لیونل مسی در گفت‌وگویی صمیمانه با ناهوئل گوزمان، هم‌بازی سابقش...

لیونل مسی در گفت‌وگویی صمیمانه با ناهوئل گوزمان، هم‌بازی سابقش در تیم ملی آرژانتین و دروازه‌بان فعلی تیگرس مکزیک، درباره جنبه‌های مختلف زندگی شخصی و حرفه‌ای خود صحبت کرد. او از پشیمانی‌ها، ترس‌ها و تجربه‌هایش در فوتبال و همچنین رابطه‌اش با اسطوره فوتبال دیگو مارادونا گفت. مسی درباره نحوه کنار آمدن با شهرت و زندگی روزمره خود توضیح داد: «گاهی از اینکه درباره خودم خیلی حرف بزنم می‌ترسم. بعد که نگاه می‌کنم، می‌گویم چرا این را گفتم؟ اما این تجربه هم ارزش دارد. یک لحظه رسید که احساس کردم باید کمی آزادتر باشم. وقتی در بارسلونا زیاد بازی نمی‌کردم، فشار و تمرکز فقط روی فوتبال بود. حالا که آرام‌تر هستم، راحت‌تر خودم را نشان می‌دهم. مردم ممکن است چیزهای مختلفی تصور کنند، اما من خیلی ساده و عادی هستم. از جزئیات کوچک زندگی لذت می‌برم و مثل هر کس دیگری زندگی می‌کنم.» مسی همچنین به پشیمانی‌های شخصی خود اشاره کرد و به اهمیت آموزش و یادگیری زبان انگلیسی برای فرزندانش تأکید کرد: «از خیلی چیزها پشیمانم، به فرزندانم هم می‌گویم. داشتن تحصیلات و آمادگی، و ندانستن انگلیسی در کودکی یکی از آنهاست. وقت داشتم اما یاد نگرفتم. با شخصیت‌های فوق‌العاده‌ای روبه‌رو شدم و گاهی احساس نادانی می‌کردم و می‌گفتم چه احمقانه، چطور وقتم را تلف کردم. فوتبال یک سبک زندگی است، ارزش‌ها و روابط قوی به تو می‌آموزد و مکان‌های جدیدی نشان می‌دهد. این تجربه خود نوعی آموزش است. به فرزندانم می‌گویم از فرصت‌هایی که دارند استفاده کنند، چون در کودکی درک نمی‌کنیم. من هیچ کمبودی نداشتم، اما آنها امکانات بیشتری دارند.» مسی درباره اولین برخورد خود با مارادونا گفت: «قبل از اینکه او مربی تیم ملی شود، او را وقتی در برنامه‌اش «La Noche del Diez» بود ملاقات کردم، پس از قهرمانی در جام جهانی زیر ۲۰ سال. آن زمان با پرو بازی داشتیم و او به رختکن آمد. من با پدرم، عمو و پسرعموهایم بودم. دیوانه‌کننده بود، دیگو آمد و سلام کرد. وقتی مربی شد، بازی‌های کوچک انجام می‌داد و از باخت متنفر بود.» مسی که به ظاهر آرام است، در زمین چندین بار با رقبایش درگیر شده بود. او درباره واکنش‌هایش گفت: «من قدیس نیستم. در یک بازی وقتی عصبی می‌شوی، واکنش نشان می‌دهی. اما آنچه در زمین اتفاق می‌افتد، در زمین می‌ماند. کنترل خود در آن لحظه سخت است. بعد وقتی سرد می‌شوی، پشیمان می‌شوی، اما در آن لحظه فقط باید طبیعی باشی. من همیشه تلاش کرده‌ام در زمین محترم باشم و جدی بازی کنم. گواردیولا همیشه می‌گفت بهترین احترام به حریف، بازی جدی و گل زدن در صورت نیاز است، و من سعی کردم همین کار را انجام دهم.» مسی خاطرات جالبی از دوران حرفه‌ای خود تعریف کرد: «برایمان پیش آمد که از ما خواستند گل نزنیم. در طول بازی پیراهن خواستند، معمولاً آن را با آرژانتینی‌ها یا هم‌بازی‌هایم عوض می‌کردم. اگر تعهدی نداشتم، به اولین کسی که می‌خواست می‌دادم. گاهی چند نفر می‌آمدند و می‌گفتم قبلاً قول داده‌ام. ممکن است یکبار پیراهن را به کسی ندادم، اما همیشه تلاش کردم محترم باشم.» مسی با تیم ملی آرژانتین در جام جهانی قطر به قهرمانی رسید، اما مسیر آسانی نداشت. شکست در اولین بازی مقابل عربستان سعودی و فشار شدید بازی دوم با مکزیک، ترس و اضطراب زیادی برای تیم ایجاد کرد. مسی گفت: «اگر بازی دوم را نمی‌بردیم، عملاً حذف شده بودیم. با ترس بازی کردیم، چون ناخودآگاه به کل مسیر فکر می‌کردیم. بعد از گل اول، آزاد شدیم و همه چیز تغییر کرد. دوباره به نقطه شروع برگشتیم و وابسته به خودمان بودیم.» او همچنین به یک موقعیت حساس در آن بازی اشاره کرد، ضربه آزادی که امیلیانو مارتینس مهار کرد: «مدت زیادی بود که نبرده بودیم و باید دوباره برنده می‌شدیم. وقتی دیدم دیبو توپ را گرفت، لحظه‌ای فکر کردم اگر گل شود چه اتفاقی می‌افتد؟ ذهن خیلی قوی عمل می‌کند. این تجربه باعث شد تیم ما بسیار قوی شود، حتی در مواجهه با موقعیت‌های دشوار باز هم تحت فشار قرار نگیریم.» همچنین بخوانید: رقابت بی‌پایان مسی و رونالدو؛ از گل ۹۰۰ تا ثبت رکورد ۱۰۰۰