به گزارش "ورزش سه"، فصل برای محمد عسکری می‌توانست مسیری کاملاً...

به گزارش "ورزش سه"، فصل برای محمد عسکری می‌توانست مسیری کاملاً متفاوت داشته باشد. مهاجم جوان سپاهان که با گل‌ها و نمایش‌های مؤثرش به یکی از پدیده‌های این تیم تبدیل شده بود، در شرایطی به اردوی تیم ملی امید رسید که نامش بیش از هر زمان دیگری مطرح می‌شد و حتی زمزمه‌هایی درباره آینده او در سطوح بالاتر به گوش می‌رسید. اما فوتبال، مثل همیشه، روی دیگری هم دارد. مصدومیت رباط صلیبی در جریان مسابقات تیم ملی امید، ناگهان همه‌چیز را متوقف کرد؛ اتفاقی تلخ برای بازیکنی که در اوج آمادگی قرار داشت و می‌توانست فصل را با دستاوردهای مهم‌تری به پایان برساند. عسکری حالا در دوره‌ای متفاوت از زندگی حرفه‌ای‌اش قرار دارد؛ دورانی که بیش از هر چیز به صبر، تمرکز و بازسازی ذهنی و جسمی نیاز دارد. او در این گفت‌وگو درباره روزهای قبل از مصدومیت، تصمیمش برای جراحی، شرایط روحی فعلی و امید به بازگشت دوباره صحبت کرده است. گفتگوی او با خبرنگار ما را بخوانید: * در مسابقات تیم ملی امید جزو آماده‌ترین بازیکنان بودی. مصدومیت در آن مقطع چقدر برایت سنگین و غیرمنتظره بود؟طبیعتاً وقتی بازیکن در شرایط خوبی قرار دارد، چنین اتفاقی سخت است، اما من ترجیح می‌دهم به این موضوع از زاویه دیگری نگاه کنم. این مصدومیت را بیشتر خواست خدا می‌دانم و دوست ندارم دنبال مقصر بگردم. درباره تیم ملی امید و آن مسابقات هم ترجیح می‌دهم زیاد صحبت نکنم، فقط امیدوارم بچه‌ها در ادامه راه موفق باشند. * قبل از این اتفاق، خیلی‌ها تو را یکی از گزینه‌های جدی آینده تیم ملی بزرگسالان می‌دانستند. خودت چقدر به این مسیر فکر می‌کردی؟واقعیتش خودم هم به جام جهانی فکر می‌کردم، چون احساس می‌کردم در مسیر خوبی قرار دارم و عملکردم قابل دفاع است. با این حال، این اتفاقات جزئی از فوتبال است و باید پذیرفت. من کنار آمدن با شرایط سخت را یاد گرفته‌ام و مطمئن هستم برمی‌گردم و دوباره توانایی‌هایم را نشان می‌دهم. * بعد از مشخص شدن پارگی رباط صلیبی، روند تصمیم‌گیری‌ات برای جراحی چطور بود؟در ابتدا خانواده و باشگاه متوجه این اتفاق شدند. مصدومیت رباط صلیبی چیزی نیست که برای فوتبالیست‌ها غریبه باشد. پارگی من به‌گونه‌ای بود که می‌شد بدون عمل هم ادامه داد، اما ترجیح دادم جراحی کنم تا با خیال راحت‌تری برگردم و بتوانم دوباره در سطح بالا بازی کنم. * از نظر روحی الان در چه شرایطی هستی و روند بازگشت را چطور می‌بینی؟اوایل طبیعی بود که از نظر روحی کمی به‌هم بریزم. هر فوتبالیستی وقتی مصدوم می‌شود چنین شرایطی را تجربه می‌کند. اما الان خدا را شکر از نظر روحی حالم خوب است و با تمرکز کامل در حال درمان هستم. برنامه‌ریزی من این است که ان‌شاءالله از پیش‌فصل آینده بتوانم برگردم. * سپاهان در کورس قهرمانی است و تو هم یکی از مهره‌های تأثیرگذار تیم بودی. بعد از مصدومیتت هم بعضی‌ها معتقدند تیم از نظر گلزنی افت کرده. نظرت چیست؟نظر فنی را طبیعتاً سرمربی تیم باید بدهد. من تا زمانی که در زمین بودم، تمام تلاشم را کردم به تیم کمک کنم و اگر مصدوم نمی‌شدم شاید می‌توانستم تا پایان فصل گل‌های بیشتری بزنم. با این حال فوتبال همین است، مثل زندگی بالا و پایین دارد. خدا را شکر می‌کنم که اتفاق بدتری نیفتاد و امیدوارم بعد از بازگشت دوباره بتوانم به سپاهان کمک کنم. * پیام‌هایی که از هواداران و هم‌تیمی‌ها گرفتی چقدر روی روحیه‌ات تأثیر داشت؟خیلی تأثیرگذار بود. چند نفر از بچه‌ها با من تماس گرفتند، کاپیتان تیم هم صحبت کرد و واقعاً به من روحیه دادند. امیدوارم در ادامه مسیر موفق باشند و به اهداف‌شان برسند. * اگر نکته‌ای مانده که دوست داشتی گفته شود، بگو.آرزوی من این است که مردم ایران به آرامش و رفاه برسند، همه کنار هم خوشحال باشند و هرکسی به هدف‌هایی که در زندگی دارد برسد.