به گزارش "ورزش سه"، بارسلونا پس از شکست مقابل خیرونایی آماده و...

به گزارش "ورزش سه"، بارسلونا پس از شکست مقابل خیرونایی آماده و پرانرژی، صدر جدول لالیگا را واگذار کرد. این تیم که از هفته چهاردهم در صدر قرار داشت، با دومین شکست متوالی خود، جایگاه نخست را به رئال مادرید داد؛ تیمی که حالا با دو امتیاز برتری صدرنشین است. دربی کاتالونیا در مونتیلیوی، دیداری پررفت‌وبرگشت بود که در آن خیرونا موفق شد گل ابتدایی بارسا را در نیم ساعت پایانی با دو گل پاسخ دهد. اگر به خاطر خوان گارسیا نبود، بارسا امشب شکست سنگین دیگری متحمل می‌شد. خوان مقابل اتلتیکو مادرید بازی خوبی نداشت. اشتباه او روی گل اول روخی‌بلانکوها برای دروازه‌بانی در حد و اندازه‌های خوان گارسیا غیرقابل تصور بود. اما حتی بهترین‌ها هم اشتباه می‌کنند. با این حال، در مونتیلیوی دوباره همان دروازه‌بان بزرگ همیشگی شد؛ کسی که در طول فصل بارها بارسلونا را نجات داده است. نمایشی که این دوشنبه دروازه‌بان سابق اسپانیول ارائه داد، واقعاً شایسته تحسین بود. اگر او نبود، تحقیر متروپولیتانو هم کم به نظر می‌رسید. بارسلونا یک دروازه‌بان فوق‌العاده دارد، هرچند این بار هم نتوانست مانع از پرواز امتیازها شود. این دروازه‌بان شب را به کام مهاجمان خیرونا تلخ کرد؛ آن هم به شدیدترین شکل ممکن. به‌ویژه وانات که سه موقعیت صددرصدی او را مهار کرد. اما جوئل و برایان خیل هم بارها به سد دروازه‌بان آبی‌واناری برخوردند. در دو گلی که بارسا دریافت کرد، کاری از دست او برنمی‌آمد. با وجود شکست، خوان گارسیا همچنان شایستگی دعوت به تیم ملی را فریاد می‌زند. نمایش‌هایش این را ثابت می‌کند و آمار هم مؤید آن است، چرا که او در مسیر رقابت برای جایزه زامورا قرار دارد. تمام هفته تحت‌الشعاع بحث‌های داوری بود: مونوئرا در بازی اتلتیکو–بارسا، نامه اعتراضی باشگاه آبی‌واناری، پنالتی‌ها به سود وینیسیوس… همه نگاه‌ها به سوتو گرادو دوخته شده بود و بی‌دلیل هم نبود. صحنه‌های جنجالی زیادی رخ داد؛ به‌ویژه در گل دوم خیرونا که بازیکنان بارسا به خطای قبلی روی کُنده اعتراض داشتند. این اعتراض‌ها حتی پس از پایان بازی هم ادامه یافت. سمت چپ بارسلونا مدام دستخوش تغییر بود. در ابتدا، جرارد مارتین در دفاع چپ و رافینیا در وینگر بازی کردند و جای بالده و اولمو را گرفتند؛ دو بازیکنی که مقابل اتلتیکو فیکس بودند و عملکرد خوبی نداشتند. اواسط نیمه دوم، دو تعویض دیگر به‌طور هم‌زمان انجام شد: بالده و رونی به جای جرارد و رافینیا وارد زمین شدند. این تغییرات هم نتیجه مطلوبی نداشت. پیش از بازی، توجه‌ها معطوف به واکنش بارسلونا پس از شکست سنگین در جام حذفی مقابل اتلتیکو مادرید بود. بازگشت رافینیا بهترین خبر برای هانسی فلیک محسوب می‌شد و سرمربی آلمانی نیز تغییرات حداقلی در ترکیب ایجاد کرد. اریک گارسیا در قلب خط دفاع قرار گرفت و جرارد مارتین جانشین بالده در سمت چپ شد. در خط حمله، فران تورس بار دیگر به لواندوفسکی ترجیح داده شد و پدری نیز هنوز آماده بازگشت کامل نبود. خیرونا که فصل پرنوسانی را پشت سر می‌گذارد، با وجود نزدیکی به منطقه سقوط، تیمی منسجم و شجاع نشان داد. شاگردان میچل بدون ترس از نام بارسلونا، مالکیت توپ را می‌پذیرفتند و با بازی ترکیبی و پرس بالا، آبی‌واناری‌ها را تحت فشار قرار دادند. آن‌ها نشان دادند که شایستگی بقا در لالیگا را دارند. بازی همان‌طور آغاز شد که انتظار می‌رفت: فشار بالای میزبان برای مختل کردن بازی‌سازی بارسا و استفاده سریع از ضدحملات با محوریت وانات. اولین موقعیت جدی را لامینه یامال خلق کرد و کمی بعد جرارد مارتین با دخالتی به‌موقع، پاس خطرناک وانات به تسیگانکوف را قطع کرد. رافینیا در دقیقه ۱۵ نخستین هشدار جدی را داد و گاسانیگا نیز در مصاف تک‌به‌تک با لامین واکنشی عالی داشت. ریتم بازی بالا بود و دو تیم در ۲۰ دقیقه ابتدایی، بیش از بسیاری از تیم‌ها در یک بازی کامل دویدند. با وجود موقعیت‌های نه‌چندان بزرگ خیرونا، خوان گارسیا چند بار مجبور به مداخله شد. نیمه اول با اوج هیجان به پایان رسید: ابتدا شوت رافینیا به تیرک خورد و سپس در وقت‌های اضافه، دالی بلایند روی دنی اولمو مرتکب پنالتی شد؛ ضربه‌ای که لامینه یامال آن را به تیرک کوبید تا مونتیلیوی بدون گل به رختکن برود. نیمه دوم نیز با همان شدت آغاز شد. رافینیا و برایان خیل محور حملات دو تیم بودند تا اینکه در دقیقه ۶۰، ارسال دقیق کُنده با ضربه سر تماشایی کوبارسی به گوشه دروازه تبدیل به گل شد؛ ضربه‌ای در کلاس یک مهاجم طراز اول. اما این برتری دوام نداشت و تنها دو دقیقه بعد، لمار با پاس وانات بازی را به تساوی کشاند. پس از گل، تعویض رافینیا که از قبل برنامه‌ریزی شده بود، قابل‌درک اما بحث‌برانگیز شد. خیرونا رفته‌رفته مسلط‌تر شد و خوان گارسیا بار دیگر با چند واکنش مهم تیمش را در بازی نگه داشت. در دقایق پایانی، با وجود حضور لواندوفسکی، این خیرونا بود که به گل پیروزی رسید؛ ضربه فران بلتران که با اعتراض شدید بارسایی‌ها به‌دلیل خطای قبلی روی کُنده همراه بود و بازبینی هم نشد. این شکست، دومین باخت متوالی بارسلونا بود؛ شکستی که نه‌تنها صدر جدول را از آن‌ها گرفت، بلکه بار دیگر مشکل قدیمی تیم را یادآوری کرد: تولید موقعیت فراوان، اما ضربه نهایی‌ای که همیشه کار را تمام نمی‌کند. پایان یک هفته کابوس‌وار به بدترین شکل ممکن و سلام رئال به صدرنشینی. بدتر از این نمی‌شد.