به گزلارش "ورزش سه"، نام کیس اسمیت، بازیکن ۲۰ ساله هلندی باشگاه...

به گزلارش "ورزش سه"، نام کیس اسمیت، بازیکن ۲۰ ساله هلندی باشگاه آزد آلکمار، در میان باشگاه‌های بزرگ اروپا بسیار شنیده می‌شود. این هافبک یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای در حال ظهور فوتبال اروپا به شمار می‌رود و گام بعدی در دوران حرفه‌ای‌اش تقریباً به موضوعی ملی در هلند تبدیل شده است. رئال مادرید، بارسلونا، لیورپول، منچستریونایتد، بایرن مونیخ، پاری‌سن‌ژرمن و منچسترسیتی همگی منتظرند ببینند آینده او چه مسیری خواهد یافت. در گفت‌وگویی اختصاصی با رسانه «رودی مدیا»، اسمیت احتمال انتقال بزرگ در تابستان را کم‌رنگ‌تر می‌کند، هرچند به فوتبال اسپانیا علاقه‌مند است. او می‌گوید: «رئال یا بارسا؟ اسپانیا برای من مناسب است، اما نمی‌دانم این اتفاق بیفتد یا نه. تردید دارم. شاید یک سال دیگر در آلکمار بمانم؟ مذاکرات ادامه دارد. مکس و مدیر برنامه‌ام به‌تازگی درباره‌اش صحبت کردند. به آن‌ها گفتم که دارم به آن فکر می‌کنم. طبیعتاً با پدر و مادرم، دوستانم، مدیر برنامه‌ام و لروی هم مشورت می‌کنم.» او افزود: «گاهی از یکی از هم‌تیمی‌هایم می‌پرسم که بعضی کلمات را به اسپانیایی چطور می‌گویند.» اسمیت که امکان دارد رونالد کومان او را برای جام جهانی به تیم ملی هلند دعوت کند، تأکید دارد که می‌خواهد سطح بازی خود را بالا ببرد و برای این منظور نیاز به دقایق بازی دارد: «می‌خواهم فصل آینده زیاد بازی کنم. این بدون شک در آلکمار ممکن است، اگرچه عوامل دیگری هم وجود دارد. ممکن است مثلاً آسیب ببینم. در هر صورت، مخالف نیستم که یک سال دیگر در آلکمار بازی کنم.» او همچنین اشاره‌ای جالب می‌کند: «گاهی از چاوز، بازیکن مکزیکی تیم، می‌پرسم فلان کلمه هلندی به اسپانیایی چه می‌شود. کلاس زبان اسپانیایی نمی‌روم چون انگلیسی‌ام بد نیست و با همان کارم راه می‌افتد.» اسمیت که از سوی رونالد کومان، سرمربی تیم ملی هلند و مربی پیشین بارسلونا، با پدری مقایسه شده است، خود را یکی از تحسین‌کنندگان ستاره اسپانیایی می‌داند: «بازی او برایم جالب است، تکنیک و دید بازی‌اش تحسین‌برانگیز است.» او در بخش دیگری از مصاحبه درباره دوران کودکی و محیط رشد خود می‌گوید: «در محله‌مان دو مدرسه بود و ما همیشه با بچه‌های مدرسه دیگر مسابقه می‌دادیم. جمعیت زیادی جمع می‌شد. حالا اوضاع خیلی فرق کرده است. فکر می‌کنم من از آخرین نسل‌هایی هستم که هنوز زیاد بیرون می‌رفتند. حالا دیگر برای جوان‌ها سخت‌تر است، چون تلفن‌های همراه و الگوریتم‌هایشان خیلی اعتیادآورند و باعث می‌شوند کمتر از خانه بیرون بروند.»