به گزارش ورزش سه، بسیاری تصور می‌کردند که آلن هیوستون، اسطوره...

به گزارش ورزش سه، بسیاری تصور می‌کردند که آلن هیوستون، اسطوره محبوب نیویورک نیکس، سال‌هاست که کفش‌هایش را آویخته و تنها از پشت میز مدیریت به بسکتبال نگاه می‌کند. اما شب گذشته در ایگلوود کالیفرنیا، هیوستون ثابت کرد که «کلاس بازیگری» دائمی است. او که اکنون به عنوان نایب‌رئیس توسعه بازیکنان در باشگاه نیکس فعالیت می‌کند، با حضور در مسابقه «شوتینگ استارز» ۲۰۲۶، یاد و خاطره دوران اوج خود را زنده کرد. هیوستون آخرین بار در سال ۲۰۱۲ طعم قهرمانی در این مسابقات را چشیده بود و حالا پس از ۱۴ سال، بار دیگر در کنار ستاره‌های جوانی چون جیلین برانسون و کارل آنتونی تاونز ایستاد تا نشان دهد دقت شوت‌های او با گذشت زمان هیچ تغییری نکرده است. بازگشت این مسابقات پس از یک دهه وقفه، با درخشش مردی همراه شد که خود بخشی از تاریخ این رقابت‌هاست. هیوستون نه تنها به عنوان یک نماد، بلکه به عنوان یک مهره کلیدی در کسب امتیازات نهایی تیمش نقش ایفا کرد و با شوت نمادین خود در ثانیه آخر فینال، ثابت کرد که هنوز هم می‌توان روی او در لحظات حساس حساب کرد. ‏از ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۶؛ تکرار تاریخ برای شماره ۲۰ آلن هیوستون با این قهرمانی به یکی از معدود بازیکنان تاریخ تبدیل شد که در دو دهه متفاوت فاتح مسابقه شوتینگ استارز شده است. او که در سال ۲۰۱۲ در کنار لندری فیلدز و کاپی پوندکستر قهرمان شده بود، حالا در ۵۴ سالگی، پا به پای جوانان ۲۵ ساله دوید و شوت زد. آمادگی بدنی و به خصوص استایل شوت‌زنی او که هنوز هم یکی از زیباترین‌ها در تاریخ بسکتبال است، تماشاگران را به وجد آورد. ‏شلیک نهایی؛ امضای اسطوره بر پای جام در حالی که تیم نیکس برای پیروزی به امتیازات نهایی نیاز داشت، هیوستون با خونسردی تمام، شوت‌های راه دور خود را وارد سبد کرد. او در فینال با زدن یک شوت ۴ امتیازی دقیق در لحظات پایانی، پیروزی تیمش را قطعی کرد. این نمایش نشان داد که چرا نیکس تا این حد به او در ساختار مدیریتی و فنی خود اعتماد دارد؛ هیوستون بسکتبال را نه فقط با دست، بلکه با ذهن خود بازی می‌کند.