین یک بار با ضربه‌ای تماشایی، تور دروازه لیورپول را لرزاندند. ویلا با روحیه‌ای مضاعف راهی استانبول می‌شود؛ شهری که یادآور خاطراتی شیرین برای لیورپول است. اما امشب آرنه اشلوت در قعر ناامیدی فرو رفته است. قرمزها در حال حاضر در آستانه از دست دادن سهمیه لیگ قهرمانان هستند، چرا که بورنموثِ رده ششمی با یک بازی کمتر، تنها چهار امتیاز با آن‌ها فاصله دارد. پایان دادن به فصل به این شکل، برای لیورپولی که در نیمه دوم توسط ویلا محو شد، یک فاجعه تمام عیار خواهد بود. بازگشت به ترکیب اصلی و مزد اعتماد با وجود اینکه فینال لیگ اروپا نزدیک است، اونای امری با تمام قوا تیمش را به زمین فرستاد. او که در بازی خانگی قبلی مقابل تاتنهام با تغییرات گسترده در ترکیب و باخت ۲ بر ۱ تنبیه شده بود، این بار تنها سه تغییر در ترکیب تیمی که با برنلی مساوی کرده بود، ایجاد کرد. همین ثبات باعث شروع درخشان میزبان شد. واتکینز در ۱۰ دقیقه ابتدایی دو بار تا آستانه گلزنی پیش رفت و تنها زمانی نفس ویلا در سینه حبس شد که او از ناحیه کمر احساس ناراحتی کرد. امری که فینال چهارشنبه را در ذهن داشت، با نگرانی از روی نیمکت واکنش نشان داد و از واتکینز پرسید که می‌تواند ادامه دهد؟ پاسخ واتکینز مشخص بود: بله. لیورپول در نیمه اول کم‌جان بود و تنها روی یک صحنه که امی مارتینز شوت رایان گراونبرخ را بد دفع کرد توسط خاکپو به گل رسید که بلافاصله به دلیل آفساید مردود شد. اما گل راجرز روی یک کرنر تمرین‌شده، یخ بازی را شکست. پس از استراحت، لیورپول به بازی برگشت. فن‌دایک روی ارسال ضربه آزاد دومینیک سوبوسلای با ضربه سر دروازه را باز کرد. اعتراض متی کش به هل دادن کاپیتان لیورپول هم با تایید VAR راه به جایی نبرد. این گل جرقه آغاز دقایقی جنون آمیز بود. لحظاتی بعد واتکینز از میانه زمین استارت زد و با پشت سر گذاشتن مامارداشویلی گلزنی کرد که داور آن را آفساید گرفت. در آن سو، شوت ریو انگوموها به تیر دروازه ویلا برخورد کرد. پنج دقیقه دیوانه‌وار با برتری ویلا به پایان رسید. سوبوسلای روی یک پرتاب اوت لیز خورد و به راجرز اجازه داد تا با ارسالی دقیق، واتکینز را در موقعیت گلزنی قرار دهد. ویلا ناگهان ویرانگر شد. واتکینز گل سوم را در شلوغی محوطه جریمه به ثمر رساند و در نهایت جان مک‌گین در دقیقه ۸۹ با یک شوت کات‌دار زیبا، کار را تمام کرد. گل دوم فن‌دایک در وقت‌های تلف شده، تنها یک تسلی کوچک برای هواداران لیورپولی بود که خیلی زودتر از سوت پایان، ورزشگاه را ترک کرده بودند.