به گزارش "ورزش سه"، تمرکز اصلی آن بر جذب استعدادهای جوان برای تیم...

به گزارش "ورزش سه"، تمرکز اصلی آن بر جذب استعدادهای جوان برای تیم دوم (بارسا اتلتیک) معطوف شد. مدیریت باشگاه طبق روال سال‌های اخیر، همچنان با محدودیت‌های قانون ۱:۱ و چالش‌های جدی «فرپلی مالی» روبرو بود و با تکیه بر استراتژی‌های هوشمندانه فعالیت کرد. در بخش ورودی‌های تیم اصلی، ژائو کانسلو مهم‌ترین چهره بود. هانسی فلیک و دکو با درک محدودیت‌های اقتصادی و نبود گزینه‌های مناسب در پست دفاع میانی، به سراغ این مدافع پرتغالی رفتند تا جای خالی کریستنسن مصدوم را پر کنند. حضور کانسلو راهکار تاتیک موثری برای تیم فراهم کرد؛ با پوشش پست‌های کناری توسط او، اریک گارسیا توانست اولویت خود را بر بازی در دفاع وسط بگذارد و جرارد مارتین نیز تمرکز خود را به جای دفاع چپ، بر پست تخصصی‌اش معطوف کرد. کانسلو علاوه بر شناخت قبلی از باشگاه، با کاهش قابل توجه دستمزد خود به نهایی شدن این معامله کمک کرد. در لیست خروجی‌ها، نام تراشتگن و درو دیده می‌شود. جدایی تراشتگن پس از جذب خوان گارسیا قابل پیش‌بینی بود. او پس از اطمینان از اینکه جایگاهی در ترکیب اصلی نخواهد داشت، راهی خیرونا شد؛ هرچند بخت با او یار نبود و تنها پس از دو بازی در تیم جدید، دوباره دچار مصدومیت شد. از سوی دیگر، جدایی «درو» برای باشگاه غافلگیرکننده و دردناک بود. او با پرداخت بند فسخ خود راهی پاری‌سن‌ژرمن شد، هرچند بارسلونا توانست با تبدیل این معامله به یک توافق رسمی، ۲.۵ میلیون یورو بیشتر از مبلغ اولیه سود کسب کند. بخش قابل توجهی از فعالیت‌های دکو به تقویت تیم دوم اختصاص یافت. بارسلونا با نگاهی به آینده، بازیکنانی نظیر «اونستاین»، مدافع بلژیکی تیم خنک، را جذب کرد که انتظار می‌رود در آینده به تیم اصلی کمک کند. همچنین «پاتریسیو پاسیفیکو» مدافع اروگوئه‌ای و «حمزه عبدالکریم» مهاجم مصری به صورت قرضی (با گزینه خرید) به تیم ملحق شدند. این بازیکنان علاوه بر پتانسیل فنی برای حضور در تیم اصلی، فرصت‌های اقتصادی مناسبی هستند که باشگاه می‌تواند در آینده از طریق فروش آن‌ها به سودآوری برسد.