به گزارش "ورزش سه"، وضعیت چمن ورزشگاه‌های تهران در هفته‌های اخیر...

به گزارش "ورزش سه"، وضعیت چمن ورزشگاه‌های تهران در هفته‌های اخیر به شکل نگران‌کننده‌ای رو به وخامت رفته و این موضوع بیش از هر زمان دیگری نیازمند توجه جدی متولیان ورزش و فوتبال کشور است. آنچه امروز در ورزشگاه‌های پایتخت دیده می‌شود، نتیجه سال‌ها کم‌توجهی به زیرساخت‌ها، برنامه‌ریزی مقطعی و تصمیم‌گیری‌های لحظه‌ای است؛ تصمیم‌هایی که نه‌تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه بحران را عمیق‌تر می‌کند. از ابتدای هفته گذشته طبق برنامه، قرار بود سه مسابقه در تهران برگزار شود. نخست دیدار استقلال و پیکان در روز شنبه که برگزار شد و با شکست آبی‌پوشان به پایان رسید. پس از آن، روز سه‌شنبه پرسپولیس مقابل چادرملو به میدان رفت و سرخپوشان موفق شدند سه امتیاز این مسابقه را کسب کنند. اما مشکل اصلی از جایی آغاز شد که نوبت به دیدار استقلال و شمس‌آذر قزوین در روز پنجشنبه گذشته رسید؛ مسابقه‌ای که بر سر محل برگزاری آن، بحث و جدل‌های فراوانی شکل گرفت. طبق برنامه اولیه، قرار بود بازی استقلال و شمس‌آذر در ورزشگاه شهید دستگردی تهران برگزار شود. ورزشگاهی که به‌تازگی آماده شده و امید می‌رفت بخشی از فشار میزبانی مسابقات از روی سایر ورزشگاه‌های پایتخت برداشته شود. با این حال، مسئولان این ورزشگاه با برگزاری مسابقه مخالفت کردند. دلیل اصلی این تصمیم، حفظ سلامت چمن بود، چرا که به دلیل تعدد بازی‌ها چمن دستگردی نیز در آستانه نابودی قرار داشت. در نهایت تصمیم گرفته شد بازی استقلال و شمس‌آذر به ورزشگاه شهدای شهر قدس منتقل شود. این تصمیم در ابتدا مخالفت شدید مسئولان ورزشگاه شهر قدس را به دنبال داشت. طبق برنامه‌ریزی انجام‌شده، چمن این ورزشگاه تا ۱۰ روز دیگر قابل استفاده بود و به گفته مسئولان، ریشه چمن هنوز به‌طور کامل مستحکم نشده بود و استفاده زودهنگام می‌توانست به آن آسیب جدی وارد کند. مخالفت‌ها به حدی بود که حتی تا صبح روز مسابقه نیز مشخص نبود این دیدار در شهر قدس برگزار خواهد شد یا خیر. سرانجام، با دخالت دیگر مسئولان و در شرایطی اضطراری، ورزشگاه شهدای شهر قدس ناچار به میزبانی شد؛ تصمیمی که پیامدهای آن از پیش قابل پیش‌بینی بود.برگزاری یک بازی سنگین و پرفشار، آن هم پیش از موعد مقرر، چمن ورزشگاه شهر قدس را به شکلی بسیار نامناسب درآورد. تصاویر این دیدار به‌خوبی نشان داد که زمین مسابقه به‌شدت آسیب دیده و بخش‌هایی از آن تخریب شده است. استفاده زودهنگام، تمام زحمات چند هفته‌ای برای آماده‌سازی چمن را از بین برد و بار دیگر این ورزشگاه را از چرخه بهره‌برداری خارج کرد. آنچه در شهر قدس رخ داد، تنها یک اتفاق مقطعی نیست؛ بلکه هشداری جدی برای تمام ورزشگاه‌های تهران است. از طرفی مشخص نیست چمن این ورزشگاه چه زمانی دوباره به شرایط استاندارد بازمی‌گردد و آیا می‌توان با خیال راحت از آن استفاده کرد یا خیر؟! این وضعیت، آژیر قرمزی است که مدت‌هاست در ورزشگاه‌های پایتخت به صدا درآمده اما هنوز چاره‌ای اساسی برای آن اندیشیده نشده است. مشکل اصلی، کمبود ورزشگاه‌های آماده و استاندارد در تهران است. پایتخت ایران با داشتن چندین تیم در لیگ برتر و لیگ‌های پایین‌تر (استقلال، پرسپولیس، پیکان، سایپا، هوادار، نیروی زمینی، آریو اسلامشهر و...) عملاً ظرفیت میزبانی این حجم از مسابقات را ندارد. فشار بیش از حد بر چند ورزشگاه محدود، نتیجه‌ای جز تخریب چمن‌ها و افت کیفیت مسابقات را نخواهد داشت.شاید اگر ورزشگاه آزادی در شرایط مطلوب قرار داشت، بخش عمده‌ای از این بحران شکل نمی‌گرفت. از سوی دیگر، ورزشگاه تختی تهران با وجود هزینه‌های چند صد میلیاردی که برای بازسازی و چمن آن صرف شده، هنوز نتوانسته نقش مؤثری در میزبانی مسابقات ایفا کند. ضعف مدیریت و نبود برنامه‌ریزی دقیق، این ورزشگاه‌ها را به فرصت‌های از دست‌رفته تبدیل کرده است. واقعیت این است که تهران به‌عنوان قطب اول فوتبال کشور، به حداقل 5 ورزشگاه آماده و استاندارد نیاز دارد. ادامه وضعیت فعلی یا به کاهش کیفیت فنی مسابقات منجر می‌شود یا سلامت بازیکنان را به خطر می‌اندازد؛ موضوعی که هزینه‌های سنگینی را به باشگاه‌ها و فوتبال کشور تحمیل خواهد کرد. با این شرایط، دو راه بیشتر وجود ندارد: یا باید تعداد تیم‌های تهرانی کاهش پیدا کند، یا زیرساخت‌های ورزشی پایتخت توسعه یابد. بدون تردید، راه دوم منطقی‌تر و آینده‌نگرانه‌تر است. تهران قلب فوتبال ایران است و بسیاری از بازیکنان ملی‌پوش از تیم‌های تهرانی به فوتبال کشور معرفی می‌شوند. سرمایه‌گذاری اصولی در ورزشگاه‌ها، نه یک هزینه اضافی، بلکه تضمینی برای آینده فوتبال ایران است؛ آینده‌ای که اگر امروز برای آن تصمیم جدی گرفته نشود، فردا با بحران‌های بزرگتری روبه‌رو خواهد شد.