به گزارش "ورزش سه"، تماشای الکساندر آرنولد در زمین شبیه تماشای...

به گزارش "ورزش سه"، تماشای الکساندر آرنولد در زمین شبیه تماشای حرکت یک ساعت سوئیسی است. هر پاس، هر خطی که ترسیم می‌کند، اجتناب‌ناپذیر و بی‌نقص به نظر می‌رسد. آلوارو آربلوا توضیح داد: «ما قرار نیست تازه ترنت را کشف کنیم. دیدن این‌ که چگونه بازی را درک می‌کند و فضاها را می‌بیند، یک شگفتی بسیار خوشایند بوده است.» او با این جمله بر اهمیت این بازیکن انگلیسی برای رئال مادرید در مسابقاتی که مالکیت توپ اهمیت دارد تاکید کرد. آرنولد در چنین سناریوهایی به هوشمندانه‌ترین راه‌ حل تبدیل می‌شود. در موقعیت‌های دیگر، تجربه و سازمان‌دهی دفاعی دنی کارواخال تعیین‌کننده است. کلید کار این خواهد بود که هر دو یاد بگیرند مکمل یکدیگر باشند و در سیستمی جا بگیرند که در مقاطع مختلف به کمک هر دو نیاز دارد، شراکتی که بسته به نیاز تیم، خلاقیت و امنیت را در هم می‌آمیزد. تعادل کامل میان ریسک و کنترل. آربلوا اضافه کرد: «از آنچه با او کار کرده‌ام و گفتگوهایی که داشته‌ام، به نظر می‌رسد فردی بسیار باهوش است. بازی را درک می‌کند و خیلی سریع می‌فهمد از او چه می‌خواهیم. او یک مدافع کناری معمولی نیست که همیشه به عرض برود، می‌تواند به مرکز بیاید، جابجا شود، پست عوض کند… داشتن چنین بازیکنی نعمت است. کسی که بسته به شرایط می‌تواند به کناره‌ها متمایل شود یا عقب‌تر قرار بگیرد.» و هر آنچه ترنت انجام می‌دهد، این موضوع را تأیید می‌کند. با پای راست دقیقش، جریان بازی‌سازی را هدایت می‌کند، بازیکن آزاد را پیدا می‌کند و به‌ راحتی از فشار عبور می‌کند. او کوارتربک رئال مادرید است، هر پاس هدف دارد و هر حرکت روان است. این بازیکن انگلیسی یک ویژگی ویژه دارد: با توپ در اختیارش، کارهای دشوار را ساده جلوه می‌دهد. ۴۱ پاس صحیح از ۴۸ پاس (۸۵ درصد) و هشت پاس بلند موفق از ۱۱ تلاش (۷۳ درصد). تنها دین هویسن مقابل اوساسونا با ۱۶ پاس بلند موفق در این فصل لالیگا عملکرد بهتری داشته است. اما اعداد، هرچند چشمگیر، برای توصیف آنچه آرنولد به این تیم می‌بخشد کافی نیستند. آمار به درک بهتر وضعیت کمک می‌کند اما حق مطلب را درباره او ادا نمی‌کند. او به کل بازی معنا می‌بخشد، هر حرکت را ساده می‌کند و مسیرهای غیرمنتظره‌ای می‌گشاید. ارسال‌های قدرتمندش که یادآور دیوید بکام است، بازی‌ها را از دل پیش‌بینی‌ ناپذیری سازماندهی می‌کند، همان چیزی که ژابی آلونسو سخت به دنبالش بود و آربلوا حالا در حال بهره‌برداری از آن است. شماره ۱۲ پایه‌های مسابقه را بنا گذاشت. مانند الماسی ۱۸ عیار خطی بی‌نقص ترسیم کرد تا گونزالو گارسیا را در مسیر دویدن حساب‌ شده‌اش پیدا کند و سپس توپ را به تور دروازه برساند. هر آنچه از کفش‌های او عبور می‌کرد، هدفمند بود و روند بازی‌سازی را تسهیل می‌کرد.