به گزارش ورزش سه وبه نقل از تسنیم، لورنزو موستی، تنیسور ایتالیایی...

به گزارش ورزش سه وبه نقل از تسنیم، لورنزو موستی، تنیسور ایتالیایی در حالی فصل درخشان و پربار 2025 را پشت سر می‌گذارد که برای نخستین بار موفق شده است نام خود را در جمع 10 نفر برتر رنکینگ جهانی ATP ثبت کند. او این موفقیت را جشن می‌گیرد اما در عین حال بدون پرده‌پوشی از چالشی می‌گوید که برای فصل آینده و سال 2026 برای خود تعیین کرده است؛ چالشی بزرگ، دشوار و در عین حال الهام‌بخش. موستی پس از عملکرد چشمگیرش در فصل 2025، اکنون در حال دریافت ثمره تلاش‌ها و پیشرفت‌های خود است اما نگاه او از همین حالا به آینده دوخته شده و فکر کردن به گام بعدی امری اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد. هدف چیست؟ پاسخ آن‌قدر روشن است که نیازی به توضیح ندارد. این هدف تنها مختص لورنزو موستی نیست؛ بلکه تمامی بازیکنانی که در جمع 10 نفر برتر جهان حضور دارند، به‌ خوبی از شکاف عمیق سطح فنی و ثبات رقابتی میان خود و دو ستاره بی‌چون‌وچرای تنیس جهان، یانیک سینر و کارلوس آلکاراس آگاه‌ هستند. بازیکنانی که در ماه‌های اخیر بارها و بارها این فاصله را از نزدیک لمس کرده‌اند. موستی نیز از این قاعده مستثنا نیست. این تنیسور ایتالیایی به‌ صراحت از برنامه‌ریزی‌های خود برای مقابله با این واقعیت می‌گوید و همچنین به احساسی اشاره می‌کند که فصل گذشته برای او به همراه داشته است؛ فصلی که در آن به بهترین رتبه دوران حرفه‌ای خود دست یافت. لورنزو موستی که در حال حاضر پرچمدار سنت ارزشمند بک‌هند تک‌دستی در میان 10 بازیکن برتر جهان است؛ سنتی که از زمان شکل‌گیری رنکینگ ATP همواره حداقل یک نماینده در پایان هر فصل داشته، از ماه‌ها پیش به این جمع‌بندی رسیده بود که برای ادامه مسیر پیشرفت در سال 2026 نیاز به تقویتی همه‌جانبه در سطوح مختلف دارد. او که از سال‌های نوجوانی زیر نظر سیمونه تارتارینی رشد کرده و با او به بالاترین سطوح تنیس جهان رسیده است، اکنون به این نتیجه رسیده که حضور یک چهره باتجربه دیگر می‌تواند این پروژه را کامل‌تر کند. از همین رو، خوزه پرلاس به‌ عنوان گزینه‌ای ایده‌آل برای پیوستن به تیم فنی او انتخاب شد. تصمیمی که اگر در فصل آینده با چالشی همراه باشد به‌ واسطه تجربه و دانش فنی پرلاس بعید است ریشه در کادر فنی داشته باشد. موستی در این باره می‌گوید: او شخصیتی بسیار مهم است که فکر می‌کنم می‌تواند در کنار مربی تاریخی‌ام، سیمونه تارتارینی ارزش افزوده‌ای واقعی ایجاد کند. باور دارم کار تیمی میان همه ما می‌تواند به برداشتن گام‌های رو به جلو و رسیدن به آن جهش نهایی که مدت‌هاست به دنبالش هستم، کمک کند. او در ادامه افزود: دو هفته از آغاز پیش‌فصل گذشته و تمرینات بسیار فشرده است و احساسات کاملاً مثبت‌ هستند. نخستین ایستگاه ما استرالیا خواهد بود و من با نیت‌ و انگیزه‌ای کاملاً مثبت وارد این فصل جدید می‌شوم. با این حال، حتی پیش از اضافه شدن پرلاس به تیم فنی، موستی در فصل 2025 موفق شد بسیاری از محدودیت‌های فنی و ذهنی خود را پشت سر بگذارد؛ هرچند هنوز موفق به فتح عنوان قهرمانی بزرگی نشد. او با نگاهی احساسی به لحظه‌های ماندگار این فصل اشاره می‌کند؛ چندین لحظه از این فصل هستند که هنوز هم در ذهنم طنین‌انداز هستند؛ مانند فینال مونت‌کارلو، نیمه‌نهایی رولان گاروس یا ورودم به جمع 10 نفر برتر رنکینگ جهان. با این حال، اگر بخواهم یکی را به‌ عنوان بهترین انتخاب کنم، بدون تردید استقبال تماشاگران در تورین و پیروزی‌ام برابر الکس دمینور است. آن لحظه واقعاً زیبا بود، چیزی که توصیفش با کلمه‌ها آسان نیست. موستی که هرگز عطش پیشرفت و جاه‌طلبی خود را پنهان نکرده، به‌ خوبی می‌داند که رقابت‌ها بارها نشان داده‌اند برای شکست دادن بهترین‌های جهان، هنوز به ابزارهای بیشتری نیاز دارد. او در این‌باره می‌گوید: من روی تهاجمی‌تر شدن کار می‌کنم. فکر می‌کنم این موضوع در تنیس مدرن کاملاً اساسی است. این تنیسور 23 ساله ادامه می‌دهد: ویژگی‌های بازی من اجازه می‌دهد در این مسیر حرکت کنم. منظورم فقط حمله کردن نیست، بلکه فعال‌تر بودن از همان ضربه‌های ابتدایی رالی‌هاست. در حال حاضر دقیقاً در همین جهت در حال پیشرفت هستیم. موستی و رؤیای تعقیب سینر و آلکاراساگر شکست‌هایی که یانیک سینر و کارلوس آلکاراس ماه به ماه به دیگر مدعیان تحمیل کرده‌اند، وجود نداشت، شاید بسیاری از بازیکنان حاضر در جمع 10 نفر برتر چنین دغدغه‌ای برای پیشرفت نداشتند اما واقعیت این است که این دو ستاره جوان فاصله‌ای قابل توجه با سایر رقبا ایجاد کرده‌اند؛ فاصله‌ای که گاه تفاوت میان نفر اول و نفر هزارم جهان را تداعی می‌کند. محبوب‌ترین ورزشکار ایتالیا در سال 2025 این واقعیت را به‌ خوبی درک می‌کند و برخلاف بسیاری از همتایانش بدون تردید و با صراحت درباره آن  می‌گوید: این فصل به‌ وضوح نشان داد که آنها با دیگران فاصله دارند. هر دو یک قدم جلوتر از بقیه هستند. اگر تصمیم گرفته‌ام افراد مهمی را به تیمم اضافه کنم، دقیقاً به همین دلیل است؛ برای اینکه بتوانم یک گام بزرگ در این مسیر بردارم و فاصله‌ای را که امسال کاملاً مشهود بود، کاهش دهم. امیدوارم در آینده بتوانم آن پله سوم سکو را به خودم اختصاص بدهم.