به گزارش "ورزش سه"، در ۲۰ می ۲۰۱۳، رئال مادرید جدایی ژوزه مورینیو،...

به گزارش "ورزش سه"، در ۲۰ می ۲۰۱۳، رئال مادرید جدایی ژوزه مورینیو، سرمربی سفیدپوشان از سال ۲۰۱۰ را اعلام کرد. باشگاه اعلام کرد این جدایی با توافق دوجانبه صورت گرفته است؛ دقیقاً همان فرمولی که حدود یک ماه پیش در ماجرای جدایی تئوریکِ توافق‌شده‌ی ژابی آلونسو از باشگاه برنابئو به کار رفت. میراثی که مورینیو در برنابئو به جا گذاشت خارج از هرگونه تردید است، هرچند بسیاری اصرار دارند دوره‌ای را که احتمالاً از نظر احساسی مهم‌تر از عناوین قهرمانی برای مادریدی‌ها بود، کم‌ارزش جلوه دهند. حاصل کار او در سه سال، یک لیگ، یک جام حذفی و یک سوپرجام بود، اما همه این جام‌ها پس از شکست دادن بارسلونای گواردیولا به دست آمد که در آن زمان تسخیرناپذیر به نظر می‌رسید. علاوه بر این، مادرید به دست او طلسم مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان را شکست، اگرچه با دیوار جدیدی به نام نیمه‌نهایی برخورد کرد که در آنجا مادرید بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ سه بار پیاپی متوقف شد. در هر صورت، همه در مادرید، اعم از باشگاه و هواداران، اذعان دارند که این مربی پرتغالی که با دو عنوان قهرمانی اروپا (پورتو ۲۰۰۴ و اینتر ۲۰۱۰) به برنابئو آمد، پایه‌های آن مادریدِ ویرانگری را بنا نهاد که پس از دوران او ظهور کرد. کسب مجموعاً شش لیگ قهرمانان در ده سال گواه این مدعاست. از آن زمان، مورینیو به برنابئو بازنگشته است. در واقع، او تنها دو بازی رسمی مقابل رئال مادرید انجام داده است. آخرین مورد چهارشنبه گذشته در ورزشگاه دا لوژ رخ داد و با پیروزی قاطع ۴ بر ۲ تیمِ این مربی اهل ستوبال مقابل مادریدی پایان یافت که درست زمانی که به نظر می‌رسید به مسیر درست بازگشته، از ریل خارج شد. تیم آربلوا، جانشین ژابی، پس از سه پیروزی متقاعدکننده به لیسبون رسیده بود، اما بنفیکا از دقیقه یک تا ۹۰ از نظر فوتبالی و رویکرد بر آن‌ها برتری داشت. اولین تقابل مادرید و مورینیو پس از جدایی او در سال ۲۰۱۷ رخ داد. این بازی در سوپرجام اروپا در اسکوپیه (مقدونیه) بین قهرمان لیگ قهرمانان یعنی مادرید و قهرمان لیگ اروپا یعنی منچستریونایتد برگزار شد. تیم زیدان که پس از کسب دومین قهرمانی پیاپی اروپا و سومین قهرمانی در چهار سال به این بازی آمده بود، با گل‌های کاسمیرو و ایسکو (۲-۱) با اقتدار بر شیاطین سرخ غلبه کرد. مورینیو چهارشنبه گذشته در لیسبون انتقام گرفت، اما اکنون این مادرید است که در موضع چالش‌برانگیز قرار دارد. شکست در آخرین مرحله لیگِ لیگ قهرمانان ۲۶-2025، خنجر دیگری در فصلی پر از زخم برای سفیدپوشان بود؛ تیمی که صعود مستقیم به یک‌هشتم نهایی را در دست داشت و می‌توانست از این تقابل دوباره با عقاب‌ها جلوگیری کند. بار دیگر تیم در یک دیدار سرنوشت‌ساز شکست خورد و اگر می‌خواهد در مراحل نهایی لیگ قهرمانان حضور داشته باشد و با سیتی یا اسپورتینگ روبرو شود، مجبور است از سد پلی‌این عبور کند. برای دستیابی به این هدف، ابتدا باید از بنفیکایی بگذرد که صعودش به یک‌شانزدهم نهایی را مدیون گل دقیقه ۹۸ تروبین، دروازه‌بان خود، در شب کابوس‌وار مادرید در لیسبون است. مورینیو در حالی که به نظر می‌رسد در دوران پایانی حرفه‌اش یا حداقل در مرحله‌ای آرام‌تر است، به برنابئو بازمی‌گردد. او پیش از بنفیکا، در فنرباغچه و رم حضور داشت و قبل از آن، دورانی را در لیگ برتر (پس از ترک مادرید) با ماجراجویی‌های کم‌وبیش موفق در چلسی، یونایتد و تاتنهام سپری کرد. او با آبی‌ها یک لیگ برتر و یک جام اتحادیه برد، با اولدترافوردی‌ها لیگ اروپای مذکور (به علاوه یک جام اتحادیه و یک سوپرجام انگلیس) را فتح کرد و با باشگاه اسپرز دست‌خالی ماند. آخرین موفقیت بزرگ او در سال ۲۰۲۲ به دست آمد، اما در تورنمنتی سطح پایین‌تر یعنی کنفرانس لیگ ۲۲-۲۱ با رم. مورینیو در اواخر ماه فوریه برای بازی برگشت پلی‌آف لیگ قهرمانان به برنابئو بازخواهد گشت. این سومین باری است که او با آربلوا روبرو می‌شود؛ یکی از شاگردان برتر او و میراث‌دار مورینیسم در رئال مادرید پس از تجربه نافرجام ژابی آلونسو؛ کسی که مورینیو در کنفرانس مطبوعاتی پیش از بازی اخیر بنفیکا و مادرید، او را یکی دیگر از پسران خود نامید. این تقابل، ضمناً به طور تاریخی به سود تیم لیسبونی بوده است؛ با یک فینال و یک حذفیِ برده توسط قرمزها که بازی اخیر نیز به آن اضافه می‌شود. این یکی از آن آمارهایی است که معمولاً برنابئو را شعله‌ور می‌کند؛ جایی که هواداران به مورینیو عشق خواهند ورزید. تا لحظه سوت آغاز بازی. بعد از آن، هر کس به دنبال راه خود خواهد رفت.