اتفاقاتی در جریان بازی‌های پرسپولیس رخ می‌دهد که در مسابقات...

اتفاقاتی در جریان بازی‌های پرسپولیس رخ می‌دهد که در مسابقات محلات که هیچ، در کودکستان‌ها هم قفل است. بازیکن ملی‌پوش که در دو جام جهانی بازی کرده موقع ارسال‌ها پشت به توپ می‌کند. تیمی که با دو گل عقب افتاده، انگیزه‌ای برای جبران که ندارد هیچ، هیچ بازیکنی به توپ حریف حمله نمی‌کند هیچ، دفاع راست صاحب توپ می‌شود و در چهار متری او بازیکن همدسته ایستاده اما پشتش را به او می‌کند، او هم از عصبانیت تلافی کرده و از دو متری، پاس بعدی را نمی‌گیرد و توپ به اوت می‌رود و تمام بینندگان عادی فوتبال هم از تعجب، با دهان باز نگاه می‌کنند، چه رسد به کارشناسان. اصلا مگر می‌شود بازیکنانی که اسمشان را تریلی نمی‌کشد، در تیمی به این بزرگی با این همه هوادار، این‌قدر بی‌تفاوت به میدان بیایند؟ مشکل دیگر از مربی و تاکتیک، آمادگی جسمانی و تمرینات گذشته و داستان را تا دیروز فقط خواص نزدیک به پرسپولیس می‌دانستند و حالا امروز با اتفاقاتی که علنی شده، کم‌کم همه می‌فهمند. کاپیتانی که به بازیکن جوان می‌گوید «کی زیر گوشت بزنم؟» و جوانی که فکر می‌کند در رختکن هیچ‌کس نمی‌بیند و نمی‌شنود مقابل او می‌ایستد و می‌گوید «همه‌ش تهدید، همه‌ش لب و دهن، راست میگی بزن ببینم»... و ادامه دعوا باعث می‌شود سایر بازیکنان بیایند و کاپیتان را از زیر دست و پای جوان تازه‌وارد درآورند. فرض که فقط ده درصد این داستان راست باشد؛ شما توقع دارید این تیم برود درون زمین و یکدل و متحد بازی کند؟ قرارداد را که بسته‌اند و پولشان را که مثل آب خوردن می‌گیرند، مدیریت هم که این‌کاره نیست و تمام کارت‌هایش را در همین دو ماه رو کرده. رفتن و آمدن مربی هم ارزش باند و دسته و گروه را ندارد، مدیرعامل و مربیان قبلی زورشان به بعضی‌ها نرسیده، آن‌ها رفته‌اند و این‌ها هنوز حضور دارند، این‌ها که اصلا زوری ندارند. پس تا وقتی که این اسکلت -که به اوج اشباع از همه چیز رسیده- حضور دارد، منتظر موفقیت و صدرنشینی پرسپولیس نباشید. در همین ارتباط: واکاوی دلایل یک بحران بزرگ؛ حال پرسپولیس چطور بد شد!؟