به گزارش "ورزش سه"، برای علیرضا بیرانوند السد یک خاطره زیباست و...

به گزارش "ورزش سه"، برای علیرضا بیرانوند السد یک خاطره زیباست و برای السد، بیرانوند یک کابوس دیرینه. به ماجرا به زمانی برمیگردد که زعیم برای صعود به فینال آسیا چمدان‌های خود را بست و راهی پایتخت ایران شد تا شکست در جاسم بن حمد را با پیروزی در آزادی پاسخ دهد. آنها فاصله چندانی هم تا این خواسته خود نداشتند، ابتدا با گل بغداد بونجاح پیش افتادند و پس از گل تساوی پرسپولیس نیز فرصتهای بسیار زیادی داشتند که بهترینش در آخرین لحظات روی ضربه سر سوپراستار وقت السد، ژاوی هرناندز، به دست آمد. یک ارسال روی دروازه علیرضا بیرانوند در آخرین لحظات با ضربه سر ژاوی همراه شد تا السد زردپوش تا آستانه گل پیروزی پیش برود. اما زمانی که ژاوی به سوی خوشحالی بعد از گل قدم برمی‌داشت و فکرش را هم نمی‌کرد که گلر شماره یک تیم ملی در این صحنه واکنش نشان دهد، عکس‌العمل سریع بیرانوند و سیو او کاپیتان اسپانیایی حریف را ناکام گذاشت تا یک لحظه باورنکردنی رقم بخورد. چیزی که ده‌ها هزار تماشاچی در استادیوم از نزدیک لمس کردند و البته هیچکس به اندازه بیرانوند به آن نزدیک نبود. هشت سال بعد از آن روزها، انگار که مثل برق و باد گذشته باشد. بعد از آنکه بیرانوند ژاوی را در رسیدن به فینال لیگ قهرمانان آسیا ناکام گذاشت و اجازه نداد تا او اولین کاپیتان برنده لیگ قهرمانان اروپا و آسیا لقب بگیرد، این بار السد با مردان نامدار خود و با یک هدف کوچکتر برابر بیرانوند قرار گرفت. این بار خبری از نیمه نهایی و فینال نبود، السد برای مرگ و زندگی تلاش می‌کرد. آنها البته زنده ماندند اما دوباره کابوس قدیمی خود را به چشم دیدند. در حالی که تیم السد برای بهبود تفاضل گل خود تلاش می‌کرد تا گل سوم را وارد دروازه تراکتور کند، فرار سریع اکرم عفیف از تکل شجاع خلیل‌زاده باعث شد تا تیم حریف در موقعیت سه در مقابل سه صاحب یک فرصت گلزنی شود. جایی که عفیف، ستاره برزیلی تیمش را برای گلزنی صاحب توپ کرد اما ضربه نخست به تیرک دروازه خورد. در ادامه کلودینیو نتوانست شوت تمام کننده را بزند و ضربه بعدی هم به مدافعان تراکتور خورد تا این بازیکن برزیلی از فاصله نزدیکتر یا به عبارت دقیق از محل موازی با نقطه پنالتی صاحب توپ شود. کلودینیو این بار با ضربه روی پا دروازه را هدف گرفت و در شرایطی که شاید هیچکس فکرش را نمی‌کرد که این توپ مهار شود، بیرانوند با مهار استثنایی توانست دروازه تیمش را سیو کند. برای قدرت و شدت و سرعت این ضربه کافی است که یک بار دیگر آن را مشاهده کنید تا ببینید در کسری از ثانیه چگونه فاصله 11 متری تا دروازه را طی می‌کند، طوری که اگر اسکرین شات بگیرید، توپ هرگز در یک فریم ثابت نمی‌ماند! شاید در آن لحظه توپ سرعتی بیشتر از 100 کیلومتر بر ساعت را هم داشته باشد، شاید هم بیشتر. اما به هر حال بیرانوند این شلیک محکم و پرقدرت را دفع کرد و اجازه نداد که دروازه تیمش باز شود تا نشان دهد در 33 سالگی همچنان یکی از بهترین دروازه‌بانان آسیاست (حتی اگر برخلاف گلر تیم ملی ژاپن به استحقاق خود در انتقال به یک تیم بزرگ اروپایی نرسیده باشد.) اما این سیو زمانی که تراکتور با دو گل از حریف خود عقب بود، چه اهمیتی برای این تیم داشت؟ در نهایت اگر این توپ وارد دروازه تراکتور می‌شد، سرخپوشان تبریزی جایگاه خود در رتبه سوم جدول را به الوحده واگذار میکردند. در هفته پایانی نیز باتوجه به اینکه الهلال در دیداری تشریفاتی به مصاف وحده خواهد رفت، شاید اماراتی‌ها میتوانستند شگفتی بزرگ را رقم بزنند و به این ترتیب از تراکتور عبور کنند. قرارگیری در رتبه چهارم برای تراکتور به این معناست که شاید در مرحله بعدی با الاتحاد رودررو شوند که شاید سخت‌ترین حریف ممکن و محتمل برای تیم تراکتور باشد. بنابراین بیرانوند فعلا نه تنها دروازه تیمش بلکه تیمش را از یک قرعه مرگ نجات داده است. البته هنوز کار تمام نشده و او یک ماموریت نجات سریع دیگر را هم پیش رو خواهد داشت.