به گزارش “ورزش سه”، چه شد و چه بر سر تیمی آمد که با سه گل پرسپولیس...

به گزارش “ورزش سه”، چه شد و چه بر سر تیمی آمد که با سه گل پرسپولیس را در هم کوبید؟ شاید آنها به خرافات روی بیاورند و از نحسی برد مقابل پرسپولیس بگویند. مانند آنچه بر سر خیبر و فجر و ملوان و فولاد، پس از شکست سرخپوشان بگویند اما به نظر نه اینکه یک تاثیر ماورایی در کار باشد بلکه اثری کاملا فنی و فوتبالی در ساق‌های بازیکنانی است که احتمالا ظرفیت این برد بزرگ را نداشتند. گل‌گهر با شکست پرسپولیس چهار مدعی را جا گذاشت و به صدر جدول رسید. مدعیانی که در فصول اخیر خود را جدا کرده و یک لیگ مستقل تشکیل دادند اما حالا تیم آبی سیرجان بالاتر از آنها ایستاده بود.  اما به نظر این نتیجه حتی برای بازیکنان گل‌گهر هم یک شگفتی بود و آنها صدرنشینی خود را باور نداشتند. پس، هر کاری که از دستشان برمی‌آمدند انجام دادند تا فرصت برای از دست رفتن جایگاه نخست فراهم شود. گل‌گهر شروع خوبی داشت و در همان دقایق نخست یک گل هم زد اما یک پاس ۶۰ متری خط دفاع این تیم را شکست تا نیمه اول ۱-۰ شود. اما فاجعه اصلی در راه بود، جایی که آنها چهار گل در نیمه دوم خوردند تا به طرزی باورنکردنی برد را با بدترین شکست ممکن جابجا کنند. مسئولیت باخت با سرمربی و کادرفنی است. البته این شکست بیش از هرچیز ظرفیت پایین بازیکنان این تیم را به نمایش گذاشت.  بازیکنانی که نتوانستند آمادگی بازی با پرسپولیس را حفظ کنند و انگار این برد و صدرنشینی، پایان کار برایشان بود، تا اینکه با سیلی در یزد مواجه شدند. مجید عیدی، وینگ بک راست این تیم با تکل شدید و دریافت کارت قرمز، نقطه عطف مسابقه را رقم زد. تا پیش از این اخراج بازی ۱-۱ بود اما با تکل سنگین او و کارت قرمز داور، ورق بازی عوض شد. بازیکنی که در نیم فصل بارها نام خود را به پرسپولیس نزدیک کرد، با یک اشتباه بزرگ، سرنوشت تیمش را تغییر داد. رضا اسدی که جایگزین پوریا شهرابادی شده بود، در لحظه ۱-۱ موقعیت مهمی را از دست داد. اگر او ضربه سر را تبدیل به گل می‌کرد، شاید روند مسابقه عوض می‌شد. این‌ها  جزییاتی هستند که یک تیم را از پدیده فصل به برنده جام تبدیل می‌کند.  هرچند که رضا اسدی مدتهاست از این فرم خود فاصله گرفته است. سیاوش یزدانی در صحنه گل سوم با سهل انگاری ایستاد و عبور توپ از کنار خود را تماشا کرد. این از مدافعی در حد و اندازه او بسیار بعید بود. هرچند که آرمان اکوان و دیگر مدافعان تیم هم نمایش خوبی نداشتند. فرزین گروسیان برای دومین بار در این فصل در یک بازی پنج گل خورد.  حتی اگر مقصر همه گل‌ها نباشد اما این برای گلری که داعیه شماره یک تیمش را دارد، یک شکست و چه بسا تحقیر تاریخی است. خصوصا اینکه بازبینی گل‌ها نشان می‌دهند او میتوانست در چند گل عملکرد بهتری هم داشته باشد. پویا پورعلی و علیرضا علیزاده دو هافبک دفاعی گل‌گهر نشانی از بازیکنان مستحکم همیشگی نشان دادند.  نه در دفاع و نه در انتقال توپ به خط حمله. منصفانه نیست در این نمایش به عملکرد ضعیف امیر شبانی، مهدی تیکدری، امیر جعفری و پوریا لطیفی‌فر اشاره نشود. بازیکنانی که خیلی زود از صدرنشینی سیر شدند. البته هنوز در رتبه نخست نام گل‌گهر دیده می‌شود اما احتمالا خیلی زود یکی از سه مدعی و شاید هر سه، با کسب پیروزی تیم گل‌گهر را به پایین جدول هدایت خواهند کرد اما حتی اگر شگفتی بزرگ رقم خورده و سیرجان در صدر بماند هم آنها می‌دانند با این نمایش دیگر شایسته آن نیستند. فشار خرد کننده صدر جدول، بیشتر از ظرفیت تیم سیرجانی بوده است. تیمی که اگر خیلی سریع بلند نشود، می‌تواند به سرعت آنچه را که ساخته، از دست بدهد. این هشداری جدی به بازیکنانی است که شاید رویای انتقال بزرگ به عنوان بازیکن تیم صدرنشین را در سر دارند اما باید بدانند فشردگی جدول می‌تواند مجازات وحشتناک را تا پایان فصل برایشان به همراه بیاورد. مهدی تارتار تا مسابقه با تراکتور یک هفته فرصت خواهد داشت تا تیمش را ریکاوری کند و البته آنها را به خودشان بیاورد. بازیکنانی که باید غرور را کنار گذاشته و به خاطر بیاورند هنوز ۲۴ امتیاز باقی مانده دارند و ممکن است تا رتبه نهم جدول پایین بیاورند. خصوصا اینکه نیم فصل اول هم در این مقاطع تنه به تنه صدرنشین‌ها می‌زدند اما به خصوص در مقابل تیمهای پایین جدول ضعیف عمل کرده و امتیازات زیادی را از دست دادند.