به گزارش "ورزش سه"، تأثیر برنال بر تیم اول بارسا از زمان اولین بازی...

به گزارش "ورزش سه"، تأثیر برنال بر تیم اول بارسا از زمان اولین بازی رسمی‌اش در ۱۷ آگوست ۲۰۲۴ در مستایا برابر والنسیا تا نمایش درخشانش در یکشنبه این هفته مقابل لوانته چنان امیدوارکننده بوده که به‌ راحتی می‌توان فراموش کرد که او تنها ۱۸ سال دارد و نزدیک به ۱۳ ماه از این ۱۸ ماه ابتدایی دوران حرفه‌ای‌ فوتبالش را به دلیل پارگی رباط صلیبی زانوی چپ و آسیب همزمان به مینیسک خارجی از میادین دور بوده است. او از زمان بازگشتش در ۱۴ سپتامبر برابر والنسیا با یک پاس گل برای روبرت لواندوفسکی به صبورترین و پخته‌ترین بازیکن این تیم تبدیل شده است و حالا ثمره آن را می‌برد. هانسی فلیک که به‌ تازگی به این تیم پیوسته بود، زمانی که برنال تنها ۱۷ سال داشت روی این بازیکن ریسک کرد، در ادامه مسیری که رافائل مارکز در بارسا اتلتیک آغاز کرده و در ۱۶ سالگی اعتماد کاملش را به او نشان داده بود. سرمربی آلمانی همان زمان دریافت که با بازیکنی ویژه روبرو است و همچنان نیز چنین باوری دارد. او صرفاً در قبال چنین استعداد جوانی که از نظر بدنی پدیده است اما هنوز در میانه رشد عضلانی و اسکلتی قرار دارد، احتیاط بیشتری به خرج داده است و همچنان به‌تدریج به او زمان بازی می‌دهد. برنال مقابل لوانته در سیستم همیشگی ۱-۳-۲-۴ فلیک در کنار فرانکی دی‌یونگ در پست زوج هافبک دفاعی آغاز کرد، هرچند تسلط او بر موقعیت، دید محیطی‌اش نسبت به جریان بازی و مسافتی که با گام‌های ۱۹۳ سانتی‌متری‌اش پوشش می‌دهد، به سرمربی این تصور را می‌دهد که شاید در مقطعی بتواند به‌ تنهایی به عنوان هافبک میانی در سیستم ۳-۳-۴ سنتی‌تر به سبک بارسا بازی کند، در کنار پدری و خود دی‌یونگ یا گزینه‌های دیگر در نقش هافبک‌های داخلی کلاسیک‌تر. این موضوع به‌ ناچار مقایسه با سرخیو بوسکتس را به همراه دارد که برنال با افتخار می‌پذیرد. بی‌تردید آمار او در ۶۶ دقیقه بازی برابر لوانته یادآور بوسکتس بود، هرچند این مقایسه همواره با احتیاط انجام می‌شود. دقت پاس صددرصدی: ۴۷ پاس سالم. بدون از دست دادن توپ. چهارده پاس او در یک‌ سوم پایانی زمین بود که معمولاً ایده‌ها به بن‌بست می‌رسند و او ریتمش را پیدا می‌کند. همه چیز را با سهولت و با یک یا دو ضرب انجام داد. دو تکل و یک نبرد هوایی را برد. یک شوت را دفع کرد. دو خطا گرفت، همان تعداد خطایی که مرتکب شد. از یک مدافع عبور کرد و گل زد، حضوری قاطعانه برای تمام کردن موقعیت، دومین گلش در سه مسابقه پس از گلی که برابر مایورکا به ثمر رساند و به دلیل حرکت قبلی، تماشایی‌تر بود. برنال واقعاً توانایی گلزنی‌ای را دارد که بوسکتس فاقد آن بود. او بازیکنی است که به جلو اضافه می‌شود و شوت پای چپ قدرتمندی دارد که هنوز به‌ طور کامل آن را به نمایش نگذاشته است. این ویژگی حاصل سال‌های حضورش به عنوان این هافبک تهاجمی و وینگر در فوتبال پایه است. یک شماره ۱۰ تکنیکی و گلزن تا زمانی که رشد فیزیکی‌اش باعث شد در رده نوجوانان به هافبک میانی تغییر پست دهد.