به گزارش ورزش سه، اتلتیکو در جام حذفی در خانه بتیس 5-0 پیروز شد ولی...

به گزارش ورزش سه، اتلتیکو در جام حذفی در خانه بتیس 5-0 پیروز شد ولی هیچ شبی برای اتلتیکومادرید بی‌نقص به پایان نمی‌رسد؛ حتی وقتی شاگردان ال‌چولو بهترین نمایش فصل خود را به روی صحنه می‌برند، باز هم یک خبر تلخ کام هواداران را تلخ می‌کند. مصدومیت پابلو باریوس که پس از ۵۰ دقیقه درخشش خیره‌کننده با چهره‌ای درهم‌کشیده زمین را ترک کرد، تنها نقطه تاریک این نبرد رویایی بود. در آستانه بازی‌های سرنوشت‌ساز قاره‌ای و بازی رفت نیمه‌نهایی کوپا دل ری در هفته آینده، این مصدومیت بدترین خبر ممکن برای اردوگاه اتلتیکو است. با این حال، ارتش سیمئونه با ارائه یک فوتبال مالکانه و بی‌رحمانه، بتیس را از پیش رو برداشت تا با رهبری آدمولا لوکمن، جایگاه خود را در میان چهار تیم برتر جام حذفی تثبیت کند. آرایش هجومی چولو در شبی که خولین آلوارز در آخرین لحظات از لیست خارج شد، سیمئونه با یک آرایش غیرمنتظره ۳-۳-۴ وارد زمین شد. کوکه در قلب زمین به عنوان لنگرگاه عمل می‌کرد، باریوس و بائنا طراحان میانه میدان بودند و جولیانو و لوکمن به عنوان دو بال پروازی، وظیفه تغذیه آنتوان گریزمان را بر عهده داشتند؛ مردی که با آزادی عمل کامل در نقش «۹ کاذب» بین خطوط حریف جابه‌جا می‌شد. نتیجه این چیدمان؟ چهار بازیساز قهار و دو پیکان تهاجمی که امان دفاع بتیس را بریدند. اگرچه عبدالصمد الزلزولی از بتیس در همان دقایق ابتدایی با یک شلیک کات‌دار دروازه موسو را تهدید کرد، اما طولی نکشید که اتلتیکو نبض بازی را در دست گرفت و یکی از باکلاس‌ترین نمایش‌های سال‌های اخیر خود را دیکته کرد. طوفان لوکمن ستاره نیجریه‌ای کمی دیر موتور خود را روشن کرد، اما وقتی هم‌تیمی‌هایش او را در جناحین پیدا کردند، ویرانی به بار آمد. بتیس با اشتباهی استراتژیک، فضا را برای فرارهای لوکمن باز گذاشت. قبل از اینکه نوبت به گلزنی خود آدمولا برسد، هانکو و جولیانو فاصله را ایجاد کرده بودند. هانکو با یک ضربه سر مقتدرانه روی کرنر ارسالی کوکه گل اول را زد، اما گل‌های بعدی به معنای واقعی کلمه اثر هنری بودند. گل دوم با همکاری تکضرب و چشم‌نواز روگری، بائنا و لوکمن ساخته شد تا جولیانو سیمئونه با یک تمام‌کنندگی استثنایی، پاس گل ستاره نیجریه‌ای را به تور بچسباند. اما گل سوم شاهکار خالص بود؛ یک پاس پشت پای نبوغ‌آمیز از گریزمان در نیمه زمین خودی، دو مدافع بتیس را از بازی خارج کرد تا لوکمن و باریوس در یک ضدحمله برق‌آسا با هم جفت‌وجور شوند و آدمولا گل سوم را به ثمر برساند. پایان تلخ باریوس با شروع نیمه دوم، پلگرینی که تیمش را در بن‌بست کامل می‌دید، دست به سه تعویض همزمان زد و حتی رویبال را به نوک حمله فرستاد تا شاید ورق برگردد. حضور ناتان، آنخل اورتیز و فیدالگوی مکزیکی هم کمکی به بتیس نکرد، اما بدترین اتفاق برای اتلتیکو رقم خورد و پابلو باریوس در میانه‌ یک استارت ناگهان ایستاد و عضله پایش را گرفت. او که در بازی قبلی هم چراغ سبز ضعیفی از کادر پزشکی داشت، حالا با یک مصدومیت جدی روبروست که حضورش در کارتوخا را در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد. با خروج باریوس، لوکمن دست‌بردار نبود و با یک فرار دیگر، پاس گل چهارم را برای آنتوان گریزمان مهیا کرد تا در دقیقه ۶۰، تیر خلاص بر پیکر بی‌جان بتیس شلیک شود. سیمئونه که خیالش از صعود راحت شده بود، بازیکنان جدیدی مثل ناهوئل، آلمادا و مندوزا را به زمین فرستاد. در دقایق پایانی، در حالی که سکوهای استادیوم غرق در شادی بودند، تیاگو آلمادا تیر آخر را شلیک کرد تا یک برد پنج گله تاریخی در کارنامه اتلتیکو ثبت شود. لوکمن در حالی با تشویق ایستاده هواداران تعویض شد که شب را به نام خود سند زده بود؛ او نه تنها خودش درخشید، بلکه ارکستر اتلتیکو را به زیباترین شکل ممکن رهبری کرد.