به گزارش "ورزش سه"، آربلوا در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۶ هدایت رئال مادرید را...

به گزارش "ورزش سه"، آربلوا در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۶ هدایت رئال مادرید را برعهده گرفت. از آن زمان تا به حال او هیچ باختی در لیگ تجربه نکرده است: پنج بازی، پنج پیروزی، همان تعداد بردی که خوزه کویرانته در ۱۹۲۹، انریکه فرناندز در ۱۹۵۳ و مانوئل پیگرینی در ۲۰۰۹ در آغاز دوران حضورشان در این تیم ثبت کردند. سه نامی که یادآور دوره‌ای دیگر هستند چون واقعا خاص به حساب می‌آیند. در این آمار تنها دو نفر همچنان جلوتر هستند. اول ژابی آلونسو با شش پیروزی و دوم لوکزامبورگو که در ژانویه ۲۰۰۵ هدایت مجموعه‌ای از کهکشانی‌ها را بر عهده گرفت و هفت پیروزی متوالی کسب کرد. او با رئال مادرید در جایگاه پنجم و ۱۳ امتیاز عقب‌تر از بارسلونا وارد شد و با این هفت برد فاصله را به چهار امتیاز کاهش داد. علاوه بر این، آغاز کار او اتفاقی نادر بود که خوشبختانه تکرار نشد: تنها شش دقیقه پس از شروع مجدد دیداری مقابل رئال سوسیداد که به دلیل تهدید به بمب‌گذاری در سانتیاگو برنابئو معلق شده، برای برد و تثبیت جایگاهش کافی بود. او سیستم مشهور «مربع جادویی» را به کار گرفت، آرایش ۲-۲-۲-۴ الهام‌ گرفته از دهه ۱۹۷۰ که دیوید بکام و لوییس فیگو را از پست طبیعی‌شان خارج می‌کرد. این سیستم موفق بود در طول دوران حضور او به خوبی جواب داد. هفتمین پیروزی لوکزامبورگو دقیقاً در پامپلونا بود، همان ورزشگاهی که آربلوا می‌تواند شنبه این هفته پیروزی‌اش را در آن ثبت کند و به رکورد قبلی نزدیک شود اما مربی سابق رئال مادرید به هشتمین برد نرسید و اتلتیک بیلبائو این سلسله را متوقف کرد و بخشی از امیدها کاهش یافت. رئال مادرید آن فصل در نهایت در جایگاه دوم قرار گرفت. مقایسه مستقیم سه مربی در پنج بازی اول لیگ، خودش گویای همه چیز است: لوکزامبورگو ۱۳ گل زد و سه گل دریافت کرد (۱۰+ تفاضل گل)، آربلوا ۱۲ گل زد و تنها دو گل دریافت کرد (۱۰+) و ژابی آلونسو با هشت گل زده، محتاط‌تر بود و مستحکم‌ترین خط دفاعی را داشت. آمار هجومی آربلوا تقریباً با لوگزامبورگو یکسان است. چیزی که این شروع را متمایز می‌کند و شاید در هیچ جدول آماری دیده نشود، سنگینی برنامه مسابقات است. آربلوا دشوارترین شرایط ممکن را در اولین بازی تجربه کرد: سوت‌های هواداران در سانتیاگو برنابئو علیه بازیکنان خودی با حضور وینیسیوس و جود بلینگام در مرکز توجه طرفدارانی که صبرشان را از دست داده بود. اولین بازی مقابل لوانته عملاً مثل بازی خارج از خانه بود. دو پیروزی شایسته در خارج از خانه سپس دو بازی خارج از خانه سخت برگزار شد که هرگز تشریفاتی نیستند. سخت‌ترین دیدار، بدون شک، مقابل رایو وایه‌کانو بود که پنالتی در دقیقه ۱۰۰ برد را تضمین کرد، وقتی همه چیز حاکی از مساوی شدن این بازی بود. برجسته‌ترین شکست هم با نتیجه ۱-۴ به رئال سوسیداد تعلق گرفت که بدون حضور کیلیان امباپه به دست آمد که باید نقطه کانونی حمله تیم می‌بود. رئال مادرید بهترین نتیجه‌اش را در این سری از مسابقات ثبت کرد. اگر رئال مادرید امشب برابر اوساسونا پیروز شود، آربلوا رکورد ژابی آلونسو را از آن خود خواهد کرد. همچنین اگر در بازی بعدی مقابل ختافه سه امتیاز کسب کند، رکورد لوکزامبورگو را خواهد زد و اگر فراتر رود، وارد قلمرویی خواهد شد که هیچ‌کس در تاریخ رئال مادرید تجربه نکرده است. همه این‌ها بدون انتظار این لحظه و با استعدادی فراتر از پیش‌بینی‌ها به دست آمده است.