‏به گزارش ورزش سه، یک شال نراتزوری دور گردن و یک دفترچه یادداشت...

‏به گزارش ورزش سه، یک شال نراتزوری دور گردن و یک دفترچه یادداشت در دست؛ این تصویری است که ایتالیایی‌ها از اوکان بوروک در ذهن دارند. مردی که این روزها بین عشق قدیمی‌اش به اینتر و آنالیز دقیق برنامه‌های تاکتیکی اسپالتی برای یوونتوس گیر افتاده است. هافبک اسبق اینتر که بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ پیراهن این تیم را به تن می‌کرد، حالا در چهارمین سال پیاپی حضورش روی نیمکت گالاتاسارای، آماده است تا فردا شب در نبرد رفت پلی‌آف لیگ قهرمانان اروپا، رودرروی بانوی پیر قرار بگیرد. ‏گاتزتا دلو اسپورت در آستانه این مسابقه گفتگویی اختصاصی با سرمربی گالاتاسارای انجام داده که جذاب و خواندنی است: ‏شما هم شنبه‌شب پای تلویزیون بودید و دربی ایتالیا را تماشا کردید؟‏راستش را بخواهید، من تمام بازی‌های اخیر یووه را تماشا کرده‌ام. تیم اسپالتی حتی وقتی برنده نمی‌شود هم خوب بازی می‌کند؛ من از نمایش آن‌ها مقابل آتالانتا هم خوشم آمد. البته آن‌ها در بازی با اینتر بابت اخراج کالولو جریمه سنگینی دادند. هنوز نمی‌دانم چطور می‌شود در آن صحنه کارت زرد نشان داد و بازیکن را اخراج کرد. ‏فردا منتظر تقابل با چه تیمی هستید؟‏اسپالتی غیرقابل پیش‌بینی است. گاهی با ۴ دفاع و گاهی با ۳ دفاع تیمش را ارنج می‌کند. نقطه قوت یووه در پیش‌بینی‌ناپذیر بودن مهاجمانش است؛ ییلدز یک پدیده است که ما در ترکیه او را به خوبی می‌شناسیم. مک‌کنی هم بازیکنی است که اصلاً به مدافع حریف نقطه تمرکز نمی‌دهد. و البته کونسیسائو؛ کسی که وقتی من با پدرش هم‌تیمی بودم، به دنیا آمد. ‏وضعیت گالاتاسارای برای این نبرد حساس چطور است؟‏بعد از سال‌ها موفقیت در لیگ داخلی، حالا می‌خواهیم خودمان را در اروپا اثبات کنیم. هواداران ما در شب‌های لیگ قهرمانان دیوانه می‌شوند و استادیوم را به یک جهنم واقعی تبدیل می‌کنند. دوست دارم آن‌ها را خوشحال کنم؛ من قبلاً به عنوان بازیکن با گالاتاسارای فاتح جام یوفا و سوپرجام اروپا شده‌ام و حالا همان رویا را در سر دارم. ‏برای این کار روی دو چهره آشنای سری آ حساب کرده‌اید؛ ایکاردی و اوسیمن.‏وقتی ویکتور را خریدیم، تصمیم گرفتم با دو مهاجم بازی کنم، اما مائورو مصدوم شد. حالا هر دوی آن‌ها در اوج آمادگی هستند و به نظرم می‌توانند زوج مکمل خوبی باشند. البته در این مدت لنگ و سانه هم به جمع ما اضافه شده‌اند و به شما اطمینان می‌دهم انتخاب ۱۱ نفر اصلی اصلاً کار راحتی نیست. ‏هنوز بازی‌های سری آ را دنبال می‌کنید؟‏حتماً. کسی چه می‌داند، شاید یک روز به عنوان مربی به آنجا برگردم. اینتر همچنان مدعی اصلی اسکودتو است و مربی بزرگی دارد. کیوو بازیکن باهوشی بود و انتظار داشتم در مربیگری هم موفق شود؛ او جو تیم را می‌شناسد و توانست ایده‌هایش را بدون خراب کردن سیستمی که از قبل جواب می‌داد، پیاده کند. ‏دوست داشتید چالهان‌اوغلو را از او قرض بگیرید؟‏من هاکان را ۱۵ سال است که می‌شناسم. او طرفدار گالاتاسارای است و هواداران ما هم عاشق حضور او در اینجا هستند. فقط همین را بگویم که ما با آغوش باز در استانبول منتظرش هستیم. ‏در پایان؛ وقتی به اینتر فکر می‌کنید چه خاطره‌ای در ذهنتان زنده می‌شود؟‏اولین روز تمرین؛ ۳۰۰۰ هوادار منتظر ما بودند، چیزی که هرگز ندیده بودم. ترانئو برای جذب امره به ترکیه آمده بود اما در نهایت تصمیم گرفت روی من هم شرط ببندد. یک‌باره خودم را در رختکنی دیدم که رونالدو، زانتی و ویری در آن بودند. فوق‌العاده بود، اگر آن ۵ می لعنتی نبود... اشک‌های رونالدو (بعد از از دست رفتن قهرمانی) تصویری است که تا ابد در ذهن من حک شده است.‏