به گزارش ورزش سه، پرسپولیس در بازی اول نیم فصل دوم مقابل فجر در...

به گزارش ورزش سه، پرسپولیس در بازی اول نیم فصل دوم مقابل فجر در فاز حمله شرایط بدی نداشت و یکی دو بار بدشانس بود که به گل نرسید. در آن مسابقه تیم اوسمار در راه خلق موقعیت گل و امور تهاجمی بهتر از آخرین بازی‌های نیم فصل نخست عمل کرد و آمار تهاجمی تیم قابل قبول بود. با این حال در آن مسابقه مدافعان و سازمان دفاعی تیم اصلاً شرایط خوبی نداشت و سرخ‌ها با چند اشتباه هم دو گل خوردند هم به حریف موقعیت دادند. در بازی با سپاهان بعد از یک نیمه که بازی تحت تأثیر نمایش برتر حریف پیش رفت شرایط به سود پرسپولیس شد. در آن مسابقه هم در دفاع هم حمله کیفیت تیم بالاتر رفت و البته خلاقیت اورونوف به کمک پرسپولیس آمد تا سرخ‌ها برد بزرگی را به دست بیاورند. در آن مسابقه با اینکه پرسپولیس موقعیت‌هایی به حریف داد اما در خلق موقعیت توانمند بود. در واقع طی آن مسابقه سازمان دفاعی پرسپولیس به تدریج سر و شکل بهتری پیدا کرد و در فاز حمله کیفیتی بهتر از بازی فجر ارائه شد. با این وجود بعد از این دو مسابقه روند تیم اوسمار در اهواز رو به رشد نبود و در هر دو فاز پرسپولیس افت عجیبی داشت. پرسپولیس در اهواز هم در فاز حمله هم در فاز دفاع کاملاً ناموفق، مستأصل و ضعیف کار کرد بطوری که هم خیلی سخت موقعیت گل می‌ساخت هم در امور تدافعی صلابت لازم را نداشت جوری که برای اولین بار در این فصل سه گل از حریفش خورد و در نقطه مقابل به سختی سه موقعیت گل ایجاد کرد. این یعنی که تیم اوسمار در سه هفته اخیر نوسان شدیدی داشته و غیر از اینکه دو بار باخته در ارائه کیفیتی که منجر به پیروزی شود یا هواداران را اقناع کند اصلاً ثبات لازم را نداشته است. پرسپولیس در بازی با فولاد 506 پاس با دقت 82.6 درصدی داد و مالکیت توپ 60 درصدی داشت اما در کل مسابقه فقط و فقط 5 شوت زد که 2 تای آن در چهارچوب بود. متعاقب این آمار ضعیف عدد امید گل سرخ‌ها به نسبت به دو بازی قبلی افت محسوسی داشت و عدد 1.25 برای این آیتم ثبت شد. هر چند فولاد هم در این بازی امید گل 1.20 را ثبت کرده اما 11 شوت به دروازه پرسپولیس زده که 4 تا از آنها داخل چهارچوب بوده است. پرسپولیس همچنین در آیتم موفقیت در نبردها قافیه را به حریف باخته است (47.6 به 52.4) و در مجموع نسبت به دو بازی قبلی در نیم فصل دوم عملکرد ضعیف‌تری داشته است. تاریک‌ترین نقطه کارنامه سرخ‌ها در این بازی جایی بود که در دقایق پایانی مسابقه و در شرایطی که یک بازیکن از حریف بیشتر داشتند و بعد از ثبت گل مساوی باید برای رسیدن به گل دوم تلاش می‌کردند دو بار دروازه‌شان باز شد تا مشخص شود سازماندهی در این تیم کاملاً تعطیل بوده و چنانچه جزئیات فنی تیم در آن لحظات بررسی شود مشخص خواهد شد که هیچ کدام از خطوط سه‌گانه کار خود را به درستی انجام ندادند.