به گزارش ورزش سه، آخر هفته ستاره‌های NBA در سال ۲۰۲۶، با یک بازگشت...

به گزارش ورزش سه، آخر هفته ستاره‌های NBA در سال ۲۰۲۶، با یک بازگشت نوستالژیک و هیجان‌انگیز همراه بود. رقابت «شوتینگ استارز» که پس از یک دهه وقفه دوباره به تقویم آل‌استار بازگشته، در سالن فوق‌مدرن «اینتویت دوم» لس‌آنجلس، صحنه نمایش قدرت تیمی بود که این روزها بر بسکتبال آمریکا پادشاهی می‌کند. نیویورک نیکس که در ماه دسامبر با فتح «امارات ان‌بی‌ای کاپ» خط و نشان جدی برای مدعیان کشیده بود، حالا در شنبه‌شب ستاره‌ها ثابت کرد که عطش این فرنچایز برای بردن جام، حتی در مسابقات نمایشی هم فروکش نمی‌کند. حضور برنز ستاره‌های فعلی یعنی جیلین برانسون و کارل آنتونی تاونز در کنار اسطوره ابدی نیویورک، آلن هیوستون، ترکیبی از مهارت، تجربه و تعصب را پدید آورد که هیچ سدی در برابر خود نمی‌دید. این مسابقه که با فرمت جدید و تمرکز بر شوت‌های راه دور برگزار شد، نه تنها یک رقابت ورزشی، بلکه نمایشی از پیوند نسل‌ها بود. حضور ریک برانسون (پدر جیلین) به عنوان پاسور در کنار پسرش و تاونز، اتمسفری خانوادگی و در عین حال حرفه‌ای به تیم نیکس بخشیده بود. تماشاگران حاضر در سالن شاهد بودند که چگونه نیویورکی‌ها با دقتی مثال‌زدنی، تور سبدها را به آتش کشیدند و نشان دادند که چرا در فصل جاری، یکی از آماده‌ترین تیم‌های تاریخ خود را در اختیار دارند. این قهرمانی، نیکس را به تنها تیمی تبدیل کرد که در فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ موفق به کسب دو جام معتبر (جام حذفی و شوتینگ استارز) شده است. در راند نهایی، تیم «کمرون» متشکل از ستاره‌های سابق دانشگاه دوک (جیلین جانسون، کان کنوپل و کوری مگتی ۴۶ ساله) استانداردی بسیار بالا تعیین کرد. مگتی با وجود سن بالا، با ثبت ۳ شوت موفق ۴ امتیازی متوالی، تیمش را به امتیاز ۳۸ رساند و تصور می‌شد کار نیکس برای پیروزی دشوار باشد. اما تیم نیکس با آرامشی عجیب وارد زمین شد. جیلین برانسون و کارل آنتونی تاونز با شلیک‌های پیاپی از فواصل دور، امتیازات را به سرعت بالا بردند. نقطه اوج مسابقه جایی بود که آن‌ها ۵ پرتاب ۴ امتیازی را به ثمر رساندند تا با امتیاز خیره‌کننده ۴۷، رکورد جدیدی ثبت کنند. برانسون شوت پیروزی‌بخش را زد و آلن هیوستون در ثانیه آخر، با یک پرتاب تماشایی، تیر خلاص را بر پیکر تیم کمرون شلیک کرد.‏بازگشت باشکوه آلن هیوستون پس از ۱۴ سالیکی از جذاب‌ترین حواشی این مسابقه، درخشش دوباره آلن هیوستون بود. هیوستون که اکنون به عنوان نایب‌رئیس توسعه بازیکنان در باشگاه نیکس فعالیت می‌کند، ثابت کرد که دست‌های طلایی‌اش هنوز زنگ نزده است. او که در سال ۲۰۱۲ نیز قهرمان این مسابقات شده بود، حالا پس از ۱۴ سال دوباره این افتخار را تکرار کرد. هیوستون با این قهرمانی نشان داد که کلاس بازیگری و دقت در شوت‌زنی، چیزی نیست که با گذشت زمان از بین برود و او همچنان می‌تواند در کنار ستاره‌های جوان و پرانرژی امروز NBA، مثل یک فوق‌ستاره بدرخشد. حذف زودهنگام مدعیان و خانواده هارپردر دور مقدماتی، تیم‌های دیگر نتوانستند پا به پای نیکس و کمرون حرکت کنند. تیم «آل‌استار» با حضور اسکاتی بارنز و چت هولمگرن علیرغم جوانی و فیزیک مناسب، در هماهنگی با ریچارد همیلتون دچار مشکل شد و تنها ۱۶ امتیاز کسب کرد. همچنین تیم «هارپر» که یک ترکیب کاملاً خانوادگی بود (رون هارپر بزرگ در کنار پسرانش دیلان و رون جونیور)، با ۱۸ امتیاز از صعود به فینال بازماند. نیکس در همان دور اول با ۳۱ امتیاز نشان داده بود که مدعی اصلی جام است و در نهایت با اقتدار کامل، جایزه «کیا شوتینگ استارز» را به نیویورک برد.