به گزارش ورزش سه، فصل گذشته رقابت‌های لیگ برتر، چیزی از جنس فقدان...

به گزارش ورزش سه، فصل گذشته رقابت‌های لیگ برتر، چیزی از جنس فقدان داشت. مشهدی‌ها صحنه را ترک کرده بودند، قمی‌‌ها از خلق شگفتی محروم ماندند و قرچک، یکی از قدیمی‌ترین صداهای این بازی، برای پنجمین سال خاموش ماند. گویی بخشی از حافظه این ورزش را برای مدت کوتاهی پاک کرده و به فراموشی سپرده باشند. سالن‌ها از تپش افتاده بودند و سکوهایش که روزگاری بوی عرق، فریاد و دل‌خوشی‌های کوچکِ مردم را می‌دادند، سرد، خالی و متروکه به نظر می‌رسیدند؛ مردمی که سال‌ها با توپِ کم‌جهش زندگی کرده‌اند و عصرهایشان با پیروزی تیم محبوب‌شان معنا پیدا می کرد. حالا، خوشبختانه این تراژدی به پایان رسیده و آفتاب دوباره از آسمان قطب‌های فوتسال طلوع کرده است. لیگ قرار است در سه نقطه بزرگ و بازیکن‌پرور ایران نفس بکشد؛ کارخانه‌های ستاره‌سازی بازگشایی می‌شوند و سالن‌هایی که مدت‌ها خاموش بودند و تنها خاطره‌ تشویق‌ها در سقف‌شان می‌پیچید، دوباره غلغله خواهند شد. سال‌های اخیر، برای فوتسال ایران چیزی شبیه اندوهِ ممتد بود؛ سقوط، انحلال، فراموشی و اکنون سقوط به صعود، انحلال به احیا و فراموشی به جاودانگی بدل شده است. تیم‌های دلسوختگان قم و بازرگانی دائم پناه، با صعود به لیگ برتر به صحنه بزرگ باز می‌گردند و امتیاز تیم عرشیا آذربایجان شهرقدس به قرچک واگذار شده است. چراغ سالن‌ها روشن می‌شود و طرفداران باز خواهند گشت. دردسرهای بزرگ مدعیان از راه رسیده‌اند و فوتسال به خانه بازگشته است. می‌گویند در قرچک، کودکان ابتدا با فوتسال آشنا می‌شوند و سپس نام پدر و مادرشان یاد می‌گیرند. بله، فوتسال. ابوالفضل کریم آبادی