به گزارش "ورزش سه"، فوق ستاره پرتغالی در حالی ۴۱ ساله شد که دیروز...

به گزارش "ورزش سه"، فوق ستاره پرتغالی در حالی ۴۱ ساله شد که دیروز اعتصاب خود را از حضور در تمرینات النصر پایان داد و اکنون با جاه‌طلبی برای رسیدن به ۱۰۰۰ گل، قهرمانی در جام جهانی و رویای بازی در کنار پسرش پیش می‌رود. «همیشه فکر می‌کردم این بدن است که بازیکن را بازنشسته می‌کند، اما در مورد او متقاعد شده‌ام که این مغز است که فوتبالیست را از میادین کنار می‌کشد.» این توصیفی است که روبرتو مارتینز هفته‌ها پیش در گفتگو با مارکا برای تعریف شخصیت کریستیانو رونالدو به کار برد؛ بازیکنی که در یکی از عجیب‌ترین لحظات دوران حرفه‌ای خود ۴۱ شمع تولدش را فوت می‌کند، اما همچنان پیش از گفتن کلمه «استپ»، چالش‌های زیادی پیش رو دارد. اینکه در روزهای پر هیاهوی اخیر و پس از شایعات مداوم درباره «طغیان» او به دلیل انتقال کریم بنزما به الهلال، چه در سرش گذشته، یک راز است. در پرتغال حتی گمانه‌زنی‌هایی شنیده می‌شد مبنی بر اینکه او ممکن است بند فسخ ۵۰ میلیونی قراردادش را برای ترک النصر فعال کند. با این حال، زندگی متوقف نمی‌شود و ساعت بیولوژیک کریستیانو، علیرغم اینکه فناناپذیر به نظر می‌رسد، او را مجبور به یک تصمیم‌گیری کرد: ادامه دادن به تقابل با صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان (PIF) یا عقب‌نشینی پس از غیبت در دیدار مقابل الریاض. دیداری که با پیروزی دشوار النصر همراه بود و آن‌ها را کاملاً در کورس قهرمانی لیگ حرفه‌ای عربستان نگه داشت. رونالدو که حالا چیزی برای از دست دادن ندارد و بازی مقابل الاتحاد در جمعه آینده را در تقویم خود علامت زده است، عصر دیروز با انتشار تصویری از تمرینات خود با النصر در شبکه‌های اجتماعی، به این معما پایان داد. او شمع‌های تولدش را با دو آرزوی روشن فوت خواهد کرد: رسیدن به جام جهانی ۲۰۲۶ با آمادگی کامل (جایی که پرتغال یکی از مدعیان اصلی است) و پیمودن گام‌های نهایی در مسابقه با زمان برای رسیدن به رکورد ۱۰۰۰ گل رسمی. کریستیانو در مراسم گلوب ساکر اذعان داشت: «ادامه دادن بازی سخت است، اما من هنوز اشتیاق دارم و انگیزه دارم. فرقی نمی‌کند کجا بازی کنم، در خاورمیانه یا اروپا؛ من همیشه می‌خواهم جام‌های بیشتری ببرم و به آن رقمی برسم که همه می‌دانند. مطمئنم اگر مصدوم نشوم به آن خواهم رسید.» البته قطعاً در برنامه‌های او، تحمل این «ترمز» خودخواسته و غیبت در بازی‌های اخیر جایی نداشت. اکنون همه چیز به خود او بستگی دارد که دوباره بند کفش‌هایش را ببندد. ژرژ ژسوس قطعاً از این اتفاق استقبال خواهد کرد و کاملاً متقاعد شده است که کریستیانو به رکورد هزار گل خواهد رسید: «من از او به عنوان الگو یاد می‌کنم. می‌توانم تایید کنم که او در سال ۲۰۲۶ به ۱۰۰۰ گل می‌رسد. مردم متوجه نیستند که او چقدر تشنه موفقیت است و در چه وضعیت بدنی فوق‌العاده‌ای قرار دارد.» در حال حاضر، پس از آخرین گل او مقابل الخلود، شمارشگر رونالدو روی عدد ۹۶۲ گل ایستاده است؛ یعنی ۳۸ گل فاصله با چالشی که هرگز در تاریخ دیده نشده و تقریباً غیرقابل تکرار است. با این حال، با توجه به ۱۵ هفته باقی‌مانده از لیگ عربستان و حداقل دو بازی در لیگ قهرمانان آسیا، رسیدن به این عدد دقیقاً پیش از شروع جام جهانی دشوار به نظر می‌رسد. البته اگر او در نهایت جام قهرمانی جهان را بالای سر ببرد، این موضوع اهمیت چندانی نخواهد داشت؛ هرچند خودش سعی می‌کند ارزش آن را کم جلوه دهد. او نوامبر گذشته در مصاحبه با پیرس مورگان اعتراف کرد: «بردن جام جهانی نام من را در تاریخ فوتبال تغییر نخواهد داد، دروغ نمی‌گویم.» حق با اوست، زیرا میراث او در دنیای فوتبال مدت‌هاست که نوشته شده است. اما در روز تولد ۴۱ سالگی، کریستیانو می‌داند که هنوز کارهای ناتمامی دارد: ۱۰۰۰ گل، جام جهانی و رویای بازی با پسرش. «گاهی به من می‌گوید: بابا، چند سال دیگر تحمل کن، می‌خواهم با تو هم‌بازی شوم.» به همین دلیل است که او مانند یک جوان ۲۰ ساله تمرین می‌کند. در لغت‌نامه رونالدو کلمه‌ای به نام «محدودیت» وجود ندارد و او همچنان ثابت می‌کند که این اوست که فوتبال را بازنشسته می‌کند، نه برعکس.