به گزارش ورزش سه، آنچه این روزها داروین نونیز در لیگ عربستان...

به گزارش ورزش سه، آنچه این روزها داروین نونیز در لیگ عربستان تجربه می‌کند، فراتر از یک بدشانسی ساده است. مهاجمی که با برچسب فوق‌ستاره و مسئولیت رهبری خط حمله یکی از ثروتمندترین لیگ‌های جهان از لیگ برتر انگلیس به الهلال آمد، حالا در مارپیچی از مشکلات قانونی و فیزیکی گرفتار شده که حضورش در جام جهانی ۲۰۲۶ را به شدت تهدید می‌کند.‏همان‌طور که پیش از این گزارش شده بود، پیوستن کریم بنزما به جمع شاگردان سیمونه اینزاگی، جایگاه این مهاجم اروگوئه‌ای را به شدت تحت‌الشعاع قرار داده و او را به یک نیمکت‌نشین محض تبدیل کرده است.‏ تنها ۵ مسابقه تا جام جهانی‏خبر حذف نام نونیز از لیست بازی‌های داخلی الهلال مثل یک سطل آب سرد روی پیکر این بازیکن و به ویژه کادر فنی تیم ملی اروگوئه به رهبری مارسلو بیلسا بود. تصمیم باشگاه برای خارج کردن نام او از مسابقات لیگ، ضربه نهایی به ریتم بازی اوست. با توجه به اینکه داروین تنها برای لیگ قهرمانان آسیا ثبت‌نام شده، چشم‌انداز او ناامیدکننده است؛ حتی در بهترین سناریوی ممکن و صعود الهلال تا فینال، داروین تا پیش از جام جهانی حداکثر می‌تواند در ۵ بازی رسمی به میدان برود.‏برای یک گلزن که قاعدتا با اعتماد به نفسی که باید در هر بازی تازه شود زنده است، سپری کردن چهار ماه با مسابقات قطره‌چکانی یک ریسک بزرگ محسوب می‌شود. انگار کارما گریبان‌گیر بازیکنی شده که در جستجوی امنیت اقتصادی و فضایی جدید راهی عربستان شد ولی با ساختاری مواجه شد که در بدترین زمان ممکن به او پشت کرده است. ‏زانو؛ دشمن خاموشی که دست‌بردار نیست‏به این بن‌بست اداری، یک نگرانی بزرگ‌تر یعنی وضعیت جسمانی داروین را هم باید اضافه کرد. بر اساس اطلاعات واصله از منابع نزدیک به این فوتبالیست، زانوی داروین با یک مشکل مزمن روبرو است که در هفته‌های اخیر شدت یافته است. بدون شدت مسابقات هفتگی برای سنجش روند بهبودی، مفصل زانوی داروین به یک معمای پزشکی تبدیل شده است؛ مصدومیتی که به او اجازه بازی می‌دهد اما او را از آمادگی ۱۰۰ درصدی دور نگه داشته است.‏در حالی که تنها ۱۱۸ روز تا سوت آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ باقی مانده، کمبود دقایق بازی صرفا مشکلی کوچک نیست، بلکه یک تهدید جدی برای سلامتی اوست. زانویی که در فشار بالای مسابقات رسمی تست نشود، مثل سکه‌ای است که هیچ مربی ملی‌ای دوست ندارد روی آن شرط‌بندی کند؛ آن هم برای مهاجمی که نزدیک به دو سال است در لباس تیم ملی کشورش موفق به گل‌زنی نشده است.‏سوال بزرگ اینجاست که یک مهاجم چطور می‌تواند بدون حضور در مسابقات منظم به بزرگترین رویداد جهان برسد؟ خانه‌نشینی بدترین دشمن یک ورزشکار سطح اول است و برای داروین، عربستان از سرزمین فرصت‌ها به یک قفس طلایی تبدیل شده است. در حالی که رقبای مستقیم او در تیم ملی در لیگ‌های اروپایی یا مکزیک در حال درخشش هستند، او باید به تماشای بازی‌های لیگ از روی سکوها رضایت بدهد.‏البته حقوق سالانه ۲۵ میلیون یورویی باعث شده تا نونیز علیرغم تمام این اتفاقات و برخلاف پیشنهاد باشگاه پنیارول اروگوئه، تصمیم به ماندن در عربستان بگیرد. ولی موضوع فقط پول نیست؛ او نمی‌خواهد خانواده‌اش را تنها برای چهار ماه جابه‌جا کند. اما یک چیز قطعی است؛ زمان به سرعت می‌گذرد، زانو همچنان درد می‌کند و تقویم با کسی شوخی ندارد. داروین در بیابان‌های عربستان در یک مسابقه نفس‌گیر علیه زمان و شرایط خودش قرار گرفته است.