به گزارش خبرگزاری تسنیم، در چند روز گذشته بحث‌برانگیزترین موضوع...

به گزارش خبرگزاری تسنیم، در چند روز گذشته بحث‌برانگیزترین موضوع در تنیس احتمال تحریم مسابقات گرنداسلم از سوی بازیکنان برتر بوده است. رم میزبان رقابت‌های مهمی از جمله مسترز مردان و مسابقات 1000 امتیازی زنان، است اما بیش از مسائل ورزشی از بازیکنان درباره وضعیت پیچیده مسابقات بزرگ سؤال می‌شود. این‌که چرا پرسش‌ها درباره تحریم گرنداسلم ناگهان مطرح شده‌اند و آیا واقعاً دلیلی برای نگرانی از تبدیل شدن تهدیدهای احتمالی ستاره‌ها به واقعیت وجود دارد یا نه، به موضوعی جدی تبدیل شده است. اخیراً برگزار کنندگان رولان گاروس اعلام کردند که صندوق جوایز این مسابقات در سال جاری با 9.5 درصد افزایش به 61.7 میلیون یورو خواهد رسید و قهرمانان مردان و زنان هر کدام 2.8 میلیون یورو دریافت خواهند کرد. روشن است که مسئله، برابری جایزه نقدی میان دو بخش مردان و زنان نیست، زیرا این موضوع سال‌هاست که در گرند اسلم‌ها محل مناقشه نبوده است. بازیکنان از سهمی که از درآمدهای مسابقات دریافت می‌کنند، ناراضی هستند. این سهم از 15.5 درصد در سال 2024 به 14.3 درصد در سال جاری کاهش یافته است. بازیکنان پیشتر درخواست مشخصی مطرح کرده بودند: آنها می‌خواهند 22 درصد از درآمدها را دریافت کنند تا گرنداسلم‌ها با استانداردهای مسابقات ATP و WTA همخوانی داشته باشند. ستارگان تورهای مردان و زنان بیانیه‌ای مشترک منتشر کردند که به امضای کوری گوف، آرینا سوبولنکو، ایگا اشویانتک، جسیکا پگولا، اما ناوارو، مدیسون کیز، ژنگ کین‌ون، یاسمین پائولینی، پائولا بادوسا، میرا آندریوا، یانیک سینر، کارلوس آلکاراس، الکساندر زورف، نواک جوکوویچ، کسپر رود، دانیل مدودف، آندری روبلف، استفانوس سیتسیپاس، الکس دمینور و تیلور فریتس رسیده بود. رولان گاروس در سال 2025، 395 میلیون یورو درآمد کسب کرد که نسبت به سال قبل 14 درصد افزایش داشته است. در همین حال، جوایز نقدی تنها 5.4 درصد افزایش یافته و سهم بازیکنان از کل درآمد را به 14.3 درصد کاهش داده است. امسال، این تورنمنت بزرگ خاکی هنوز رقم دقیق درآمد خود را نمی‌داند اما روشن است که بیش از 400 میلیون یورو درآمد خواهد داشت و بازیکنان کمتر از 15 درصد از کل درآمد را دریافت خواهند کرد. این تقریباً نصف رقم 22 درصدی است که تنیسورها خواهان آن هستند. موضع برگزارکنندگان رولان گاروس نیز تا حدی قابل درک است. آنها می‌خواهند درآمد خود را به حداکثر برسانند. در عین حال، به تنیسورها نیز کم‌توجهی نشده است؛ جوایز نقدی در این گرنداسلم خاکی همانند مسابقات آزاد استرالیا، آزاد آمریکا و ویمبلدون همواره در حال افزایش بوده است. با این حال، بازیکنان صرفاً از افزایش اسمی دستمزدها رضایت ندارند؛ آنها خواهان سهمی ثابت و متناسب با رشد درآمد مسابقات هستند و همین مسئله ریشه اصلی اختلاف است. ستاره‌های تنیس معتقدند که مستقیماً ارزش‌آفرینی می‌کنند و درآمد مسابقات را بالا می‌برند. از یک منظر، حق با آنهاست، زیرا اگر همه بازیکنان برتر به پاریس نروند، درآمد رولان گاروس به‌ وضوح کاهش خواهد یافت. البته غیبت کارلوس آلکاراس، قهرمان دو سال گذشته یا چند بازیکن برتر دیگر به دلیل مصدومیت احتمالاً تأثیر تعیین‌کننده‌ای نخواهد داشت. مردم برای دیدن یانیک سینر، نواک جوکوویچ و دیگر ستاره‌ها به ورزشگاه خواهند آمد. اختلافات متعددی میان بازیکنان و مسئولان گرنداسلم به وجود آمده که هنوز حل نشده است. چندین جلسه نیز در جریان مسابقات بزرگ برگزار شده اما بدون هیچ نتیجه مشخصی. مسئولان وعده داده‌اند که خواسته‌های ورزشکاران را در نظر بگیرند اما روشن است که هنوز تمایلی ندارند 22 درصد از درآمد خود را به بازیکنان اختصاص دهند. رولان گاروس در واقع سهم بازیکنان از جوایز را نسبت به سال گذشته کاهش داده است؛ اقدامی که در این هفته در رم موجی از نارضایتی شدید و نوعی شورش مجازی را به همراه داشته است. آرینا سوبولنکو، نفر اول رنکینگ زنان جهان شاید نخستین کسی بود که موضع خود را به‌ صراحت بیان کرد: البته، وقتی به اعداد نگاه می‌کنید و می‌بینید بازیکنان چه میزان دریافت می‌کنند... به‌ نظر من، این نمایش به ما وابسته است. بدون ما، نه تورنمنتی وجود دارد و نه سرگرمی‌. ما قطعاً شایسته سهم و درصد بیشتری از درآمد هستیم. چه می‌توانم بگویم؟ فقط واقعاً امیدوارم که از طریق تمام مذاکراتی که انجام می‌دهیم، در نهایت به راه‌حلی برسیم که همه را راضی کند. فکر می‌کنم در مقطعی تحریم را آغاز خواهیم کرد. به‌نظر من، این تنها راه مبارزه برای حقوق‌مان است. سعی می‌کنم زیاد به آن فکر نکنم، چون ما تمام تلاش‌مان را می‌کنیم و هر کاری از دست‌مان برمی‌آید، انجام می‌دهیم. خواهیم دید اگر موضوع به تحریم از سوی بازیکنان برسد، تا کجا می‌توانیم پیش برویم. فکر می‌کنم همین حالا هم ما می‌توانیم به‌راحتی دور هم جمع شویم و این کار را انجام دهیم، چون بعضی چیزها برای بازیکنان ناعادلانه به‌ نظر می‌رسد. کوری گاف، نفر چهارم جهان، با سوبولنکو هم‌نظر بود: البته من تجربه زیادی ندارم اما اگر به ورزش‌های دیگر نگاه کنید، تغییرات جدی معمولاً نیازمند وجود یک اتحادیه هستند. ما نیز باید به نحوی متحد شویم. بله، می‌توان از طریق رسانه‌ها فشار آورد و فضای اطلاعاتی ایجاد کرد اما اگر همه فقط بیرون بروند و بازی کنند، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد. در این زمینه، با آرینا موافقم و فکر می‌کنم سایر بازیکنان نیز همین‌طور هستند. یک درک کلی وجود دارد مبنی بر اینکه این مسئله باید برای همه بازیکنان به‌ ویژه بازیکنان رده پایین مورد توجه قرار گیرد. این موضوع برای من اهمیت زیادی دارد. می‌خواهم این ورزش را در وضعیتی بهتر از آنچه هنگام ورودم بود، ترک کنم و اگر در پایان دوران حرفه‌ای‌ام بتوانم بگویم سهمی داشتم، این چیزی است که به آن افتخار خواهم کرد. ایگا اشویانتک، قهرمان شش دوره گرنداسلم موضعی نرم‌تر گرفت؛ فکر می‌کنم پیشنهادهای ما کاملاً منطقی هستند؛ ما درباره سهم منصفانه‌ای از درآمد صحبت می‌کنیم. افزایش جوایز نقدی به‌ خودی‌ خود دقیقاً همان چیزی نیست که ما خواهانش بودیم، زیرا درصد کل درآمد را کاهش می‌دهد. مهمترین نکته، داشتن ارتباط سازنده با نهادهای حاکم است تا بتوانیم فرصت گفت‌وگو و احتمالاً رسیدن به توافق را داشته باشیم. امیدوارم چنین جلساتی پیش از رولان گاروس امکان‌پذیر شود و خواهیم دید چه اتفاقی می‌افتد. در مجموع، ارتباط خوبی میان بازیکنان وجود دارد و اگر موضوعی مهم باشد، آماده‌ایم تا با هم اقدام کنیم. این اتفاق مثلاً در مورد تغییرات تقویم و مسابقات اجباری رخ داد، هرچند متأسفانه واکنش ما کمی دیر بود. دیدگاه‌های‌مان نسبتاً مشابه است اما تحریم آخرین راه‌حل خواهد بود. نمی‌دانم چقدر واقع‌بینانه است، چون اساساً ما ورزشکارانی هستیم که به‌ صورت انفرادی با یکدیگر رقابت می‌کنیم. موقعیت‌های مشابهی رخ داده است اما اینکه اکنون چطور عمل خواهد کرد، دشوار است. من هنوز چیزی درباره آن نشنیده‌ام.» شاید به نظر برسد که زنان احساساتی‌تر هستند اما در تنیس مردان نیز بحث تحریم جدی شده است؛ از جمله توسط یانیک سینر، صدرنشین رنکینگ جهانی. سینر گفت: البته من آماده بررسی گزینه تحریم هستم. پیش از هر چیز، مسابقات گرنداسلم بهترین و مهمترین رویدادهای تقویم ما محسوب می‌شوند. می‌دانید، همه‌ چیز به احترام برمی‌گردد. از نظر من، ما بسیار بیشتر از آنچه در عوض دریافت می‌کنیم، می‌دهیم و این نه فقط درباره بازیکنان برتر، بلکه برای همه ما صادق است. هم مردان و هم زنان؛ در این مسئله کاملاً برابر هستیم. تا آنجا که می‌دانم، 10 تنیسور برتر زن و مرد جهان این نامه را امضا کرده‌اند. ناامیدکننده است که پس از یک سال هنوز به هدفی که می‌خواستیم، نزدیک هم نشده‌ایم. قهرمان چهار دوره گرنداسلم افزود: اگر به ورزش‌های دیگر نگاه کنید، وقتی ورزشکاران برتر نامه‌های مهمی ارسال می‌کنند، مطمئنم نه فقط ظرف 48 ساعت پاسخ دریافت می‌کنند، بلکه فوراً فرصتی برای دیدار و گفت‌وگو درباره وضعیت دارند. البته، ما می‌خواهیم پول بیشتری بگیریم اما مهمترین چیز احترام است و ما هنوز آن را احساس نمی‌کنیم. فکر می‌کنم ما، بازیکنان از وضعیت رولان گاروس کمی ناامید هستیم، بنابراین خواهیم دید در ادامه چه رخ می‌دهد. احتمالاً در چند هفته آینده متوجه خواهیم شد جایزه نقدی ویمبلدون چقدر خواهد بود. واقعاً امیدواریم شرایط بهتر شود و البته، مسابقات آزاد آمریکا پیش روست. بنابراین کاملاً صحبت‌های بازیکنان در مورد تحریم را درک می‌کنم: باید از جایی آغاز کرد. این وضعیت مدت زیادی است که ادامه دارد و خواهیم دید در آینده چه اتفاقی می‌افتد. از زمانی که کارم را شروع کردم، همیشه تقریباً همین حرف‌ها را زده‌ام. من رئیس هیچ فدراسیونی نیستم؛ فقط یک بازیکن هستم. بنابراین، از هر ابتکاری که بتواند به نحوی به بازیکنان کمک کند، حمایت خواهم کرد. دانیل مدودف، قهرمان مسابقات آزاد آمریکا در سال 2021 نیز گفت: اگر بازیکنان فکر می‌کنند تحریم مسابقات تصمیم درستی است، من از آن حمایت می‌کنم. تا جایی که من متوجه شده‌ام، مشکل این است که گرنداسلم‌ها پول زیادی به دست می‌آورند که البته عالی است اما در مقایسه با سایر ورزش‌ها درصد کمی به بازیکنان می‌رسد. بنابراین، ما می‌خواهیم این درصد بیشتر شود و من کاملاً با آن موافقم. اینکه در آینده چه رخ خواهد داد، تصمیم من نیست اما از بازیکنان حمایت خواهم کرد، نه از مسابقات. نواک جوکوویچ، قهرمان 24 دوره گرنداسلم به‌ طور مفصل درباره این موضوع صحبت کرده است. او همچنین از تلاش همه بازیکنان برای دفاع از حقوق خود حمایت می‌کند، هرچند این تنیسور صرب که چند هفته دیگر 39 ساله می‌شود، در این مقطع از دوران حرفه‌ای خود قصد ندارد نقش فعالی ایفا کند. جوکوویچ اظهار داشت: من رئیس اتحادیه بازیکنان بودم و شش سال پیش نیز PTPA را تأسیس کردم، بنابراین موضع من در این‌باره روشن است. بارها درباره آن صحبت کرده‌ام و نیازی نیست دوباره تکرار کنم. بازیکنان می‌دانند که من همیشه از آنها حمایت خواهم کرد. نسل‌های جدید در حال پیشرفت هستند و خوشحالم که رهبران ورزش ما مانند آرینا سوبولنکو تمایل دارند ابتکار عمل را به دست بگیرند، پویایی سیاست‌های تنیس را درک کنند، به ظرافت‌ها توجه داشته باشند و بفهمند چه اقداماتی باید انجام شود؛ نه فقط برای رفاه خودشان، بلکه برای همه. از نظر من، این نمونه واقعی رهبری است و آن را تحسین می‌کنم. این تمام چیزی بود که می‌خواستم در این مورد بگویم. او در ادامه گفت: همه ما در یک ورزش مشترک فعالیت می‌کنیم و برای ارتقای آن تلاش داریم؛ چه به‌عنوان بازیکن، چه برگزارکننده مسابقات و چه نهادهای حاکم. متأسفانه اغلب تضاد منافع وجود دارد و برخی تمایلی به بحث درباره آن ندارند. فکر می‌کنم اینجاست که بازیکنان قدرت واقعی دارند. من همواره از تقویت جایگاه بازیکنان در اکوسیستم تنیس حمایت کرده‌ام. صادقانه بگویم، اکنون بیشتر یک ناظر بیرونی هستم، زیرا در این جلسات و بحث‌ها دخالتی نداشته‌ام اما موضعم کاملاً روشن است: از بازیکنان حمایت می‌کنم و همان‌طور که پیشتر گفته‌ام، همیشه طرفدار تقویت موقعیت آنها در این اکوسیستم بوده‌ام. جایگاه و چشم‌انداز بازیکنان در مسابقات گرنداسلم هنوز نیازمند بهبود جدی است و استاندارد کلی آن پایین است. به همین دلیل PTPA را تأسیس کردم؛ تلاشی برای یافتن راه‌حلی عمیق‌تر و معنادارتر که فراتر از ساختار موجود باشد، زیرا این ساختار به‌گونه‌ای طراحی شده که در همه زمینه‌ها به نفع بازیکنان نیست. جوکوویچ افزود: در گذشته، صحبت‌های من بارها تحریف شد و گفته شد که من فقط به‌ دنبال پول بیشتر برای خودم هستم؛ حتی زمانی که قهرمان گرنداسلم می‌شدم. تیترهایی مانند "برنده اصلی فلان مسابقه فلان مبلغ را دریافت می‌کند" منتشر می‌شد؛ چیزی که پیشتر سابقه نداشت اما بحث ما درباره بازیکنان رده‌های پایین‌تر است که با مشکلات جدی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بسیاری از آنها به دلیل کمبود منابع مالی تنیس را کنار می‌گذارند. اگر به سایر ورزش‌های جهانی نگاه کنید، فکر نمی‌کنم وضعیت مشابهی وجود داشته باشد که در آن هیچ تضمین مالی مشخصی برای بازیکنان رده پایین‌تر نباشد. نمی‌دانم در سال‌های اخیر تغییری رخ داده یا نه اما در زمانی که در PTPA فعالیت می‌کردیم، تحقیقات گسترده‌ای انجام دادیم تا مشخص شود چه تعداد تنیسور در بخش انفرادی و دوبل مردان و زنان واقعاً می‌توانند از این ورزش امرار معاش کنند. این عدد بسیار پایین بود. منظور از امرار معاش این است که وقتی صورت سود و زیان خود را تنظیم می‌کنید و تمام هزینه‌ها، از جمله سفر و نگهداری تیم را در نظر می‌گیرید، در نهایت پس‌اندازی باقی بماند که بتوان آن را سرمایه‌گذاری کرد. این رقم بسیار ناچیز است و همچنان پرسشی بی‌پاسخ باقی مانده است. تنیسور شماره 4 جهان در خاتمه گفت: تنیس، مانند هر ورزش بزرگ جهانی یک کسب‌وکار عظیم است و موضوع به این سادگی‌ها نیست. باید از همه زوایا به مسئله نگاه کرد و آمادگی همکاری و یافتن فرمولی بهینه را داشت. همچنین باید توجه داشت که ساختار انحصاری در ورزش ما بسیار قدرتمند است. اگر به تأسیس ATP در اواخر دهه 1980 یا اوایل دهه 1990 بازگردیم، می‌بینیم که تنیس تغییرات زیادی کرده اما برخی جنبه‌های ساختاری آن همچنان ثابت مانده است. بازیکنان در اتحادیه عملاً قدرت چندانی ندارند. من خودم سال‌ها به‌ عنوان رئیس اتحادیه این موضوع را تجربه کرده‌ام. در ظاهر ممکن است چنین به نظر برسد که با انتخاب نماینده بازیکنان قدرتی ایجاد می‌شود و هیئت‌مدیره‌ای وجود دارد اما کل ساختار به‌گونه‌ای طراحی شده که بازیکنان به‌ راحتی نمی‌توانند به خواسته‌های خود برسند. به همین دلیل است که بهترین بازیکنان تنیس با یکدیگر متحد شده‌اند و تلاش می‌کنند مستقیماً با برگزارکنندگان گرنداسلم مذاکره کنند؛ رویکردی که به نظر من درست است. باید برای کسب امتیازها و منافع راه‌هایی پیدا کرد. با این حال، باور اینکه بازیکنان برتر تنیس ظرف دو هفته آینده رولان گاروس را تحریم کنند، دشوار است. شاید اعتراضات شکل‌گرفته در رم، مسئولان زمین‌های خاکی پاریس را وادار به بازنگری در موضع‌شان کند، هرچند با توجه به بیانیه رسمی منتشر شده درباره جوایز چنین احتمالی بعید به نظر می‌رسد. ابراز نارضایتی عمومی احتمالاً ابزاری است برای جلوگیری از آن‌که در ویمبلدون و گرنداسلم‌های بعدی سهم بازیکنان از درآمد کلی مسابقات کمتر از سطح فعلی تعیین شود. بازیکنان احتمالاً در آینده نزدیک به سهم 22 درصدی موردنظر خود نخواهند رسید اما همزمان تلاش خواهند کرد مانع کاهش آن به زیر 15 درصد شوند. انتهای پیام/