به گزارش "ورزش سه"، اگر کسی ناراضی باشد… به سراغ مبل خاکستری...

به گزارش "ورزش سه"، اگر کسی ناراضی باشد… به سراغ مبل خاکستری می‌رود. آنجا درباره زمان بازی، نقشش در تیم یا هر مسئله داخلی صحبت می‌شود. رو در رو. بدون واسطه. آلوارو آربلوا این موضوع را در میانه اوج‌گیری دوباره رئال مادرید کاملاً روشن کرده بود. این شیوه ارتباطی کم‌کم در والدبباس اثرش را نشان می‌داد و به رئال مادرید اجازه داد چهار پیروزی متوالی به دست آورد و این حس شکل بگیرد که قطعات پازل در حال قرار گرفتن در جای درست‌شان هستند. بازیکنانی که تنها چند هفته پیش جدا از جریان تیم به نظر می‌رسیدند، حالا نگرشی متفاوت نشان می‌دادند، چه در تمرینات و چه در مسابقات. شدت بازی بیشتر شده بود، ارتباط در زمین بهتر بود و حس تعهد جمعی به‌ وضوح دیده می‌شد. بازیکنانی که مهره‌های کلیدی محسوب نمی‌شدند، هنگام دریافت فرصت قدم پیش گذاشتند، در حالی که باتجربه‌ها مسئولیت بیشتری بر عهده گرفتند. همه‌ چیز همین‌گونه پیش می‌رفت تا زمانی که این تیم راهی پامپلونا شد. چرخش‌های کنترل‌شده در آنجا، در اولین دفاع از صدرنشینی پس از گرفتن آن از بارسلونای زخمی، کادر فنی با وجود تقویم فشرده تصمیم گرفت به برنامه پایبند بماند. چرخش‌های کنترل‌ شده انجام شد. به همین دلیل و با نگاه به دیدار برگشت برابر بنفیکا، رئال مادرید در چارچوب ترکیب اصلی مورد اعتمادش دست به چرخش زد و تنها جود بلینگام در دسترس نبود. این روش پیش‌ از این جواب داده بود. این تیم برابر رئال سوسیداد واکنش نشان داد. کیلیان امباپه با تمرکز بر اروپا استراحت کرد، آسنسیو برای محافظت از ساق پایش نفس تازه کرد و پس از فشار بازی اروپایی، بار دیگر تصمیم گرفته شد از آنتونیو رودیگر تازه‌ بهبود‌ یافته و ترنت الکساندر آرنولد محافظت شود. پیام روشن بود: همه مهم هستند اما مدیریت ضرورت دارد. با این حال مشکل اینجا بود که پلن بی باید در زمین پایدار می‌بود… و چنین نشد. فرصتی که از دست رفت نتیجه این تیم را وادار به عقب‌نشینی می‌کند. هیچ چیز درست پیش نرفت، نه تغییرات در ترکیب اصلی و نه استفاده از چند بازیکن خارج از چرخش همیشگی. دنی کارواخال برابر ویکتور مونیوز به مشکل خورد و پیش از تعویض در دقیقه ۶۰، فدریکو والورده ناچار بود مدام برای پوشش او وارد عمل شود. داوید آلابا نیز در تیمی گسسته با گذر زمان تحت فشار قرار گرفت. بیشترین فشار بر دنی سبایوس وارد شد. هافبکی که دیده بود دو بازیکن آکادمی جای او را در میانه میدان گرفته‌اند، برای در دست گرفتن کنترل توپ جلو رفت اما آن را از دست داد و همان اشتباه به گل دوم اوساسونا انجامید. او پس از مسابقه اعتراف کرد: «مسئولیت را می‌پذیرم.» براهیم دیاز نیز در همان مسیر حرکت کرد، دور از درخششی که پیش از فینال تلخ جام ملت‌های آفریقا نشان داده بود. نگران‌کننده‌تر وضعیت فرانکو ماستانتونو است که در سه مسابقه متوالی به میدان نرفته و فران گارسیا که عملاً از صحنه رقابت ناپدید شده است. آنچه روشن به نظر می‌رسد این است که پلن بی چاره‌ای جز بازگشت به نیمکت و گفتگو با آربلوا ندارد چون تا این لحظه در زمین نشان نداده‌اند که شایسته چیزی بیش از این هستند.