به گزارش خبرگزاری تسنیم، برگزارکنندگان مسابقات رزمی بدون آنکه...

به گزارش خبرگزاری تسنیم، برگزارکنندگان مسابقات رزمی بدون آنکه لزوماً به منطق صرفِ ورزشی پایبند باشند، گاه به‌ صورت مصنوعی صحنه‌هایی بزرگ و پرزرق‌وبرق می‌آفرینند؛ تقابل‌هایی که بیش از آن‌که از دل رقابت طبیعی بیرون آمده باشند، محصول طراحی و محاسبه هستند. در 9 می (19 اردیبهشت 1405 شهر منچستر میزبان یکی از مهمترین رویدادهای بوکس حرفه‌ای خواهد بود. مبارزه اصلی این شب به رقابت بر سر عنوان قهرمانی سنگین‌وزن WBO میان دو بوکسور بریتانیایی، فابیو واردلی و دنیل دوبوا اختصاص دارد. واردلی در پاییز گذشته با پیروزی‌ای غیرمنتظره برابر جوزف پارکر کمربند WBO را تصاحب کرد. پارکر همان بوکسوری بود که بسیاری او را رقیبی جدی برای اولکساندر اوسیک می‌دانستند. واردلی پس از این پیروزی بزرگ تلاش کرد با بوکسور اوکراینی وارد مذاکره شود اما هرگز پاسخی دریافت نکرد. در مجموع، آینده دسته سنگین‌وزن همچنان در انتظار تصمیم اوسیک باقی مانده است. او وعده داده بود در ماه مارس به رینگ بازگردد اما اکنون روشن است که چنین اتفاقی رخ نخواهد داد. اوسیک نه برنامه‌ای برای مبارزه با واردلی دارد و نه تمایلی برای رویارویی با آگیت کابایل نشان داده است. به نظر می‌رسد او منتظر مشخص شدن نتایج تقابل‌هایی مانند تایسون فیوری با ارسلانبک مخمودوف و همچنین دیانتی وایلدر با درک چیسورا است. در چنین شرایطی، برگزارکنندگان بریتانیایی تصمیم گرفته‌اند این خلأ را با برگزاری یکی از بزرگ‌ترین مبارزاتی که در حال حاضر امکان‌پذیر است، پر کنند. فابیو واردلی در نخستین دفاع از عنوان قهرمانی WBO خود برابر قهرمان پیشین IBF، دنیل دوبوا قرار خواهد گرفت. تقابل دو نام مطرح بریتانیایی در یک رویداد بزرگ ورزشگاهی در منچستر، آن هم میان مبارزانی که درصد پیروزی‌های‌شان با ناک‌اوت به حدود 95 درصد می‌رسد، بی‌تردید جذابیتی ویژه برای تماشاگران خواهد داشت. آیا این همان «ارتقای ایده‌آل» نیست که برگزارکنندگان به دنبال آن‌ هستند؟ با این حال پرسشی اساسی مطرح می‌شود: آیا دوبوا واقعاً شایسته حضور در چنین مبارزه‌ای بوده است؟ دنیل دوبوا سال‌هاست که به‌ نوعی به‌ صورت مصنوعی به‌ عنوان یک فوق‌ ستاره در دسته سنگین‌وزن معرفی می‌شود؛ بوکسوری جوان از بریتانیا با نشانه‌هایی از سبک کلاسیک، قدرت بدنی چشمگیر و تمایل بالا به پایان دادن مبارزات با ناک‌اوت. او پیش از نخستین رویارویی با اوسیک، رکورد 19 پیروزی و تنها یک شکست را در کارنامه داشت اما در مهمترین آزمون خود برابر جوزف جویس که امروز دیگر در اوج نیست، شکست خورده بود. دوبوا پس از شکست مقابل اوسیک از مسیر مبارزات بزرگ کنار نرفت. او در دیداری برابر جارل میلر که پس از سه سال و نیم دوری به رینگ بازگشته بود، توانست خود را بازیابی کند. سپس مبارزات مهمتری در برابر فیلیپ هرگوویچ و آنتونی جاشوا پیش روی او قرار گرفت و در نهایت بار دیگر فرصت رویارویی با اوسیک برایش فراهم شد. این بوکسور بریتانیایی برای رسیدن به دومین مبارزه با اوسیک مسیر دشواری را طی کرد و شاید در آن مقطع با توجه به پیروزی مقابل جاشوا تا حدی شایستگی این فرصت را داشت اما مبارزه دوم با اوسیک به یک فاجعه بدل شد؛ فاجعه‌ای که نه‌ تنها درون رینگ، بلکه بیرون از آن نیز نمود یافت. روایت‌هایی درباره برگزاری مهمانی توسط پدر دوبوا در روز مسابقه و حتی تأخیر خود او در رسیدن به محل مبارزه منتشر شد؛ مسائلی که در کنار عملکرد ضعیفش این تصور را ایجاد کرد که او باید مدتی از صحنه دور بماند تا اعتبار خود را بازسازی کند و از نظر روانی نیز به ثبات برسد. با این حال، شرایط به گونه‌ای پیش رفت که وقفه در فعالیت اوسیک به سود دوبوا تمام شد. اوسیک در حال سپری کردن دوران استراحت خود است، جاشوا پس از یک شکست سنگین با تبعات روحی دست‌وپنجه نرم می‌کند و فیوری نیز تازه به صحنه بازگشته است. در چنین وضعیتی، گزینه‌های بزرگ چندانی در دسترس نیستند. هرچند می‌شد واردلی را مقابل آگیت کابایل قرار داد اما جایگاه رسانه‌ای کابایل به‌ مراتب پایین‌تر از دوبواست و او هرگز به سطح یک سوپراستار نرسیده است. بنابراین، تقابل واردلی و دوبوا به‌ ویژه در منچستر از نظر تجاری و رسانه‌ای به‌ مراتب جذاب‌تر از گزینه‌های دیگر به نظر می‌رسد. برگزاری مبارزه واردلی و دوبوا بی‌تردید به افزایش توجه به دسته سنگین‌وزن کمک می‌کند؛ دسته‌ای که این روزها دوران نسبتاً دشواری را پشت سر می‌گذارد. از یک سو، این اتفاقی مثبت است، زیرا چنین مبارزه‌ای می‌تواند بسیار هیجان‌انگیز و تماشایی باشد اما از سوی دیگر، بار دیگر این واقعیت را برجسته می‌کند که دنیل دوبوا همچنان یکی از چهره‌های محبوب نزد مدیران و برگزارکنندگان بوکس است. او آخرین مبارزه خود را با عملکردی ضعیف پشت سر گذاشت، در آماده‌سازی‌اش دچار اشتباه شد و با این حال، در گام بعدی بار دیگر برای کسب عنوان قهرمانی جهان به رینگ بازمی‌گردد. از منظر صرفاً ورزشی، چنین مسیری قابل دفاع نیست اما در بوکس همانند بسیاری از سازمان‌های مبارزاتی دیگر، تصمیم‌ها همواره بر پایه شایستگی ورزشی گرفته نمی‌شوند؛ ملاحظات تجاری و جذابیت‌های رسانه‌ای نیز نقشی تعیین‌کننده دارند و این‌بار، این ملاحظات به سود دوبوا عمل کرده و فرصتی دیگر برای بازگشت به اوج در اختیار او قرار داده است. انتهای پیام/