به گزارش خبرگزاری تسنیم، مایکل فلپس، پسر بچه‌ای از بالتیمور که...

به گزارش خبرگزاری تسنیم، مایکل فلپس، پسر بچه‌ای از بالتیمور که معلمانش پیش‌بینی می‌کردند به دلیل اختلال بیش‌فعالی هرگز به جایی نخواهد رسید؛ با 28 مدال رنگارنگ به افسانه‌ای تکرارنشدنی در ورزش تبدیل شد. داستان صعود، سقوط و بازگشت اعجوبه‌ای با 28 مدال که تاریخ ورزش جهان را در استخرها بازنویسی کرد، خواندنی است: متولد 1985 در بالتیمور، مریلند. پدر، پلیس ایالتی، مادر معلم. جدایی والدین در 9 سالگی. نمی‌توانید آرام بنشینید. نمی‌توانید تمرکز کنید. تشخیص اختلال ADHD (بیش‌فعالی). معلم‌ها می‌گویند به هیچ‌جایی نمی‌رسی. بیش از حد پرتحرک و بدون تمرکز. مادر شما را به استخر می‌برد، فقط برای اینکه انرژی‌تان تخلیه شود. دوران کودکی: از اینکه صورت‌تان را در آب بگذارید، متنفرید. از آب می‌ترسید. مربی می‌گوید اول به پشت روی آب شناور شو. یاد می‌گیرید. کاشف به عمل می‌آید بدن‌تان برای این کار ساخته شده است. قد 193 سانتی‌متر با کفش سایز 48. دست‌هایی بلندتر از طول قد. فاصله دو سر انگشتان 203 سانتی‌متر. مچ پاهای دو مفصلی. شما از نظر ژنتیکی برای شنا مهندسی شده‌اید، فقط هنوز خودتان نمی‌دانید. سال 1996: 11 ساله. المپیک آتلانتا را تماشا می‌کنید. شناگران را در تلویزیون می‌بینید. به مادرتان می‌گویید: «می‌خواهم یک المپیکی باشم». او نمی‌خندد. شروع به کار می‌کنید. سال 2000: المپیک سیدنی. 15 ساله هستید. جوان‌ترین شناگر مرد تیم آمریکا در 68 سال اخیر. مدال نمی‌گیرید. در 200 متر پروانه پنجم می‌شوید. مهم نیست. تازه طعمش را چشیده‌اید. حالا تشنه پیروزی هستید. سال 2001: 15 ساله. رکورد جهانی 200 متر پروانه را می‌شکنید. جوان‌ترین مردی که تا به حال رکورد جهان را جابجا کرده است. این تازه شروع کار است. سال 2004: المپیک آتن. برنده 6 طلا و 2 برنز. در مجموع 8 مدال. 19 ساله هستید. بهترین شناگر دنیا. اما شما 8 طلا می‌خواستید. رکورد مارک اسپیتز هنوز پا بر جاست. دوباره برخواهید گشت. سال 2008: المپیک پکن. وقتش رسیده. 8 مسابقه، 8 فرصت. شنا، پشتِ شنا. طلا، پشتِ طلا. مسابقه هفتم؛ 100 متر پروانه. در دور برگشت عقب هستید. میلوراد چاویچ در نزدیکی دیواره جلوتر است. یک صدم ثانیه. 0.01 ثانیه زودتر از او دیواره را لمس می‌کنید. طلا. مسابقه هشتم؛ 4 در 100 متر مختلط تیمی. طلا. 8 طلا در یک المپیک. 8 رکورد جهانی. بزرگ‌ترین عملکرد تاریخ المپیک. سال 2012: المپیک لندن. 4 طلا، 2 نقره. پرافتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک می‌شوید. در مجموع 22 مدال. خداحافظی می‌کنید. کارتان تمام شد. 27 ساله هستید. اما: بازنشستگی شما را در هم می‌شکند. بدون ساختار، بدون هدف. افسردگی هجوم می‌آورد. افکار خودکشی. مصرف سنگین الکل. دومین بازداشت به دلیل رانندگی در مستی. سرعت 135 کیلومتر در منطقه 70. همه عکس بازداشت شما را می‌بینند. «پسر طلایی» دارد غرق می‌شود؛ این بار بیرون از آب. توان‌بخشی: برای درمان بستری می‌شوید. 45 روز. با هر چیزی که از آن فرار می‌کردید روبرو می‌شوید. طلاق والدین، فشار، تنهایی. یاد می‌گیرید مدال‌های طلا شما را درمان نمی‌کنند. تراپی جواب می‌دهد. متفاوت برمی‌گردید. سال 2016: المپیک ریو. یک تلاش نهایی. 31 ساله. 5 طلا، یک  نقره. 6 مدال دیگر. در مجموع 28 مدال. 23 طلا. پرافتخارترین المپیکی تاریخ. دوباره بازنشسته می‌شوید. این بار برای همیشه. بعد از شنا: حامی سلامت روان می‌شوید. آشکارا درباره افسردگی حرف می‌زنید. به دیگرانی که در عذاب هستند، کمک می‌کنید. چیزی که نزدیک بود شما را بکشد، تبدیل به ماموریت زندگی‌تان می‌شود. در کنگره درباره سلامت روان در ورزش شهادت می‌دهید. یک بنیاد خیریه راه می‌اندازید. با نیکول جانسون ازدواج می‌کنید. صاحب سه پسر می‌شوید. در نهایت به آرامش می‌رسید. اعداد: 23 مدال طلا. 28 مدال در مجموع. 39 رکورد جهانی در طول دوران حرفه‌ای. 5 دوره المپیک. مسلط‌ترین ورزشکار تاریخ المپیک. غیرقابل بحث. مایکل فلپس، بزرگترین المپیکی‌ای که تا به حال زیسته است. هنوز هم شنا می‌کند اما دیگر نه برای مدال! انتهای پیام/